ความยุติธรรมกับรัฐธรรมนูญภายใต้ประชาคมอาเซียนปี พ.ศ.2558
Main Article Content
บทคัดย่อ
ขณะนี้ทุกประเทศทั่วโลกต่างเฝ้าจับตามองการรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียน ในปี พ.ศ. 2558 ของสมาชิกจำนวน 10 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์สิงคโปร์ มาเลเซีย บรูไนดารุสชาราม เวียดนาม ลาว พม่า และกัมพูชา ซึ่งหากมองในแง่ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์แล้วถือว่าประเทศไทยเป็นศูนย์กลางของประเทศทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้ ประเทศไทยยิ่งต้องกำหนดท่าทีและเตรืยมการให้พร้อมหรืออาจเป็นเจ้าภาพหลัก ในประเด็นการปฏิรูปกฎหมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องความยุติธรรมของพลเมืองซึ่งเป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน (Basic Rights) ที่ต้องถูกบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ความยุติธรรมดังกล่าวอย่างน้อยหลักความเสมอภาคต่อหน้ากฎหมาย (To be equal before the law) หลักประกันสิทธิและเสรีภาพของประชาชน (Due process of law) และหลักนิติธรรม (Rule of law) จะต้องมีปรากฎในรัฐธรรมนญ แต่ผลจากการวิเคราะห์รัฐธรรมนญของประเทศสมาชิกทั้ง 10 ประเทศ ดังกล่าว พบว่าแต่ละประเทศให้ความสำดัณมากน้อยแตกต่างก้น ดังนั้นในปี พ.ศ. 2558 ประเทศสมาชิกประชาคมอาเดูยนจะต้องมีมาตรฐานขั้นต่ำอยู่ในระดับเดียวกันถึงแม้ว่าแต่ละประเทศจะมืความแตกต่างทางด้านรัฐศาสตร์หรือด้านระบบกฎหมาย หรือระบบ ศาลก็ตาม นอกจากนั้น กฎหมายภายในของแต่ละประเทศต้องได้รับการปรับปรุง แก้ไขเพื่อรองรับการเคลื่อนย้ายทางเศรษฐกิจ การจ้างงาน การศึกษา เทคโนโลยีสังคมและวัฒนธรรมเพื่อให้ประชาคมอาเซียน (Asean Community) มีความเป็นหนึ่งเดียว และเป็นเอกภาพในการอำนวยความยุติธรรมให้กับพลเมีองของประเทศสมาชิกในกลุ่มประชาคมอาเซียนเห็นควรดำเนินการ ดังนี้
- ประเทศประชาคมอาเซียนความมีรัฐธรรมนูญอาเซียน (The Asean Constitution) โดยมีสถานะเป็นรัฐธรรมนูญกลางภายใต้กฎบัตรอาเซียน (Asean Charter) ซึ่งรัฐธรรมนูญอาเซียนดังกล่าวจะบัญญัติเฉพาะความยุติธรรม'ของพลเมือง ซึ่งเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานเท่านั้นและตามข้อตกลงของประเทศสมาชิกสมาคมอาเซียน
- ประเทศประชาคมอาเซียนควรมีศาลรัฐธรรมนญอาเซียน (The Asean Constitutional Court) โดยมืตุลาการศาลรัฐธรรมนูญอาเซียนมาจากตุลาการ หรอผู้พิพากษาของแต่ละประเทศสมาชิกและมีอำนาจหน้าที่ตีความว่ารัฐธรรมนูญ ของประเทศสมาชิกว่าจะขัดหรอแย้งต่อรัฐธรรมนูญอาเซียนมิได้ ทั้งนี้ โดยประเทศไทย เป็นสถานที่ตั้งศาลรัฐธรรมนูญอาเซียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. กฎหมายกับความยุติธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2547.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. คำอธิบายกฎหมายรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2550.
สภาวิจัยแห่งชาติ. รัฐธรรมนูญนานาชาติ. กรุงเทพฯ: สภาวิจัยแห่งชาติ, 2516.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2543). การเมืองอังกฤษ. กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2543.
โสภณ รัตนากร. “ความยุติธรรม,” บทบัณฑิตย์. 25 no.2 (2511).
วิษณุ เครืองาม. ความรู้เบื้องต้นทางปรัชญา. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530\
อมร จันทรสมบูรณ์. คอนสติติวชั่นแนลลิสม์: ทางออกของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันนโยบายศึกษา, 2541.
อภิญญา เลื่อนฉวี. กฎหมายสหภาพยุโรป. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 2548.
John Rawls. A Theory of Justice. London : n.p., 1972.
Lord Denning. The Road to Justice. London : n.p., 1995.
สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. การศึกษา: การสร้างประชาคมอาเซียน, 2558. กรุงเทพ: สำนักงาน, 2554.