การใช้ดุลพินิจของฝ่ายปกครอง: กรณีศึกษาการปฏิบัติตาม คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 10/2559
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากนโยบายปฏิรูปการศึกษาของรัฐบาลนำไปสู่การออกคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่10/2559 เรื่องการขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งส่งผลให้เกิดการจัดตั้งคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการในภูมิภาค คณะกรรมการศึกษาธิการจังหวัด (กศจ.) และคณะอนุกรรมการศึกษาธิการจังหวัด (อกศจ.) ในช่วงปีที่ผ่านมาของการบังคับใช้คำสั่ง คสช.ที่ 10/2559 พบปัญหาดังนี้ (1) ฝ่ายปกครอง คือ คณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการในภูมิภาค ได้มีการใช้ดุลพินิจในการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการศึกษาธิการจังหวัดโดยตัดอำนาจผูกพันของกศจ. ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจตาม ข้อ 8 ของคำสั่ง คสช.ที่ 10/2559 (2) ฝ่ายปกครองได้มีการใช้ดุลพินิจสั่งการให้อนุกรรมการศึกษาธิการจังหวัด ที่สิ้นสภาพไปแล้วตามคำสั่ง คสช.ที่ 38/2559 ยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งเข้าข่ายเป็นกรณีที่มีการใช้ดุลพินิจเกินกว่าขอบเขตแห่งอำนาจที่ฝ่ายปกครองมีตามกฎหมาย อันมีลักษณะเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพื่อป้องกันปัญหาในอนาคต ฝ่ายปกครองจะต้องใช้ดุลพินิจ ภายในขอบเขตที่กฎหมายให้อำนาจ รวมถงึ ฝ่ายปกครองผู้มีหน้าที่ผูกพันกับนโยบาย หรือแนวปฏิบัติก็จะต้องไม่ละเลยการใช้อำนาจผูกพัน และอำนาจดุลพินิจของตน กล่าวคือ จะต้องไม่เคร่งครัดกับคำสั่งที่ออกโดยผู้บังคับบัญชาจนเกินไป แต่จะต้องใช้ดุลพินิจอย่างอิสระ คำนึงถึงความเหมาะสมและความชอบด้วยกฎหมายของคำสั่งดังกล่าวด้วย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Banjerd Singkaneti. Principles of Law Governing the Administrative Discretion. 5th ed. Bangkok: Winyuchon, 2013. [in Thai]
Borwornsak Uwanno. “Administrative Control System in England.” Journal of Law, Faculty of Law Chulalongkorn University 14 no. 2 (1993): 32-75. [in Thai]
Charan Pakdeetanakul. “Administrative Review and control system in England.” Dulpaha Journal 37 no. 1 (1990): 96-121. [in Thai]
Craig, P. P. Administrative Law. 5thed. London: Sweet & Maxwell, 2003. Foulkes, David. Administrative Law. 7th ed. London: Butterworths, 1990.
Garner, John Francis. Administrative Law. 6th ed. London: Butterworths, 1985.
Hassavut Vititviriyakul. “The Control of Administrative Discretion in Austria.” Thammasat Law Journal 20, no.1 (2010): 124-125. [in Thai]
Jiranti Havanon. “Judicial Review of the Administrative Discretion.” Bot Bundit 43, no. 3 (1986): 26-45. [in Thai]
Kamonchai Rattanasakaowong. “Basic Concept Regarding Administrative Discretion of the Federal Republic of Germany.” Bot Bundit 42, no. 3 (1986): 60-62. [in Thai]
Kamonchai Rattanasakaowong. German Administrative Law. Bangkok: The Centre for European Studies, 2001. [in Thai]
Leyland, Peter, and Gordon Anthony. Textbook on Administrative Law. 6th ed. Oxford: Oxford University, 2009.
Schwarze, Jürgen. European Administrative Law. London: Sweet & Maxwell, 2006.
Somyot Chuathai. Principles of Law, Introduction to Public Law. 11th ed. Bangkok: Winyuchon, 2016. [in Thai]
Uncharika Moonma. “Legal Problems Involving the Illegality of Administrative Order That is Explicit and Serious Error.” Naresuan University Law Journal, 8 no.1 (2558): 114-139. [in Thai]
Worapoth Wisarutphith. “Judicial Control of the Exercise of Administrative Discretion.” Bot Bundit 47, no. 1 (1991): 45-46. [in Thai]
Worapoth Wisarutphith. Introduction to Law: Basic Principles of Administrative Law and Administrative Order. 3rd ed. Bangkok: Winyuchon, 2006. [in Thai]
Worapoth Wisarutphith. Principles of Administrative Law. Bangkok: Project for the Promotion of Textbook and Teaching Materials, The Faculty of Law, Thammasat University, 1995. [in Thai]