ปัญหาในการบังคับใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ.2542

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มุ่งศึกษาปัญหาในการบังคับใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย การตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. 2542 เนื่องจากเกิดปัญหาในการบังคับใช้กฎหมายของสำนักงาน ตรวจเงินแผ่นดิน ไม่สามารถดำเนินการบังคับกับหน่วยงานของรัฐ ตามที่กฎหมายบัญญัติให้อำนาจ ไว้ตามมาตรา 44 และมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวได้ จากการศึกษาพบว่า ประการแรก ตามมาตรา 44 เมื่อคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินแจ้งผลการตรวจสอบพบความผิด ทางวินัย และความผิดทางละเมิด หน่วยงานของรัฐจะดำเนินการตั้งคณะกรรมการตรวจสอบ ข้อเท็จจริงอีกครั้ง ซึ่งผลการตรวจสอบของหน่วยรับตรวจอาจไม่สอดคล้องกับผลการตรวจสอบ ของสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน และสำนักงานตรวจเงินแผ่นดินก็ไม่มีอำนาจบังคับให้เป็นไป ตามผลที่ได้ตรวจสอบจึงเห็นควรให้หน่วยรับตรวจถือผลการตรวจสอบของสำนักงานคณะกรรมการ ตรวจเงินแผ่นดินเป็นแนวทางในการลงโทษโดยไม่ต้องตั้งคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงอีกครั้ง ประการที่สอง ตามมาตรา 46 เมื่อคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินตรวจพบว่าเป็นความผิด ทางอาญา คณะกรรมการต้องแจ้งต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดี และหากปรากฏว่า เป็นความผิดที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ พนักงานสอบสวนต้องส่งเรื่องให้คณะกรรมการ ป้องกันและปรามปรามการทุจริตแห่งชาติ ซึ่งทำให้การดำเนินการเกิดความซ้ำซ้อนและล่าช้า ประการที่สาม สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินไม่อนุญาตให้นำทนายความหรือผู้ที่ไว้วางใจเข้าร่วม ในการสอบถ้อยคำต่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ ซึ่งเป็นการลิดรอนสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน ควรกำหนดให้นำทนายความหรือผู้ที่ไว้วางใจเข้าร่วมในการสอบถ้อยคำด้วย