บทสันนิษฐานความรับผิดทางอาญาของผู้แทนนิติบุคคล

บทคัดย่อ

ศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยว่าบทสันนิษฐานความรับผิดทางอาญาของผู้แทนนิติบุคคล เป็นบทบัญญัติที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ เนื่องจากขัดต่อหลักการสันนิษฐานความบริสุทธิ์ของผู้ถูกกล่าวหาในคดีอาญา แต่เหตุใดในบางประเทศใช้บทสันนิษฐานความรับผิดทางอาญาเพื่อเป็นประโยชน์ในการสืบพยานหลักฐานและไม่ถือว่าขัดต่อหลักการดังกล่าว นอกจากนี้ในทางกฎหมายสารบัญญัติ บทบัญญัติกฎหมายเดิมก่อนมีการยกเลิกบทสันนิษฐานความรับผิดทางอาญาของผู้แทนนิติบุคคลในประเทศไทยมีความบกพร่องในการบัญญัติถ้อยคำเป็นไปตามโครงสร้างความรับผิดทางอาญาว่าด้วย “การกระทำ” อันควรเป็นเหตุผลประการเดียวของความไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญหาใช่ขัดการขัดต่อหลักการสันนิษฐานความบริสุทธิ์ของผู้ถูกกล่าวหาในคดีอาญาตามหลักสากลไม่ ดังนั้นประเทศไทยจึงอาจมีแนวทางการกำหนดบทสันนิษฐานความรับผิดทางอาญาของผู้แทนนิติบุคคลเพื่อประโยชน์ในกระบวนพิจารณาได้หากบัญญัติถูกต้องตามหลักกฎหมายสารบัญญัติว่าด้วยโครงสร้างความรับผิดทางอาญาและตามหลักเกณฑ์สากลของบทสันนิษฐานความรับผิดอาญา