Environmental management for the management of learning resources of teachers and educational personnel at the effectiveness of Tessaban Omnoi School 2
Keywords:
management roles, learning resourcesAbstract
this study aimed at To study the management of the environment to the management of learning resources and to compare the level of the management of the environment to the management of the learning resources of teachers and educational personnel.the effectiveness of Tessaban Omnoi School 2 .
Population used in this study were teachers and educational personnel. acquired by random population of unknown population size By Taroyama's method, a sample of 385 people was used as a questionnaire. The statistics used to analyze the data included percentage, mean, standard deviation, and F-Test.
The results of the study found that Management of the environment towards the management of learning resources of teachers and educational personnel. the effectiveness of Tessaban Omnoi School 2, overall, at a high level when considering each aspect Sorted in descending order, the first place is assessment of learning resources followed by supervision, supervision and monitoring of the use of learning resources and the final ranking is the implementation of learning resources and comparative study results. It was found that the management of the environment towards the management of learning resources of teachers and educational personnel the effectiveness of Tessaban Omnoi School 2 has different levels of education. There are different learning resources management. statistically significant at the .05 level.
References
กรมสามัญศึกษา. (2540). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียน. หน่วยศึกษานิเทศก์. เขตการศึกษา 5 กรุงเทพมหานคร.
กรมวิชาการ. (2539). แนวทางการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กองวิจัยทางการศึกษา.
ฐิตินันท์ บุญตั้ง. (2556). ความคิดเห็นต่อการนิเทศการสอน กำกับติดตามการสอน การประเมินผลหลักสูตรสถานศึกษาของครูผู้สอน กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนวังเจ้าราม อำเภอบ้านด้านลานหอย จังหวัดสุโขทัย. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย วิทยาลัยทองสุข.
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยทางการศึกษา เล่ม 1. วิทยาลัยทองสุข กรุงเทพมหานคร.
เบญจมาศ สหะเดช. (2550). การบริหารแหล่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานครเขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
เปรมวดี ศรีธนพล. (2549). เส้นทางสู่การปฏิรูปการเรียนการสอน : แหล่งเรียนรู้สู่การบูรณาการเรียนการสอน. วารสารวิชาการ, 9(3), 69.
พิชัย เรืองดี. (2558). การศึกษาแนวทางการบริหารแหล่งเรียนรู้ภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา.
มงคล พลภูมี. (2551). สภาพการดำเนินงานพัฒนาแหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาหนองคายเขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม, มหาสารคาม.
รุจิร์ ภู่สาระ. (2558). การบริหารจัดการสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บริษัทมิตรภาพการพิมพ์และสติวดิโอ จำกัด.
วรพงศ์ ผูกภู่. (2563). องค์ประกอบการพัฒนาแหล่งการเรียนรู้. บริษัท อาร์แอนด์ดี ครีเอชั่น จำกัด.
วรจักร ใจแกล้ว. (2554). การศึกษาสภาพการบริหารแหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาตราด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไรพรรณี.
ศิริลักษณ์ ศรีสมบูรณ์. (2553). การบริหารแหล่งเรียนรู้ในชุมชนของโรงเรียนประถมศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชฎอุดรธานี.
ศิริพร กองแก้ว. (2548). สภาพและปัญหาการบริหารแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียน สังกัดเทศบาลจังหวัดลพบุรี.มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
อภิสรา ชูปัญญา. (2556). การบริหารงานวิชาการด้านการวัดผลประเมินผลกลุ่มโรงเรียนพัฒนาท่าจีน อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร. สารนิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัยวิทยาลัยทองสุข.
อุมาวดี ยลวงศ์. (2553). สภาพปัญหาการบริหารแหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษา ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
