แนวทางในการสร้างประชาธิปไตยจากฐานราก เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของสังคมไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการสร้างประชาธิปไตยจากฐานรากเพื่อความยั่งยืนของประเทศไทย เนื่องจากระบบการบริหารของไทยเป็นระบบที่มีการรวมศูนย์ที่ส่วนกลาง และชุมชนในพื้นที่ต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงทั้งทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง

ผลการศึกษาพบว่า การสร้างประชาธิปไตยจากฐานรากให้มีความเข้มแข็งต้องอาศัยเครื่องมือที่หลากหลาย ทั้งแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวกับประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ ประชาธิปไตยชุมชน และแนวคิดว่าด้วยภาคีภิบาลท้องถิ่น รวมทั้งกลไกหรือเครื่องมือจากภาครัฐที่มีการบริหารจัดการอยู่ในพื้นที่ในการดึงชุมชนและภาคประชาสังคมให้เข้ามาพัฒนาแบบมีส่วนร่วม

ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า ควรปรับปรุงระบบการบริหารราชการแผ่นดินของไทยให้สอดคล้องกับสภาพความเปลี่ยนแปลงของสังคม เศรษฐกิจ การเมือง และควรปรับปรุงราชการส่วนภูมิภาคให้สามารถเชื่อมโยงการทำงานกับภาคส่วนอื่น ๆ ทั้งควรสร้างความเข้มแข็งให้สภาองค์กรชุมชนตำบล และรัฐต้องส่งเสริมสนับสนุนให้การบริหารจัดการภาครัฐมีการบูรณาการในแต่ละกลุ่มภารกิจ เช่น กรณีของ “ภาคีอาสา” (Area Strengthening Alliance - ASA) หรือ “คณะกรรมการภาคีสานพลังพื้นที่เข้มแข็ง” (ภสพ.) โดยมีความมุ่งหมายในการสนับสนุนให้เกิดความเข้มแข็งของภาคประชาสังคมในพื้นที่