ปัจจัยในการเดินทางท่องเที่ยวรูปแบบ “แกลมปิ้ง” ของนักท่องเที่ยวชาวไทย เพื่อสัมผัสธุรกิจที่พักแนวใหม่ จังหวัดกาญจนบุรี

ผู้แต่ง

  • อมรเทพ ศรีสุข คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • อัญชิษฐา ภูอุดม คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

แกลมปิ้ง, พฤติกรรมนักท่องเที่ยว, แรงจูงใจในการท่องเที่ยว, ปัจจัยในการเดินทางท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางท่องเที่ยวรูปแบบแกลมปิ้งในจังหวัดกาญจนบุรี 2) ศึกษาแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางท่องเที่ยวรูปแบบแกลมปิ้งในจังหวัดกาญจนบุรี โดยเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณที่ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าเฉลี่ย การเปรียบเทียบข้อมูลตั้งแต่ 3 กลุ่มขึ้นไป ใช้ค่าสถิติเอฟ (F-test) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05

ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีช่วงอายุระหว่าง 18–25 ปี สถานภาพโสด การศึกษาระดับปริญญาตรี ประกอบอาชีพเป็นนักเรียนหรือนิสิตนักศึกษา และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ในช่วง 10,001–20,000 บาท ผลการศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ของการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ พาหนะในการเดินทางท่องเที่ยวด้วยรถยนต์ส่วนตัว ลักษณะของการเดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัว สิ่งดึงดูดใจในการท่องเที่ยว คือ สภาพบรรยากาศ ระยะเวลาในการท่องเที่ยวค้างคืน 2 คืน ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวต่อคน 2,001 - 4,000 บาท และการรับรู้ของมูลข่าวสารจากการบอกต่อหรือแนะนำจากกลุ่มเพื่อน ผลการศึกษาแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชาวไทย โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณรายด้าน พบว่า ค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ แรงจูงใจด้านปัจจัยดึงดูด รองลงมา คือ แรงจูงใจด้านปัจจัยผลักดัน ผลการเปรียบเทียบปัจจัยในการเดินทางท่องเที่ยวจำแนกตามพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว พบว่า พาหนะที่ใช้ในการเดินทางท่องเที่ยว ลักษณะของการเดินทางท่องเที่ยว สิ่งดึงดูดใจในการท่องเที่ยว ระยะเวลาในการท่องเที่ยว ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวต่อคน และการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กมลชนก คำอ่อน. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเกาหลีใต้ที่มีต่ออุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 10(1), 127-13.

กัญญาพัชร์ พัฒนาโภคินสกุล, สุภัทรา สังข์ทอง, และนิมิต ซุ้นสั้น (2565). การพัฒนาแกลมปิ้งเพื่อการท่องเที่ยว. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 4(2), 94-109.

กุลแก้ว คล้ายแก้ว และคณิต เขียววิชัย. (2566). การท่องเที่ยวแกลมปิ้ง: มิติใหม่ของการพัฒนาการท่องเที่ยวหลังสถานการณ์โควิด-19. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 5(2), 83-96.

กุลแก้ว คล้ายแก้ว. (2565). การพัฒนารูปแบบที่พักนักท่องเที่ยวเต็นท์กระโจมอัตลักษณ์ใหม่. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

เขมิกา สงวนพวก. (2567). การศึกษารูปแบบของผู้นำองค์กรที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร : กรณีศึกษาธุรกิจโรงแรม. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 18(2), 63-74.

คเชนทร์ วัฒนะโกศล และ วันทกาญจน์ สีมาโรฤทธิ์ การ์ด. (2567). ศักยภาพและแนวทางการจัดการแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ 3 ภู จังหวัดบึงกาฬ. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 7(3), 243-258.

จิตราภรณ์ เถรวัตร, อุทุมพร เรืองฤทธิ์, ฐาปกรณ์ ทองคํานุช, และเบญจรงค์ พื้นสะอาด. (2568). ศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์แบบบูรณาการอย่างยั่งยืนของชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 7(1), 44-57.

จิรศักดิ์ จิยะจันทน์. (2563). กลยุทธ์ทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าของนักท่องเที่ยวชาวจีน ในย่านเยาวราช เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat University, 7(1), 320–331.

ชมพูนุท สมแสน, ละเอียด ศิลาน้อย, และกันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). พฤติกรรมและความพึงพอใจที่มีต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวถนนผ้าคราม เมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 9(2), 85–98.

ณัฐพงศ์ เลิศวุฒิรักษ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวสมัยใหม่. สืบค้นจาก https://today.line.me/th/v2/article/k7Qr1o.

ปิยะพร ธรรมชาติ และ สวัสดิ์ วรรณรัตน์. (2563). อิทธิพลของการบอกต่อผ่านอินเทอร์เน็ต (eWOM) และแรงจูงใจในการท่องเที่ยวต่อทัศนคติการเดินทางของนักท่องเที่ยวสูงอายุไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 128-153.

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). เปิด 5 จังหวัดนักท่องเที่ยวสูงสุด มี.ค.67 ชลบุรี-กาญจนบุรี-ภูเก็ตรุ่ง เชียงใหม่ร่วงไม่ถึงล้าน. สืบค้นจาก https://mgronline.com/onlinesection/detail/9670000038457?utm_source=chatgpt.com

เมทิกา พ่วงแสง, ชัยยุทธ ถาวรานุรักษ์, โอปอ สุรารักษ์, และวราพร อภิธนาพงศ์. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง. วารสารรัชต์ภาคย์, 19(62), 122-141.

ละเอียด ศิลาน้อย และ กันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). การใช้มาตรประมาณค่า ในการศึกษาวิจัยทางสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ การโรงแรม และการท่องเที่ยว. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(15), 112-126.

วรภัทร์ ธรรมเกรียงไกร และ ณัฐพล อัสสะรัตน์. (2563). อิทธิพลของแรงจูงใจในการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อพฤติกรรมการแบ่งปันข้อมูลและประสบการณ์การท่องเที่ยวผ่านสมาร์ทโฟนของนักท่องเที่ยวต่างชาติในประเทศไทย. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 42(2), 1-29.

สมชาย ไชยมูลวงศ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจและพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของนักท่องเที่ยวชาวไทย กรณีศึกษาชุมชนบ้านแม่แจ๋ม อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาพัฒนาทรัพยากรและส่งเสริมการเกษตร, มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

สมรศรี คำตรง. (2566). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวกลุ่ม Generation Z ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 93–107

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี. (2566). รายงานสถิติการท่องเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรี ประจำปี 2566. สืบค้นจาก https://www.tourismkanchanaburi.go.th

สำนักงานสถิติจังหวัดกาญจนบุรี. (2566). รายงานสถิติจังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. 2566. https://kanchanaburi.nso.go.th/images/budget/2566/kcn-stat-66.pdf?

สุรางคนา ศรีสุทธิ. (2563). แผนธุรกิจ Home Camping and Glamping (ธุรกิจแคมป์ปิ้ง และแกลมปิ้ง). สืบค้นจาก http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/4768

Riyadi, A., Arafah, W., Brian, R., & Lemy, D. (2024). The Role of Tourist Satisfaction and Price Sensitivity in Driving Competitive Sustainability for SMEs in the Indonesia Tourism Sector. International Journal of Social Science and Human Research, 07(12)

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th Edition). NJ: Prentice Hall.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Sample size determination table. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Palinkas, L. A., Horwitz, S. M., Green, C. A., Wisdom, J. P., Duan, N., & Hoagwood, K. (2015). Purposeful sampling for qualitative data collection and analysis in mixed-method implementation research. Administration and policy in mental health and mental health services research, 42, 533-544.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.

Zhang, J., Wang, F., Mi, X., & Shao, C. (2020). Structural Equation Modeling of Household Long-Distance Flexible Travel Behavior. International Journal of Sustainable Development and Planning, 15(4), 461-467. https://doi.org/10.18280/ijsdp.150406

The Business Research Company. (2021). Camping and Caravanning Global Market Report 2022. by Type RV (Recreational vehicle) Parks and Campgrounds, Recreational and Vacation Camps) Market Size, Trends, and Global Forecast 2022-2026. https://www.thebusinessresearchcompany.com/camping-and-caravanning-global-market-report

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-19

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย