ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระของนักทรัพยากรมนุษย์ในสถานประกอบการจังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
ทัศนคติ, การรับรู้, การยอมรับ, การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทัศนคติ การรับรู้ และการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระ 2) ตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของทัศนคติ การรับรู้ และการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) ศึกษาอิทธิพลของทัศนคติและการรับรู้ที่มีผลต่อการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระ ด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือนักทรัพยากรมนุษย์ในสถานประกอบการจังหวัดชลบุรี จำนวน 281 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และแบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ซึ่งผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีระดับทัศนคติ การรับรู้ และการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระโดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) แบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของทัศนคติ การรับรู้ และการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) ตัวแปรสาเหตุที่มีอิทธิพลรวมสูงสุดต่อตัวแปรการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระ ได้แก่ การรับรู้ และทัศนคติต่อการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระ ตามลำดับ ซึ่งตัวแปรสาเหตุในแบบจำลองสามารถร่วมกันอธิบายการยอมรับแนวทางการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในเศรษฐกิจภาคงานอิสระ ได้ร้อยละ 60.2
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. (2565). คู่มือการปฏิบัติงานโครงการพัฒนาทักษะเฉพาะของแรงงานอิสระยุค 4.0 (Gig Worker) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2566. https://www.dsd.go.th/wepdp/Region/Show_Doc?region_id=6
กัลยรักษ์ นัยรักษ์เสรี. (2560). EIC Research Series: เรื่องของ "gig".
https://www.scbeic.com/th/detail/product/4209
กานต์ชนน์ ทองทา และวลัยพร รัตนเศรษฐ. (2567). ทัศนคติในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร: กรณีศึกษากองบริหารจัดเก็บข้อมูลสถิติสำงานสถิติแห่งชาติ. วารสารการจัดการยุคใหม่ มหาวิทยาลัยชินวัตร , 2(4), 84-101.
เกษม มานะสาคร ณรงค์ กุลนิเทศ และพรกุล สุขสด. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับโรงไฟฟ้าพระนครเหนือ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(2), 766-777.
ฉัตยาพร เสมอใจ และมัทนียา สมมิ. (2546). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). พฤติกรรมผู้บริโภค (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ดาวิษา ศรีธัญรัตน์. (2562). ระบบงานทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์เพื่อการพัฒนาองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงนุช หนูหงส์. (2564). อิทธิพลของการรับรู้ ความน่าเชื่อถือ และทัศนคติที่มีผลต่อการยอมรับนวัตกรรมธนาคารบนมือถือ แอปพลิเคชันกรุงไทย เน็กซ์. สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 3, 5(10), 189–207.
บุญธรรม จิตต์อนันต์. (2540). การวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญเรือน กิจสะสม. (2552). การศึกษาการยอมรับการจัดการความรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต 2. http://etheses.aru.ac.th/PDF/125521264_04.PDF
ปิยพัชร์ ภูศิริ, สุดาวรรณ สมใจ และกำพล ศรีวัฒนกุล. (2562). การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้ความเสี่ยง การรับรู้การใช้งานง่าย และทัศนคติที่มีผลต่อการยอมรับของผู้บริโภคในการนำเทคโนโลยีเซลล์ต้นกำเนิดมาใช้ในศาสตร์ชะลอวัย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(3), 57-73.
ปริชาติ แสงคำเฉลียง. (2563). ทัศนคติและการยอมรับของผู้บริโภคในอาหารดัดแปลงพันธุกรรมในประเทศไทย.รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม.
พรรัตน์ แสดงหาญ. (2560). พฤติกรรมองค์การ. ชลบุรี : เก็ทกู๊ดครีเอชั่น.
พิมพ์ธัญญา ฆ้องเสนาะ. (2561). Gig Economy: ระบบเศรษฐกิจใหม่กับวิถีการทำงานของคนรุ่นใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม. https://dl.parliament.go.th/bitstream/handle //20.500.13072/533043/t24_2561_06_4.pdf?sequence=1
ภาวิณี เพชรสว่าง. (2552). พฤติกรรมองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: วิรัตน์ เอ็ดดูเคชั่น.
วรรณพร ชูอำนาจ. (2564). รายงานการศึกษาวิเคราะห์ เรื่อง การพัฒนาทักษะฝีมือแรงงาน (Reskill/Upskill/New Skill) เพื่อยกระดับการทำงานและพัฒนาสู่อาชีพใหม่. https://nldac.mol.go.th/wp-content/uploads/sites/12/2022/01/เล่มรายงานผลการศึกษา-เรื่อง-การพัฒนาทักษะ.pdf
วิชัย โถสุวรรณจินดา. (2547). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โฟร์เพซ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ สมชายหิรัญกิตติ และธนวรรธ ตั้งสินทรัพย์ศิริ. (2550). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์.
สกล บุญสิน. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. เชียงใหม่: ศูนย์บริหารงานวิจัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สหธร เพชรวิโรจน์ชัย. (2564). Gig Economy คืออะไร กระทบกับบทบาทของ HR อย่างไร. https://th.hrnote.asia/tips/210917-how-gig-economy-impact-hr/
สราวุธ อนันตชาติ (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคในการสื่อสารการตลาด: แนวคิดพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุระภาคย์ ศัพทเสน. (2562). Gig Economy และการทำงานในอนาคตที่เปลี่ยนไป. https://www.dtn.go.th/th/content/page/index/id/2093
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2565). Gig Economy. https://www.sme.go.th/upload/mod_download/download-20220601144751.pdf
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). การศึกษาแนวทางการส่งเสริม Gig Economy ในประเทศไทย. https://datacenter.nxpo.or.th/magazine-detail/134
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational behavior and human decision processes, 50(2), 179-211.
Boomsma, A. (1982). The robustness of LISREL against small sample sizes in factor analysis modals. Systems under indirect observation: causality, structure, prediction, 149-173.
Fastwork blog. Gig Economy และตลาดฟรีแลนซ์ปี 2565. https://blog.fastwork.co/gig-economy-report-2022/
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L., (2006). Multivariate Data Analysis, 777-779.
Johar, E., & Singh, M. (2023). Evolving an integrated framework for ambidextrous HRM: A special case of platform-based gig work. IIMB Management Review, 35(4), 393-404.
Meijerink, J., & Keegan, A. (2019). Conceptualizing human resource management in the gig economy: Toward a platform ecosystem perspective. Journal of managerial psychology, 34(4), 214-232.
Rogers, E. (2003). Diffusion of innovations. New York: Free Press.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). Modal Fit. A Beginner’ s Guide to Structural Equation Modeling: SEM. (3), 72.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 สถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร Sarasas Journal of Humanities and Social Science ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

