Legal Problems Relating to the Wrongful Liability of Officers : A Case Study of the State Audit Commission

Main Article Content

Wuttikent Keingthanakoon

Abstract

The State Audit Commission is a constitutional independent organ as provided in the Constitution of the Kingdom of Thailand B.E.2550 Chapter XI Part 1 in which 4 constitutional independent organs are established including (1) The Election Commission (2) The Ombudsmen (3) The National Counter Corruption Commission and (4) The State Audit Commission. In particular, the State Audit Commission is not subject to supervision or regulation of any person or organization. The power is exercised in mixing nature, that is, governing power for administration and semi-judicial power for adjudicating dispute. Most acts are in the same manner as those conducted by the administrative organs in the course of their administrative act. The State Audit Commission may constitute legal relationship between state agency and other person and if any administrative act has caused damage to any person’s life, body, health, liberty, property or any kind of right, it may be held a tortuous act that can subject the State Audit Commission to the obligation to indemnify the injured person. However, the Tort Liability by Officer Act B.E. 2539 and the Regulation of the Office of the Prime Minister regarding Guideline for Tort Liability by the Officer B.E.2539 does not clearly state that the constitutional independent organs are considered as the government agency that may be held liable under such Act. It is then interesting that whether and to what extent the Tort Liability of the Officer Act B.E.2539 should be applied to the tort liability of the State Audit Commission. Findings from the study suggest that the State Audit Commission, in their course of operation, is required to comply with the Organic Act on State Audit B.E. 2542 and if any act done in their course of operation has caused damage to any person, the State Audit Commission will be considered and categorized as other kind of operating person pursuant to the provision of Section 4 of the Tort Liability of the Officer Act B.E. 2539. According to the said Act, the organ under which the State Audit Commission is subordinated shall be liable for the tortuous act done by the State Audit Commission. However, it is not definitely concluded that under whom the State Audit Commission is subordinated, the author has proposed that the injured person suffered from tortuous act done by the State Audit Commission shall have the right to demand the Ministry of Finance for compensation pursuant to Section 5 paragraph two of the Tort Liability of the Officer Act B.E. 2539 or otherwise to submit a request to the Ministry of Finance to claim for compensation as per Section 11 of the Tort Liability of the Officer Act B.E. 2539.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Keingthanakoon, Wuttikent. “Legal Problems Relating to the Wrongful Liability of Officers : A Case Study of the State Audit Commission”. Naresuan University Law Journal 8, no. 2 (November 1, 2015): 101-130. Accessed July 6, 2020. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/article/view/98722.
Section
Research Articles
Author Biography

Wuttikent Keingthanakoon, Faculty of Law, Ramkhamhaeng University.

นายวุฒิเกียรติ เกรียงธนาคูณ วุฒิการศึกษา ศิลปศาตรบัณฑิต (ศศ.บ.) มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต นิติศาสตรบัณฑิต (นบ.) มหาวิทยาลัยรามคำแหง ผู้บังคับหมู่กองร้อย 3 กองกำกับการควบคุมฝูงชน 1 กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน ที่อยู่ 89/89 ตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพฯ 10210 โทรศัพท์ 0898848284

References

กนกศักดิ์ พ่วงลาภ. “ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่: ศึกษากรณีการกระทำในการปฏิบัติหน้าที่.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2549.

กมลชัย รัตนสกาววงศ์. “ความชอบด้วยกฎหมาย ความมิชอบด้วยกฎหมาย และผลบังคับทางกฎหมายของนิติกรรมทางปกครองตามกฎหมายเยอรมัน.” รวมบทความเนื่องในโอกาสครบรอบ 84 ปี ศาสตราจารย์ ดร.ประยูร กาญจนดุล. กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2540.

กมลชัย รัตนสกาววงศ์. หลักกฎหมายปกครองเยอรมัน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544.

เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชน. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2555.

ขวัญชัย สันตสว่าง. กฎหมายปกครองเปรียบเทียบ COMPARATIVE, 2542.

ADMINISTRATIVE LAW LW 411. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ชาญชัย แสวงศักดิ์. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เดือนตุลา, 2539.

ชาญชัย แสวงศักดิ์. คำอธิบายกฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่และความรับผิดชอบของรัฐโดยปราศจากความผิด. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2554.

ชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศานต์. กฎหมายวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง. กรุงเทพฯ: จิรรัชการพิมพ์, 2540.

นันทวัฒน์ บรมานันท์. หลักพื้นฐานกฎหมายปกครองฝรั่งเศส. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2547.

บรรเจิด สิงคะเนติ. หลักกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมฝ่ายปกครอง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2548.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. ระบบการควบคุมฝ่ายปกครองในประเทศอังกฤษ. กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2537.

บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. “คดีปกครองเยอรมัน." รวมบทความในโอกาสครบรอบ 60 ปี ดร.ปรีดี เกษมทรัพย์. กรุงเทพฯ: พี.เค.พรินติ้งเฮาส์, 2531.

ประยูร กาญจนดุล. คำบรรยายกฎหมายปกครองเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524.

โภคิน พลกุล และชาญชัย แสวงศักดิ์. หลักกฎหมายมหาชนเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2549.

โภคิน พลกุล และชาญชัย แสวงศักดิ์. คำบรรยายกฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538.

ฤทัย หงส์สิริ. นิติกรรมทางปกครอง. หนังสือคู่มือการศึกษากฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2540.

มานิตย์ จุมปา. คำอธิบายกฎหมายปกครองว่าด้วยการกระทำทางปกครองและการควบคุมการกระทำทางปกครอง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.

วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. “การกระทำทางปกครอง." อาจาริยบูชารวมบทความทางวิชาการเนื่องในโอกาสครบรอบ 72 ปี ศาสตราจารย์ ดร.อมร จันทรสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สมาคมกฎหมายมหาชนแห่งประเทศไทย, 2545.

วรเจตน์ ภาคีรัตน์. หลักการพื้นฐานของกฎหมายปกครองและการกระทำทางปกครอง.กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2546.

วรเจตน์ ภาคีรัตน์. กฎหมายปกครองเปรียบเทียบ: ความรับผิดของรัฐในระบบกฎหมายเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2555.

สุษม ศุภนิตย์. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ละเมิด. กรุงเทพฯ: นิติบรรณการ, 2543.

สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วิเคราะห์คำพิพากษาคดีปกครองของศาลปกครองต่างประเทศ, รายงานการศึกษาวิจัย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุรพล นิติไกรพจน์ และคณะ. หลักกฎหมายปกครองฝรั่งเศส, รายงานการวิจัยเสนอต่อสำนักงานศาลปกครอง. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2545.

สำนักงานศาลปกครอง. หลักกฎหมายพื้นฐานความรับผิดทางละเมิดตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539. กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลปกครอง, 2552.

อนุชา ฮุนสวัสดิกุล. แนวคำวินิจฉัยของศาลปกครองเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่: ปัญหาในทางปฏิบัติและหลักปฏิบัติราชการจากคำวินิจฉัยของศาลปกครอง. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า, 2551.

Karl Larenz. Methodenslehre der Rechtswissenschaft. 6. Aufl. Berlin: Springer, 1991.

Peter Cane. An Introduction to Administrative Law. 2nd ed. New York: Oxford University, 1992.