การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุ

ผู้แต่ง

  • ภาคิน กิติคุณนิติพงศ์ สาขาวิชานิติรัฐกิจและการบริหาร มหาวิทยาลัยศรีปทุม
  • อนุพงษ์ แต้ศิลปสาธิต สาขาวิชานิติรัฐกิจและการบริหาร มหาวิทยาลัยศรีปทุม
  • หควณ ชูเพ็ญ สาขาวิชานิติรัฐกิจและการบริหาร มหาวิทยาลัยศรีปทุม

คำสำคัญ:

การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, สังคมผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์การนำนโยบายผู้สูงอายุของท้องถิ่นไปปฏิบัติ รวมทั้งนำเสนอแนวทางบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดีและเหมาะสมเพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ผู้ให้ข้อมูลสาคัญได้แก่ 1) กลุ่มผู้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับผู้สูงอายุ 2) กลุ่มผู้นำนโยบายไปปฏิบัติและ 3) กลุ่มผู้สูงอายุจากพื้นที่เทศบาลนครรังสิต เทศบาลเมืองปทุมธานี และเทศบาลตำบลระแหง

ผลการวิจัย พบว่า การกำหนดนโยบายและแผนงาน ระดับท้องถิ่นได้ใช้แนวทางของรัฐบาลและยุทธศาสตร์ชาติเป็นหลัก และการนำนโยบายไปปฏิบัติได้อาศัยแนวทางปฏิบัติงานในระบบราชการที่ปฏิบัติตามระเบียบที่มีหรือเทียบเคียงตามขั้นตอนทางปฏิบัติที่ดำเนินการอยู่ ผู้สูงอายุมีข้อเสนอเพิ่มเติม คือ ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านต่างๆ รวมทั้งสนับสนุนการรวมกลุ่มของผู้สูงอายุในลักษณะชมรม

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ ซื่อเลื่อม. (2552). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการดูแลและให้ความช่วยเหลือแก่ผู้สูงอายุ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.

โกวิทย์ พวงงาม. (2545). การเสริมสร้างความเข็มแข็งของชุมชน. เอกสารการบรรยายหลักสูตรการอบรมสารวัตรสืบสวน กองบัญชาการตำรวจนครบาล.

คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2553). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545 – 2564) ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร: เทพเพ็ญวานิสย์.

ยุพาพร รูปงาม. (2545). การมีส่วนร่วมของข้าราชการสำนักงบประมาณในการปฏิรูประบบราชการ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ลัดดาวัลย์ พุทธรักษา. (2553). รูปแบบการพัฒนาผู้สูงอายุโดยวิธีการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองและการจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรต.

ศศิพัฒน์ ยอดเพชร. (2549). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการผู้ดูแลผู้สูงอายุในครอบครัว. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สมภาร ศิโล. (2552). ข้อเสนอเชิงปฏิบัติ เพื่อพัฒนาวิชาการในสถาบันอุดมศึกษา: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎชัยภูมิ. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สุขรินทร์ พีรยานันท์ และไพโรจน์ ภัทรนรากุล. (2559). การศึกษานโยบายและมาตรการเชิงกลยุทธ์ในการดูแลสวัสดิการเพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒน- บริหารศาสตร์.

หควณ ชูเพ็ญ. (2559). เอกสารประกอบการบรรยายในหลักสูตรปริญญาเอก สาขานิติรัฐกิจและการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

Chulaporn Sota and Ando Katsuhiko. (2007). Health Promotion in Hospital, School and Community in Mie Prefecture, Japan. Khonkean: Srinagrind Medical Journal.

Jessica Smith. (2009). A New Profiling Tool far Large-Scale Parallel Scientific Codes. UK Performance Engineering Workshop 2009 (UKPEW09), July 6th 2009 , Leeds, UK.

Liedtke, P. & Schanz, K.-U. (eds) (2012). Addressing the Challenge of Global Ageing, Funding Issues and Insurance Solutions. Geneva Association, Geneva.

Masayoshi Eguchi. (2007). "New Public Management, As a Means to Reform". Quarterly Journal of Public Policy & Management. 1 (Special Issue), pp. 1 – 23.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-01

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย