Social Behavior of Pre-School Children Implementing Learning Experience According to the Theory of Multiple Intelligences
พฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ ตามแนวทฤษฎีพหุปัญญา
Keywords:
social behavior, theory of multiple intelligencesAbstract
The purposes of this research were to: 1) study social behavior of pre-school children implementing learning experience according to the Theory of Multiple Intelligences; and 2) compare the pre-school children’s social behavior before and after the implementation of the learning experience. The research sample, obtained by cluster sampling, consisted of 25 pre-school children, aged 3-4 from the children development center of Lam Ta Sao Town Municipality in Ayutthaya Province, during the second semester of the academic year 2016. The research instruments included: 1) a learning experience management plan according to the Theory of Multiple Intelligences, and 2) an observation form of the pre-school children’s social behavior. Data were analyzed in terms of means, standard deviation, and t-test.
Findings were as follows: 1. The pre-school children’s social behavior implementing learning experience according to the Theory of Multiple Intelligences was at a high level. 2. The pre-school children’s social behavior after the implementation of the learning experience according to the Theory of Multiple Intelligences higher than that before the implementation of the learning experience with statistically significant at the level of .05
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2559). “ทักษะทางสังคม” ใครว่าไม่สำคัญ. สืบค้น เมษายน 22, 2560, จาก http://www.kriengsak.com/node/1646.
ชนิดา สุวรรณลาภเจริญ. (2553). ผลของโปรแกรมส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์ตามแนวทฤษฎีพหุปัญญาที่มีต่อทักษะการมองโลกในแง่ดี และทักษะการเข้าสังคมของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิภา วรฉันท์. (2552). การพัฒนาพฤติกรรมด้านคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
มูลนิธิเครือข่ายครอบครัว และศูนย์ประชามติสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยรามคำแหง (2557). โพล์ความสุขมวลรวมของคนไทย. สืบค้น เมษายน 22, 2560, จาก http://news.voicetv.co.th/thailand/43326.html.
เยาวพา เดชะคุปต์. (2551). รวมนวัตกรรมทฤษฎีการศึกษาปฐมวัยสู่การประยุกต์ใช้ในห้องเรียน. กรุงเทพฯ: สาราเด็ก.
ลัดดา ยะรังวงษ์. (2554). การพัฒนาพฤติกรรมตามแนวทฤษฎีพหุปัญญาของเด็กปฐมวัย โดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน อันนูรอยน์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
วชิรญา ไวยเวทย์. (2551). ผลการจัดประสบการณ์โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีพหุปัญญาที่มีต่อการพัฒนาทางด้านร่างกาย อารมณ์ สังคมและสติปัญญา ชั้นอนุบาลปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลเมืองลำตาเสา. (2558). การประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลเมืองลำตาเสา (พ.ศ.2556 – 2558). พระนครศรีอยุธยา: ผู้แต่ง.
สิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2550). เอกสารประกอบการเรียนวิชา ECED 201 การศึกษาปฐมวัย Early Childhood Education. หลักสูตรครุศาสตร์บัณฑิต สาขาการศึกษาปฐมวัย.
สุภาภรณ์ ปั้นกล่ำ. (2557). ผลการใช้กิจกรรมศิลปะเชิงพหุปัญญาตามแนวคิดของโฮเวิร์ด การ์ดเนอร์ ที่ส่งเสริมความสุขและทักษะทางศิลปะในเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อารี สัณหฉวี. (2552). พัฒนาอัจฉริยภาพด้วยพหุปัญญา. นครปฐม: ไอ.คิว.บุ๊คเซ็นเตอร์
Bloom, B. S. (1964). Stability and Change in Human Characteristics. New York: John Wiley, & Son.
Gardner, H. (1983). Frames of Mind. New York: Basic.
Shapiro, L. E. (2009). 101 ways to teach children social skills. United States: Guidance Group.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ