ปัจจัยในการเดินทางท่องเที่ยวรูปแบบ “แกลมปิ้ง” ของนักท่องเที่ยวชาวไทย เพื่อสัมผัสธุรกิจที่พักแนวใหม่ จังหวัดกาญจนบุรี

Amornthep Srisuk; Aunchistha  Poo-Udom

Authors

Amornthep Srisuk Faculty of Service Industry, Kasetsart University
Aunchistha Poo-Udom Faculty of Service Industry, Kasetsart University

Keywords:

Glamping, Travel Behavior, Travel Motivation, Factors In Traveling

Abstract

This research aimed to 1) study the behavior of Thai tourists who travel in glamping in Kanchanaburi Province, and 2) study the motivation of Thai tourists who travel in glamping in Kanchanaburi Province. This research was quantitative, using a questionnaire to collect data. The sample size was 400 people. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, standard deviation, and mean. The comparison of data from 3 or more groups was done by using the F-test and multiple regression analysis. The level of statistical significance was set at 0.05.

The research findings reveal a predominant demographic profile of male respondents aged 18–25 who are single, hold bachelor's degrees, are currently enrolled as students, and report an average monthly income of THB 10,001-20,000. An analysis of travel behavior among Thai tourists indicates that the primary objective of travel is leisure and relaxation. The preferred mode of transportation is a private vehicle, and trips are typically undertaken with family. The destination's ambient atmosphere was identified as the principal attraction. The average duration of stay is two nights, with a per capita expenditure commonly falling between THB 2,001 and 4,000. Information regarding travel is primarily acquired through word-of-mouth recommendations from peers. Furthermore, the study on tourist motivations demonstrated a high overall mean score, indicating strong motivational drivers. When these motivations were disaggregated, 'pull' factors (destination attributes) exhibited a higher mean score than 'push' factors (internal desires). Crucially, a comparative analysis of travel factors, segmented by tourist behavior, found statistically significant differences (p < .05) in the following variables: mode of transportation, nature of travel companionship, principal attractions, duration of stay, per capita expenditure, and sources of information.

References

กมลชนก คำอ่อน. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเกาหลีใต้ที่มีต่ออุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 10(1), 127-13.

กัญญาพัชร์ พัฒนาโภคินสกุล, สุภัทรา สังข์ทอง, และนิมิต ซุ้นสั้น (2565). การพัฒนาแกลมปิ้งเพื่อการท่องเที่ยว. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 4(2), 94-109.

กุลแก้ว คล้ายแก้ว และคณิต เขียววิชัย. (2566). การท่องเที่ยวแกลมปิ้ง: มิติใหม่ของการพัฒนาการท่องเที่ยวหลังสถานการณ์โควิด-19. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 5(2), 83-96.

กุลแก้ว คล้ายแก้ว. (2565). การพัฒนารูปแบบที่พักนักท่องเที่ยวเต็นท์กระโจมอัตลักษณ์ใหม่. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

เขมิกา สงวนพวก. (2567). การศึกษารูปแบบของผู้นำองค์กรที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร : กรณีศึกษาธุรกิจโรงแรม. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 18(2), 63-74.

คเชนทร์ วัฒนะโกศล และ วันทกาญจน์ สีมาโรฤทธิ์ การ์ด. (2567). ศักยภาพและแนวทางการจัดการแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ 3 ภู จังหวัดบึงกาฬ. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 7(3), 243-258.

จิตราภรณ์ เถรวัตร, อุทุมพร เรืองฤทธิ์, ฐาปกรณ์ ทองคํานุช, และเบญจรงค์ พื้นสะอาด. (2568). ศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์แบบบูรณาการอย่างยั่งยืนของชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 7(1), 44-57.

จิรศักดิ์ จิยะจันทน์. (2563). กลยุทธ์ทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าของนักท่องเที่ยวชาวจีน ในย่านเยาวราช เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat University, 7(1), 320–331.

ชมพูนุท สมแสน, ละเอียด ศิลาน้อย, และกันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). พฤติกรรมและความพึงพอใจที่มีต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวถนนผ้าคราม เมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 9(2), 85–98.

ณัฐพงศ์ เลิศวุฒิรักษ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวสมัยใหม่. สืบค้นจาก https://today.line.me/th/v2/article/k7Qr1o.

ปิยะพร ธรรมชาติ และ สวัสดิ์ วรรณรัตน์. (2563). อิทธิพลของการบอกต่อผ่านอินเทอร์เน็ต (eWOM) และแรงจูงใจในการท่องเที่ยวต่อทัศนคติการเดินทางของนักท่องเที่ยวสูงอายุไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 128-153.

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). เปิด 5 จังหวัดนักท่องเที่ยวสูงสุด มี.ค.67 ชลบุรี-กาญจนบุรี-ภูเก็ตรุ่ง เชียงใหม่ร่วงไม่ถึงล้าน. สืบค้นจาก https://mgronline.com/onlinesection/detail/9670000038457?utm_source=chatgpt.com

เมทิกา พ่วงแสง, ชัยยุทธ ถาวรานุรักษ์, โอปอ สุรารักษ์, และวราพร อภิธนาพงศ์. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง. วารสารรัชต์ภาคย์, 19(62), 122-141.

ละเอียด ศิลาน้อย และ กันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). การใช้มาตรประมาณค่า ในการศึกษาวิจัยทางสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ การโรงแรม และการท่องเที่ยว. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(15), 112-126.

วรภัทร์ ธรรมเกรียงไกร และ ณัฐพล อัสสะรัตน์. (2563). อิทธิพลของแรงจูงใจในการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อพฤติกรรมการแบ่งปันข้อมูลและประสบการณ์การท่องเที่ยวผ่านสมาร์ทโฟนของนักท่องเที่ยวต่างชาติในประเทศไทย. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 42(2), 1-29.

สมชาย ไชยมูลวงศ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจและพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของนักท่องเที่ยวชาวไทย กรณีศึกษาชุมชนบ้านแม่แจ๋ม อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาพัฒนาทรัพยากรและส่งเสริมการเกษตร, มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

สมรศรี คำตรง. (2566). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวกลุ่ม Generation Z ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 93–107

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี. (2566). รายงานสถิติการท่องเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรี ประจำปี 2566. สืบค้นจาก https://www.tourismkanchanaburi.go.th

สำนักงานสถิติจังหวัดกาญจนบุรี. (2566). รายงานสถิติจังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. 2566. https://kanchanaburi.nso.go.th/images/budget/2566/kcn-stat-66.pdf?

สุรางคนา ศรีสุทธิ. (2563). แผนธุรกิจ Home Camping and Glamping (ธุรกิจแคมป์ปิ้ง และแกลมปิ้ง). สืบค้นจาก http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/4768

Riyadi, A., Arafah, W., Brian, R., & Lemy, D. (2024). The Role of Tourist Satisfaction and Price Sensitivity in Driving Competitive Sustainability for SMEs in the Indonesia Tourism Sector. International Journal of Social Science and Human Research, 07(12)

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th Edition). NJ: Prentice Hall.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Sample size determination table. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Palinkas, L. A., Horwitz, S. M., Green, C. A., Wisdom, J. P., Duan, N., & Hoagwood, K. (2015). Purposeful sampling for qualitative data collection and analysis in mixed-method implementation research. Administration and policy in mental health and mental health services research, 42, 533-544.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.

Zhang, J., Wang, F., Mi, X., & Shao, C. (2020). Structural Equation Modeling of Household Long-Distance Flexible Travel Behavior. International Journal of Sustainable Development and Planning, 15(4), 461-467. https://doi.org/10.18280/ijsdp.150406

The Business Research Company. (2021). Camping and Caravanning Global Market Report 2022. by Type RV (Recreational vehicle) Parks and Campgrounds, Recreational and Vacation Camps) Market Size, Trends, and Global Forecast 2022-2026. https://www.thebusinessresearchcompany.com/camping-and-caravanning-global-market-report