The Effective of using Electronic Books on Writing for the web with HTML Language for Mathayom Suksa 3 Students
ผลการใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การเขียนเว็บด้วยภาษา HTML สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Keywords:
Electronic Books, Writing for the web, HTML LanguageAbstract
This research aimed to : 1) Create and performance Electronic Books on Writing for the web with HTML Language for Mathayom Suksa 3 Students the Efficiency Criteria of 80/80. 2) compare the achievement of Mathayom Suksa 3 Student before and after using the Electronic Books on Writing for the web with HTML Language. and 3) Assessment of student satisfaction to Electronic Books on Writing for the web with HTML Language. Sample groups 32 persons were Students at Mathayom Suksa 3 in 2017 academic year drawn. The instrument that use in the saving collects the data were : 1) Electronic Book 2) Electronic Learning Plan 3) Achievement test with a reliability of 0.817 and 4) Satisfaction Questionnaire with a reliability of 0.924. The data were analyzed by using frequency, percentage, mean, standard deviation and t-test.
The findings indicated that: 1. The efficiency level of the Electronic Books on Writing for the web with HTML Language for Mathayom Suksa 3 Students for 89.34/85.28 2. compare the achievement of Mathayom Suksa 3 Students study Electronic Books on Writing for the web with HTML Language after higher than before class significantly statistic of the level .01. 3. The satisfaction on the Electronic Books on Writing for the web with HTML Language in overall were rated at a high level
References
ไกรพ เจริญโสภา. (2554). หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-Book) วิชาการพิมพ์ดิจิทัล สําหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนัทา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2540). นวัตกรรมทางเทคโนโลยีในทศวรรษ 2000 ทัศนะไอที. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ทิพย์มณฑา สดชื่น. (2544). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เรื่องการถ่ายภาพเบื้องต้น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุปผชาติ ทัศหิกรณ์. (2540). “เครือข่ายใยแมงมุมในโลกทางการศึกษา”. วารสารอินเตอร์เน็ตแมกาซีน 2. (มิถุนายน 2540): 83 – 88.
พงษ์ระพี เตชพาหพงษ์. (2540). บนเส้นทางอินเตอร์เน็ต. กรุงเทพฯ: เอชเอ็นกรุ๊ป.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: เฮ้า ออฟ เคอร์มีสท์.
ศรันย์ ไมตรีเวช. (2540). “พัฒนาการขั้นต่อไปของ HTML”. วารสารไมโครคอมพิวเตอร์. (เมษายน 2540).
สมนึก ภัททิยธนี. (2546). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ประสานการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุทธิพร จิตต์มิตรภาพ. (2553). การเปลี่ยนแปลงโลกของการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และการพัฒนาสู่ “ครูมืออาชีพ” ใน สุดาพร ลักษณียนาวิน (บรรณาธิการ) การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง สมาคมเครือข่ายการพัฒนาวิชาชีพอาจารย์และองค์กรอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุมณฑ์มาศ บุตรรัก. (2556).การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เกษตรทฤษฎีใหม่ตามแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เสาวลักษณ์ ญาณสมบัติ. (2545). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง นวัตกรรม การสอนที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อภิดา รุณวาทย์. (2556). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมบนเว็บสำหรับการพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เพื่อการเรียนรู้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) (มกราคม - เมษายน 2557): 111 – 124.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
