The Effects of Coach Learning of Number and Operations of the Mathematics to Develop Learning Skills for 21st Century in Critical Thinking and Problem Solving of Prathomsuksa 3 Students
ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยวิธีการโค้ช เรื่อง จำนวนและการดำเนินการ กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
Keywords:
Coaching methods, Critical thinking ability, Problem solving abilityAbstract
The purposes of this research were to compare critical thinking and problem solving ability of number and operations of Prathomsuksa 3 Students between before and after learning and compare to 60 percent criterion by coaching methods. The subjects of this study were 20 Prathomsuksa 3 students in the first semester of the 2017 academic year at Watnomtho School. The research instruments were : 1) lesson plans using coaching methods, 2) critical thinking ability test with the reliability of 0.82, and 3) problem solving ability with the validity of 0.78. The collected data were analyzed into mean, standard deviation, and t-test.
The findings revealed that : 1. The coaching methods post-test score of the students critical thinking ability taught by the lesson plans was higher than the pre-test at .05 level of significance. 2. The coaching methods post-test score of the students problem solving ability taught by the lesson plans was higher than the pre-test at .05 level of significance. 3. The coaching methods post score of the students critical thinking ability taught by the lesson plans was higher than the 60 percent criterion at .05 level of significance. 4. The coaching methods post score of the students problem solving ability taught by the lesson plans was higher than the 60 percent criterion at .05 level of significance.
References
จรัสศรี ศรีรัตนวิบูลย์. (2548). การพัฒนากระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้กระบวนการเผชิญสถานการณ์ในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่6. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (หลักสูตร และการสอน). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2544). วิทยาการด้านการคิด. กรุงเทพฯ : เดอะมาสเตอร์กรุ๊ปแมเนจเม้นท์ จำกัด.
ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2544). กิจกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์โดยการใช้การแก้ปัญหาปลายเปิด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. กศ.ด., มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). เพื่อความเป็นเลิศของการครุศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2557). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (Cognitive Coaching). กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2555). รายงานการประเมินคุณภาพภายนอกรอบ 3 (พ.ศ. 2554-2558) โรงเรียนวัดนมโฑ (สำนักงานสลากกินแบ่งสมทบสร้าง 338). กรุงเทพฯ: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา.
อารยา ช่ออังชัญ. (2553). พัฒนารูปแบบการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา อย่างมีวิจารณญาณ กลุ่มสาระการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน) มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
Bellanca, J. and Brandt, R. (2010). 21st century skills : Rethinking How Students Learn. Solution Tree Press.Trilling, B. and Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. U.S.A.: Jossey-Bass A Wiley Imprint.
Bruner, J. (1971). The relevance of education. New York, NY: Norton & Co. Ennis, R.H. , Millman , J. and Tomko , T.N. (1985). Manual : Cornell Critical Thinking Test . Pacific Grove , CA : Midwest.
Polya, G. (1957). How To Solve It : A New Aspect of Mathematic Method. New York: Doubleday and company.
Zhao, S. (2006). Journal of Computer-Mediated Communication. Do internet users have more social ties? A call for differentiated analyses of internet use.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
