ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับคุณสมบัติการรับเจ้าหน้าที่และประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ
คำสำคัญ:
คุณสมบัติการรับเจ้าหน้าที่, ประสิทธิภาพ, กรมสอบสวนคดีพิเศษบทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับคุณสมบัติการรับเจ้าหน้าที่และประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ การศึกษานี้ได้วิเคราะห์กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547 ซึ่งยังมีข้อจำกัดบางประการที่ทำให้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับคุณสมบัติและการรับเจ้าหน้าที่ไม่ชัดเจนเพียงพอ ทั้งยังศึกษาแนวคิดที่เกี่ยวข้องและเปรียบเทียบกฎหมายไทยกับกฎหมายต่างประเทศ เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนวทางพัฒนากฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ผลการศึกษาพบว่า กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการรับและพัฒนาเจ้าหน้าที่กรมสอบสวนคดีพิเศษยังมีข้อจำกัดบางประการ กล่าวคือ เกณฑ์การรับสมัครทั้งการรับบุคคลภายนอกเข้ารับราชการโดยตรงและการรับโอนข้าราชการจากหน่วยงานอื่นยังไม่ได้มีความชัดเจนและเป็นมาตรฐานเดียวกันในแต่ละครั้ง อีกทั้งระบบการฝึกอบรมและการพัฒนาศักยภาพของเจ้าหน้าที่ภายหลังการรับเข้าปฏิบัติงานยังขาดความเป็นระบบและความต่อเนื่อง รวมถึงยังไม่มีมาตรการประเมินสมรรถนะของเจ้าหน้าที่อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ
ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะดังนี้ เห็นควรกำหนดแนวทางพัฒนาสมรรถนะของเจ้าหน้าที่เป็นหลัก โดยใช้มาตรการอบรมและการประเมินซ้ำทดแทนการลงโทษสำหรับ ผู้ที่ไม่ผ่านการประเมินเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องและยกระดับความสามารถให้เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนด ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างประสิทธิภาพในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่กรมสอบสวนคดีพิเศษและเพิ่มความเชื่อมั่นของสังคมต่อกระบวนการยุติธรรมโดยรวม
เอกสารอ้างอิง
กรมสอบสวนคดีพิเศษ. (2566ก). โครงสร้างองค์กรและการพัฒนาบุคลากรของกรมสอบสวนคดีพิเศษ. กระทรวงยุติธรรม. https://www.dsi.go.th
กรมสอบสวนคดีพิเศษ. (2566ข). อำนาจหน้าที่และภารกิจของกรมสอบสวนคดีพิเศษ. กระทรวงยุติธรรม. https://www.dsi.go.th
พระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547. (2547, 13 มกราคม). ราชกิจจานุ เบกษา, 121(8ก), 1–15.
Armstrong, M. (2020). Armstrong’s handbook of human resource management practice (15th ed.). Kogan Page.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5-12.
https://doi.org/10.1108/0262171081084 0730
College of Policing. (2023). Investigation and detective training guidance. College of Policing.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). Routledge.
Dessler, G. (2020). Human resource management (16th ed.). Pearson Education.
Federal Bureau of Investigation. (2023). Becoming an FBI special agent. U.S. Department of Justice. https://www.fbi.gov
Korean National Police Agency. (2022). Police recruitment and training system in the Republic of Korea. KNPA.
Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2019). Public sector integrity: A strategy for reform. OECD Publishing.
Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2020). Developing skills for effective public service. OECD Publishing.
Police and Criminal Evidence Act 1984. (1984).
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
U.S. Department of Justice. (2022). Federal law enforcement training and professional standards. DOJ.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร ทั้งนี้ ข้อมูล เนื้อหา และข้อคิดเห็นที่ปรากฏในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว กองบรรณาธิการไม่มีความจำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
เนื้อหา ข้อมูล รูปภาพ และองค์ประกอบอื่น ๆ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ อยู่ภายใต้ลิขสิทธิ์ของวารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น การนำไปเผยแพร่ ดัดแปลง หรือใช้ประโยชน์ในลักษณะใด ๆ ไม่ว่าเป็นบางส่วนหรือทั้งหมด ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารก่อน
