The Evaluation of English Language School-Based Curriculum at the Demonstration School, Secondary Level, 2021, Using Hammond’s Evaluation Model
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to evaluate an English Language School-Based Curriculum at the Demonstration School, Secondary Level, 2021 using Hammond’s Evaluation Model including three dimensions: instructional dimension, institutional dimension, and behavioral dimension, leading to the effective curriculum development. The target group were school director and school deputy director, 5 teachers of Foreign Languages Subject Area, and 70 grade 12 room 1 and room 2 students using the Purposive Sampling. The research instruments for data collection consisted of 1) the online questionnaire of ‘the evaluation of English Language School-Based Curriculum’ in form of rating scale and 2) the interview of ‘the evaluation of English Language School-Based Curriculum’. This study was conducted by 1) quantitative analysis using descriptive statistics; arithmetic mean ( ), standard deviation (S.D.), and percentage (%) with SPSS program, and 2) qualitative analysis using Content Analysis.
The found results in the curriculum development showed:
1) Instructional dimension indicated the overall of the school administrators and teachers was at a high level ( =4.62, SD.=0.32) consisting of teaching approaches being at the highest level ( =4.93, SD.=0.12), and facilitators being at a high level ( =4.00, SD.=0.58). What’s more, the overall of the students was at a high level ( =3.74, SD.=0.89) consisting of contents being at a high level ( =3.82, SD.=0.74), and teaching approaches being at a high level ( =3.60, SD.=1.08).
2) Institutional dimension illustrated that the overall of the school administrators and teachers was at a high level ( =4.39, SD.=0.44) composing of teachers being at the highest level ( =4.75, SD.=0.43), and administrators being at the highest level ( =4.67, SD.=0.58) as well.
3) Behavioral dimension revealed that the overall of the school administrators and teachers was at a high level ( =4.41, SD.=0.24) comprising of affective domain being at the highest level ( =4.89, SD.=0.19), and psychomotor domain being at a high level ( =4.12, SD.=0.35). Besides, the overall of the students was at a high level ( =3.97, SD.=0.67) including cognitive domain being at a high level ( =4.04, SD.=0.77), and psychomotor domain being at a high level ( =3.91, SD.=0.56).
In conclusion, the results showed that the overall of the curriculum development based on the school administrators and teachers was at a high level ( =4.47, SD.=0.33), and the overall of the students was at a high level ( =3.86, SD.=0.78).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
รายละเอียดของลิขสิทธ์
References
รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ:
กระทรวงศึกษาธิการ.
ชุติมา วงษ์พระลับ. (2563). การประชุมกลุ่มย่อยเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน รายวิชาภาษาอังกฤษ
โรงเรียนสาธิต ระดับมัธยมศึกษา. ขอนแก่น.
ธนภัทร มีนาและคณะ. (2561). การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสาร
การศึกษา (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2555) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. วารสารวิชาการ
มหาวิทยาลัยธนบุรี 12(27): 24-36.
ปองทิพย์ เทพอารีย์. (2561). การประเมินหลักสูตรหมวดวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ฉบับ
ภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ 11(1): 1868-1882.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ:
เจริญผล.
รุ่งนภา พรมปั๋น. (2554). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษา สาระการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ระดับชั้นประถม
ศึกษาโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย เทศบาลนครเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนครเชียงใหม่.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2543). กระบวนทัศน์ใหม่การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาศักยภาพของบุคคล. กรุงเทพฯ:
เอสอาร์พริ้นติ้ง.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2544). วิธีวิทยาการประเมินทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
สิทธิพล อาจอินทร์. (2561). การพัฒนาหลักสูตร (Curriculum Development). พิมพ์ครั้งที่ 4. ขอนแก่น:
โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อรรถพล ศิริมูล และสุนทรพจน์ ดํารงค์พานิช. (2559). การพัฒนาตัวบ่งชี้การประเมินหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏลําปาง ตามรูปแบบของ Hammond. วารสารครุศาสตร์
อุตสาหกรรม 15(3): 29-36.
Hammond, R. L. (1972). Evaluation at the Local Level. In P.A. Taylor and D.M. Cowley,
Readings in Curriculum Evaluation. Dubugne, Lowa: W.M.C. Brown. Company
Publishers.
Rossi, P. H. & Freeman, H. E. (1982). Evaluation: A Systematic Approach. Beverly Hills, California:
Sage Publication.
Tyler, R. W. (1950). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago: University of
Chicago Press.
