Development of Online Marketing for Agricultural Tourism Based on Banana Resources Kamphaeng Phet Province
Keywords:
Online marketing, Online marketing media, Agricultural tourism, Banana, Kamphaeng PhetAbstract
This research aimed to: 1) develop online marketing of banana-based agricultural tourism in Kamphaeng Phet Province and 2) study tourists’ opinions on online marketing of banana-based agricultural tourism in Kamphaeng Phet Province. A mixed-method research methodology was employed. Data were collected through focus group discussions with 9 online marketing experts, purposively selected informants, and 222 tourists were randomly selected. Qualitative data were analyzed by content analysis, while quantitative data were analyzed by descriptive statistics in terms of frequency and percentage. The results of the research found that 1) there are 8 steps in developing online marketing of banana-based agricultural tourism: (1) clearly define the target group, (2) define the selling point and create a unique identity, and (3) create a variety of marketing content such as short video clips. Storytelling, articles, infographics, and reviews (4) using various online media channels including Facebook, Instagram, TikTok, YouTube, and Google My Business (5) creating an online community (6) organizing a launch event (7) integrating online and offline marketing, and (8) measuring and constantly improving strategies. 2) A study of tourists' opinions on online marketing of agricultural tourism based on banana resources found that most tourists were impressed with the online marketing media (49.50%), the content in the clip was clear (47.70%), the content in the clip was very interesting (55.40%), the quality of the image and sound of the clip was very good (50.90%), and the length of the clip was appropriate (55.40%). The content that tourists were most impressed with in the top 3 video clips were as follows: (1) farmers' lifestyle, (2) making savory food from bananas, and (3) the process of growing bananas.
References
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). รายงานสถานการณ์การท่องเที่ยวไทย ปี 2565. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
กิตติทัช เขียวฉออน, กัลยา ยิ้มศรีแพร, ฑัญพร มาศนาเรียง และ บังอร สดชื่น. (2566). แรงจูงใจของนักท่องเที่ยวที่สนใจในกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรเพื่อส่งเสริมความยั่งยืน. วารสารการท่องเที่ยวเชิงเกษตร, 15(2), 45-62.
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2565). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตร พ.ศ. 2565-2569. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
ครรชิต มาระโภชน์ และ ทักษิณาฏ สมบูรณ์. (2566). เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในพื้นที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิจัยการพัฒนาท้องถิ่น, 8(3), 78-95.
จารุพร มีทรัพย์ทองและคณะ. (2568).การพัฒนาสื่อดิจิทัลบนเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ในการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์กรณีศึกษา กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวบ้านนาเวียงใหญ่ ตําบลศรีสองรัก อําเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 27(2), 214-225.
จิรวุฒิ หลอมประโคน, และรุ่งรวี จิตภักดี. (2563). แนวทางการพัฒนาการตลาดดิจิทัลสำหรับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดจันทบุรี. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(2), 127-146.
ชุติมา จันทรมณี. (2564). การเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักและวิธีการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ. ศูนย์ประสานงานชุดนักวิชาการจังหวัดอุบลราชธานี.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธนกฤต สังข์เฉย, และวรรณา ศิลปอาชา. (2564). ปัจจัยความสำเร็จของการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1), 300-316.
ปรีดา สามงามยา, สุพัตรา ศรีสุวรรณ และสุภาภรณ เลิศศิริ. (2565). การสงเสริมการทองเที่ยวเชิงเกษตรและวัฒนธรรมดวยสื่อเทคโนโลยีอัจฉริยะของตลาดน้ําบางขามอําเภอบานหมี่ จังหวัดลพบุรี. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 19(2), 20-34.
พรรณวดี กิตติอุดมรัตน์. (2566) การพัฒนาการสื่อสารทางการตลาดในการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านบางเทา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 43(2), 14-27.
พิชามญชุ์ เลิศวัฒนพรชัย, และสมหมาย เสถียรธรรมวิทย์. (2566). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือนในการตลาดออนไลน์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 10(2), 175-191.
วรัญญา ติโลกะวิชัย, และพัชนี เชยจรรยา. (2565). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในยุควิถีชีวิตใหม่: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, 9(1), 119-140.
วิภาดา เถาธรรมพิทักษ์, สิปปวิชญ์ วงศ์สุวัฒน์ และ ทิพวรรณ จันทมณีโชติ. (2566). การออกแบบเส้นทางท่องเที่ยวเชิงเกษตรเชื่อมโยงอย่างสร้างสรรค์โดยฐานทรัพยากรท้องถิ่นของชุมชนท่าสะบ้า อำเภอวังวิเศษ จังหวัดตรัง. วารสารการจัดการท่องเที่ยวยั่งยืน, 12(1), 23-40.
วีระนันท์ คำนึงวุฒิและอัญชนา กลิ่นเทียน. (2562). การพัฒนารูปแบบสื่อประชาสัมพันธ์และการตลาดออนไลน์สำหรับสินค้า OTOP ในประเทศไทย กรณีศึกษาสินค้า OTOP จังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 7(2), 32-45.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2564). ผลกระทบของเทคโนโลยีดิจิทัลต่อการท่องเที่ยวไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สิทธิคุณ สิหาพันธ์, วิสาลี ลีลาพัฒนา, วิจิตร ธงมา & วิจิตร ธงมา (2567). การยกระดับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในประเทศไทยผ่านกลยุทธ์การตลาดดิจิทัล: ความท้าทายและโอกาสในยุคปกติใหม่. วารสารการจัดการธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลลพบุรี, 12(2), 239–256.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2565). รายงานสถานการณ์เศรษฐกิจการเกษตรไทย ปี 2565. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว. (2565). แนวโน้มการท่องเที่ยวในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
อัศวิน แสงพิกุล. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
Liu, J., & Wang, H. (2022). Mobile social media adoption in China's agritourism: Effects on farm performance and rural development. Journal of Sustainable Tourism, 30(4), 789-812.
Rodriguez-Alcalá, M. (2021). Digital platforms and consumer engagement in Latin American agritourism: Evidence from sustainable coffee farms. Tourism Management Perspectives, 38, 100812.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Lawasri

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ