ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่

บทคัดย่อ

การฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่ (Urban Redevelopment) คือ การฟื้นฟูเมืองในบริเวณพื้นที่ที่สภาพทางเศรษฐกิจ สังคม และสภาพแวดล้อมยากเกินกว่าจะแก้ไขปรับปรุง จึงจำเป็นที่จะต้องรื้อถอนอาคารและโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่เดิมแล้วก่อสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อตอบรับวัตถุประสงค์ของการฟื้นฟูพื้นที่นั้นๆ ปัจจุบันกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูเมือง ได้แก่ พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.2562 พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 พระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ พ.ศ. 2547 พระราชบัญญัติการเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2537 และพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2562 เป็นเครื่องมือสำคัญของการนำที่ดินมาพัฒนาขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตามกฎหมายที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นยังมีปัญหาไม่สอดคล้องและไม่สนับสนุนรูปแบบการฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่ (Urban Redevelopment) ในหลายประการ ทั้งนี้ ผู้เขียนเห็นว่ามีปัญหาสำคัญ 3 ประการที่ควรจะศึกษา ประการแรก เรื่องการอ้างประโยชน์สาธารณะกับการฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่ ประการที่สอง การขาดเครื่องมือทางกฎหมายเพื่อฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่ ประการสุดท้าย การขาดเครื่องมือทางการเงินในการสนับสนุนการดำเนินงาน ดังนั้น เพื่อแก้ปัญหาที่กล่าวมาข้างต้นผู้เขียนเห็นว่าควรมีบทบัญญัติเรื่องการฟื้นฟูเมืองแบบพัฒนาขึ้นใหม่เป็นการเฉพาะขึ้นใหม่ เพื่อการฟื้นฟูเมืองที่มีความเหมาะสมและมีประสิทธิภาพสำหรับประเทศไทยต่อไป