สิทธิรับมรดกของบุตรนอกกฎหมายที่บิดาได้รับรองโดยพินัยกรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บุตรนอกกฎหมาย (illegitimate children) คือ บุตรที่เกิดจากบิดาและมารดาไม่ได้สมรส กันถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนด หากบิดาถึงแก่ความตาย โดยหลัก บุตรจะไม่มีสิทธิรับมรดกของบิดา เว้นแต่ว่าบุตรนอกกฎหมายนั้น บิดาได้มีพฤติการณ์รับรองโดยทั่วไปว่าเป็นบุตรของตน ซึ่งก็จะทำให้เด็กคนนั้นมีสิทธิรับมรดกของบิดาได้ในฐานะผู้สืบสันดาน ตามที่กฎหมายบัญญัติรับรองไว้อย่างชัดแจ้งในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 อย่างไรก็ตาม แม้พฤติการณ์อันเป็นการรับรองบุตรนอกกฎหมายนี้จะมิได้กระทำขึ้นในระหว่างที่บิดายังมีชีวิตอยู่ แต่หากบิดาได้แสดงเจตนาโดยใจสมัครรับรองให้ปรากฏในพินัยกรรมที่มีผลเมื่อบิดาถึงแก่ความตายไปแล้ว ผู้เขียนมีความเห็นว่า การกระทำดังกล่าวอาจถือได้ว่าเป็นการรับรองตาม มาตรา 1627 ได้เช่นกัน ส่วนการรับรองบุตรที่มีผลทางกฎหมายตามมาตรา 1627 แล้ว เมื่อไม่มีกฎหมายให้อำนาจบิดาอย่างชัดแจ้งในการบอกถอนการรับรองนั้นได้ แม้ต่อมา บิดาจะไม่ประสงค์จะให้บุตร นอกกฎหมายมีสิทธิรับมรดกของตน ก็ไม่อาจยกข้อเท็จจริงว่ามีการถอนการรับรองบุตรขึ้นอ้างเพื่อตัดสิทธิรับมรดกของบุตรนอกกฎหมายซึ่งเกิดขึ้นตามกฎหมายแล้วได้ หากบิดามีความประสงค์เช่นว่านั้นจริงก็ต้องใช้เครื่องมือในทางกฎหมายที่มีอยู่ เช่น การใช้วิธีตัดมิให้ทายาทรับมรดก ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1608
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เฉลิมชัย เกษมสันต์. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2552.
เบญจพล สาธิตสมิตพงษ์. “สิทธิของบุตรนอกสมรส.” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.
อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 6 ว่าด้วยมรดก. กรุงเทพฯ: ติบรรณการ, 2550.
Andrew Borkowski. Textbook on Succession. 2nd Edition. Great Britain: Oxford University Press, 2002.
Chung Hui Wang. The German Civil Code. London: Stevens and Sons, 1907.
Ernest J. Schuster. The Principle of German Civil Law. London : Stevens and Sons, 1907.
Gerhard Robbers. An Introduction to German Law. 5th Edition. Germany: Nomos Verlagsgesellschaft, 2012.
Marcel Planiol. Treatise on The Civil Law. Volume 3 Part 1, Translated by the Louisiana State Law Institute, 1938.
Nigel Foster and Satish Sule. German Legal System and Laws. 4th Edition. UK: Oxford University Press, 2011.
ประสพสุข บุญเดช. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ว่าด้วยครอบครัว. พิมพ์ครั้งที่ 19. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2554.
ปรีดี เกษมทรัพย์. “การใช้การตีความกฎหมาย.” วารสารนิติศาสตร์. 15, ฉ.1 (2528): 65–82.
พรชัย สุนทรพันธุ์. คำอธิบายกฎหมายลักษณะมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2554.
พินัย ณ นคร. คำอธิบายกฎหมายลักษณะมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2555.
เพรียบ หุตางกูร. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 13.กรุงเทพฯ: โครงการต�ำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2555.
ไพโรจน์ กัมพูสิริ. “แบบของพินัยกรรมในกฎหมายแพ่งฝรั่งเศสและกฎหมายไทย.”
วารสารนิติศาสตร์. 40, ฉ.1 (2554): 14–42.
ไพโรจน์ กัมพูสิริ. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ครอบครัว. พิมพ์ครั้งที่ 7.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2553.
รัศฎา เอกบุตร. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ว่าด้วยครอบครัว: บิดามารดากับบุตร. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2552.
วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยมรดก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2549.
วารี นาสกุล และเบญจวรรณ ธรรมรัตน์. กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยครอบครัว. กรุงเทพฯ: พลสยาม พริ้นติ้ง, 2554.
สุนัย มโนมัยอุดม. ระบบกฎหมายอังกฤษ. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2555.