การสื่อสารเชิงกลยุทธ์เพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City) เป็นแนวทางสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดยอาศัยการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัล โครงสร้างพื้นฐาน และการบริหารจัดการเมืองอย่างมีประสิทธิภาพ บทบาทการสื่อสารเชิงกลยุทธ์เพื่อขับเคลื่อนเมืองอัจฉริยะสามารถวิเคราะห์ได้เป็น 4 บทบาท ได้แก่ 1) การสื่อสารเพื่อสร้างความตระหนักรู้และให้ความรู้ 2) การสื่อสารเพื่อบริหารจัดการการเปลี่ยนแปลง 3) การสื่อสารเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วม และ 4) การสื่อสารเพื่อสร้างความไว้วางใจและความโปร่งใส โดยแนวทางการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ที่เหมาะสมในขับเคลื่อนพัฒนาเมืองอัจฉริยะในประเทศไทย ได้แก่ 1) การกำหนดแผนยุทธศาสตร์การสื่อสารให้เป็นส่วนหนึ่งของแผนแม่บทเมืองอัจฉริยะ 2) การสื่อสารเชิงนโยบายที่โปร่งใสและต่อเนื่อง 3) การสร้างการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 4) การจัดการความขัดแย้งและการสร้างฉันทามติ 5) การสร้างแบรนด์เมืองอัจฉริยะ 6) การใช้ข้อมูลและนวัตกรรมเพื่อการสื่อสาร และ 7) การพัฒนาสมรรถนะด้านการสื่อสารของผู้บริหารทุกระดับที่เกี่ยวข้องกับการขับเคลื่อนการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ ผลการวิเคราะห์การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ในขับเคลื่อนพัฒนาเมืองอัจฉริยะในประเทศไทยสะท้อนให้เห็นว่า ความสำเร็จในการเปลี่ยนผ่านสู่เมืองอัจฉริยะไม่ได้ขึ้นอยู่กับมิติทางเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยการบูรณาการกลยุทธ์การสื่อสารทั้ง 7 ด้านนี้เพื่อลดช่องว่างความซับซ้อนเชิงโครงสร้างและพฤติกรรม โดยมีเป้าหมายสุดท้ายคือการขับเคลื่อนพลเมืองให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของเมืองร่วมกันอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
รายละเอียดของลิขสิทธ์
เอกสารอ้างอิง
Castells, M. (2012). Networks of outrage and hope: Social movements in the Internet age. Polity Press.
Digital Economy Promotion Agency. (2018). Handbook for preparing smart city development plans. https://www.depa.or.th/smart-city-plan/smart-city-office
Giffinger, R., Fertner, C., Kramar, H., Kalasek, R., Pichler-Milanović, N., & Meijers, E. (2007). Smart cities: Ranking of European medium-sized cities. Vienna University of Technology.
Hallahan, K., Holtzhausen, D., van Ruler, B., Verčič, D., & Sriramesh, K. (2007). Defining strategic communication. International Journal of Strategic Communication, 1(1), 3–35.
Hollands, R. G. (2008). Will the real smart city please stand up? City, 12(3), 303-320.
Jensantikul, N. (2020). Smart cities: Definition and considerations for urban development. Journal of Integrated Social Sciences, 7(1), 3–20.
McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The agenda-setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176–187.
Nam, T., & Pardo, T. A. (2011). Conceptualizing smart city with dimensions of technology, people, and institutions. Proceedings of the 12th Annual International Conference on Digital Government Research, 282–291.
Pitakthanin, A. (2024). Strategic communication for driving livable and smart cities. The City Leaders. https://thecityleaders.com
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Servaes, J. (2008). Communication for development and social change. SAGE Publications.
The City Leaders. (2024). Strategic Communication for Driving Livable and Smart Cities https://thecityleaders.com/livable-smart-city- Strategic Communication
The Royal Society. (2019). Smart cities: The role of technology and data in shaping our urban future. The Royal Society.
