ความรับผิดชอบของประธานวุฒิสภาในการลงนามรับสนอง พระบรมราชโองการแต่งตั้งผู้ดรงตแหน่งตามรัฐธรรมนูญ

บทคัดย่อ

การที่จะต้องมีผู้ลงรับสนองพระบรมราชโองการรับผิดชอบแทนพระมหากษัตริย์ มาจากหลักพระมหากษัตริย์ทรงทำผิดมิได้ (The king can do no wrong) และหลักพระมหากษัตริย์ทรงไม่ใช้อำนาจอธิปไตยโดยตรง (The King cannot act alone) ของระบบกฎหมายรัฐธรรมนูญอังกฤษ เนื่องจาก รัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล แล้วแต่กรณี เป็นผู้ใช้อำนาจอำนาจอธิปไตยในนามของพระมหากษัตริย์ ดังนั้น จึงต้องเป็นผู้รับผิดชอบในการกระทำขององค์กรดังกล่าวสำหรับพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ที่จะต้องมีผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการรับผิดชอบของไทย ในเรื่องการให้ความเห็นชอบและถวายคำแนะนำต่อพระมหากษัตริย์เพื่อทรงแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งตามรัฐธรรมนูญ ตามที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญของไทย ที่กำหนดให้ประธานวุฒิสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ ในเรื่องนี้ปรากฏอยู่ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เป็นต้นมา โดยให้ประธานวุฒิสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการการใช้อำนาจอธิปไตยดังกล่าว และหากประธานวุฒิสภาตรวจสอบแล้วพบว่า ผู้ได้รับการสรรหาหรือเลือกไม่มีคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามหรือกระบวนการได้มาไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญและกฎหมาย ประธานวุฒิสภาในฐานะผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการรับผิดชอบมีอำนาจที่จะยับยั้งไม่นำรายชื่อดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าฯ ได้ แต่หากประธานวุฒิสภาในฐานะผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการรับผิดชอบพบว่า ผู้ได้รับการสรรหาหรือเลือกไม่มีคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามหรือกระบวนการได้มาไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญและกฎหมาย แล้วยังนำรายชื่อดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าฯ จะต้องมีความรับผิดชอบทั้งในทางการเมืองและในทางอาญาด้วย