ปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายเกี่ยวกับการกระทำกิจกรรมบริการสังคมและสาธารณประโยชน์ของผู้ถูกคุมประพฤติตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 วรรคสอง (1)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายเกี่ยวกับการกระทำ กิจกรรมบริการสังคมและสาธารณประโยชน์ของผู้ถูกคุมประพฤติตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 วรรคสอง (1) ที่ได้กำหนดเงื่อนไขและลักษณะในการคุมประพฤติผู้กระทำความผิด จากการศึกษาพบว่า กฎหมายดังกล่าวกำหนดให้เจ้าพนักงานคุมประพฤติในฐานะฝ่ายปกครอง กับผู้กระทำผิดเป็นผู้กำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไขและระยะเวลาในการกำหนดชั่วโมงให้เป็นดุลยพินิจ ของเจ้าพนักงานคุมประพฤติ เพื่อให้จำเลยผู้กระทำผิดถือปฏิบัติตามโดยไม่ได้แบ่งประเภท ความผิด หรือข้อหาในการคุมประพฤติและไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนรวมถึงผู้เสียหายในคดีนั้น มีส่วนร่วมในการกำหนดแก้ไข เยียวยา บำบัดและฟื้นฟูผู้กระทำความผิดที่ก่อให้เกิดปัญหาเมื่อ ผู้กระทำความผิดกลับคืนสู่สังคมเมื่อพ้นโทษ หรือความผิดแล้วไม่สามารถจะอยู่ร่วมกัน หรือใช้ชีวิต อยู่ร่วมกับสังคมได้ เมื่อพ้นโทษ หรือความผิดจึงทำให้กฎหมายดังกล่าวไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ ที่จะแก้ไข เยียวยา บำบัดและฟื้นฟูผู้กระทำความผิดอย่างมีประสิทธิภาพและปรับเปลี่ยนนิสัย ของผู้กระทำความผิดอย่างแท้จริง จากการศึกษาเห็นว่า กรมคุมประพฤติควรยกร่าง หรือปรับปรุง ระเบียบในการคุมประพฤติโดยให้ถือลักษณะ ประเภท หรือข้อหาความผิดเพื่อให้ผู้กระทำความผิด ที่มีมูลเหตุจูงใจที่แตกต่างกันไปคุมประพฤติตามลักษณะของเจตนาในการกระทำความผิดและ ควรให้สังคมรวมถึงผู้เสียหายในความผิดนั้นเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ไข เยียวยา บำบัดและฟื้นฟู ผู้กระทำความผิดเพื่อให้ตรงกับความต้องการของสังคม รวมถึงผู้เสียหายและจุดประสงค์ แห่งการคุมประพฤติให้เป็นรูปธรรมและสามารถปฏิบัติงานได้จริง รวมทั้งกำหนดรูปแบบของคณะกรรมการฟื้นฟูผู้กระทำความผิด เพื่อกำหนดเงื่อนไขและแนวทางเพิ่มเติมจากระเบียบกลาง รวมถึงจำนวนชั่วโมงในการทำงานบริการสังคมและสาธารณประโยชน์โดยอาจประกอบไปด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา นักจิตวิทยาหรือแพทย์ นักสังคมสงเคราะห์ ผู้นำชุมชนโดยให้เป็น ความเห็นชอบจากกรมคุมประพฤติและเจ้าพนักงานคุมประพฤติ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมคุมประพฤติ. ความสัมฤทธิผลของงานคุมประพฤติในการแก้ไขผู้กระทำความผิด. กรุงเทพฯ: กรมคุมประพฤติกระทรวงยุติธรรม, 2540.
กรมคุมประพฤติ. คู่มือการปฏิบัติการทำงานบริการสังคมสำหรับพนักงานคุมประพฤติ. กรุงเทพฯ: กรมคุมประพฤติ, 2549.
กรมราชทัณฑ์. รายงานสถิติ รท. 102 ประจeเดือนมิถุนายน พ.ศ.2555. กรุงเทพฯ: กรมราชทัณฑ์, 2555.
คณะกรรมการประสานงานองค์กรสิทธิมนุษยชน (กปส.). สิทธิมนุษยชนรวบรวมสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่สำคัญ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท (FES), 2544.
คณะทำงานเพื่อการศึกษาและเสนอแนวทางพัฒนางานแรกรับ คณะอนุกรรมการพัฒนางานแก้ไขเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง. การศึกษาประเมินกระบวนการดำเนินงานแรกรับเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดกฎหมาย : ศึกษาเฉพาะกรณีของศาลเยาวชนและครบครัวกลาง. กรุงเทพฯ: ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง, 2537.
จรัญ โฆษณานันท์. นิติปรัชญา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2550.
จรัญ โฆษณานันท์. "นิติศาสตร์เชิงสังคมวิทยาของ R.Pound." แก้ไขล่าสุดเมื่อ 2551. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2555. https://hotcha.gulife.com/diary/?date=2008-01-11%2000:00:00&page=3.
จรัญ โฆษณานันท์. "การลงโทษตามหลักทัณฑวิทยา (Penology)." แก้ไขล่าสุดเมื่อ 2554. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2557. https://boonyachinda. blogspot.com/2011/05/penology.html.
นัทธี จิตสว่าง. "หลักทัณฑวิทยา. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์, 2541.
นัทธี จิตสว่าง. นักโทษล้นคุกกับมาตรการทางเลือกในการปฏิบัติต่อผู้กระทำผิดโดยไม่ใช้เรือนจำ. สืบค้นเมื่อ 24 กันยายน 2557. https://www.gotoknow.org/posts/497865.
Andrew Ahworth. Principles of criminal law. Oxford: Oxford University Press, 2006.
Pease, Kan. and Mcwelliam, Wiliam. Community Service by order. Amsterdam: Academic Press Lte., 1980.
Smith, Alexander B. and Pollack, Warriet. Crime and justice in a man society waltham mass. New York: Xray College, 1972.
Ugwudike, Pamela. and Raynor, Peter. Making national standard work: A study by HMIP of enforcement practice in communities penalties. London: Social Sciences Collection, 2000.
World congress on probation. World congress on probation and Strategic meeting on electronic monitoring. London: Ministry of Justice National offender Management of Service, 2556.
