ความเป็นมืออาชีพของผู้บริหารสถานศึกษายุคไทยแลนด์ 4.0
คำสำคัญ:
ยุคไทยแลนด์ 4.0, ความเป็นมืออาชีพของผู้บริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
“ไทยแลนด์ 4.0” โมเดลใหม่ของการขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศไทยที่มุ่งปรับเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจไปสู่ “เศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม”(Value –Based Economy) เพื่อก้าวข้ามกับดักประเทศรายได้ปานกลาง การจัดการศึกษาในยุคนี้จึงต้องมุ่งให้ผู้เรียนมีความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรม และเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ผู้บริหารสถานศึกษาถือว่าเป็นกุญแจสำคัญแห่งความสำเร็จในการจัดการศึกษาให้มีคุณภาพ และมีอิทธิพลสูงสุดต่อคุณภาพ และผลลัพธ์ที่เกิดจาการบริหาร ดังนั้นผู้บริหารสถานศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0 ต้องมีคุณสมบัติที่โดดเด่นเหมาะสม เป็นผู้ที่มีความรู้ ความสามารถและประสบการณ์สูงในงานที่ทา หรือเป็นผู้ที่ความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ และมีองค์ประกอบความเป็นมืออาชีพ กล่าว คือ มีคุณลักษณะที่ดี มีทักษะยุคใหม่ มีความเป็นผู้นำทางวิชาการ บนพื้นฐานคุณธรรม จริยธรรม เพื่อนำพาสถานศึกษาสู่เป้าหมายที่กำหนดไว้ สามารถสนองตอบต่อการแข่งขัน และทันสมัยเหมาะสมกับยุคไทยแลนด์ 4.0
เอกสารอ้างอิง
ดนัย เทียนพฒุ.(2544). กลยุทธ์การพัฒนาคน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ถวิล อรัญเวศ. (2544).นักบริหารมืออาชีพ. ประชาศึกษา 51(-) : 28-32,กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภา.
ธีระ รุญเจริญ.(2550).ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา.(พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ : แอล.ที.เพรส.
บวร เทศารินทร์.(2561) ผู้บริหารโรงเรียน 4.0 พลังขับเคลื่อนปฏิรูปการศึกษา [ออนไลน์]. เข้าได้จาก : http://sobkroo.com/hello-world/ (ค้นเมื่อ : 11 สิงหาคม 2561)
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2548). การนิเทศการสอน. กรุงเทพ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพฯ.
ประภาศรี สีหอาไพ.(2543). พื้นฐานการศึกษาทางศาสนาและจริยธรรม.พิมพ์ครั้งที่ 3 กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต).(2543) พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พลสัณห์ โพธิ์ศรีทอง. (2547). การพัฒนาตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อเป็นผู้บริหารมืออาชีพ.
____________ (2548). เอกสารประกอบการบรรยายเรื่องผู้บริหารสถานศึกษา/ผู้บริหารการศึกษามืออาชีพ. กาญจนบุรี : มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.อัดสาเนา.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตโต).(2549).พุทธวิธีบริหาร.พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พนัส ด้วงเอก. (2555 ).การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชา การบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์).
สมชาย เทพแสง. (2545). ผู้บริหารมืออาชีพ. วารสารข้าราชการครู. 20(15), 20-23.
สุเทพ เชาวลิต. (2549). นักบริหารทันสมัย. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.
สุณา อิสสาหาก. (2553). ทักษะการบริหาร. ค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2557, จาก http://www.gotoknow.org/blog/suna242/126541
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2553) . ผู้นำโรงเรียนกับการกำหนดทิศทาง. เข้าถึงได้จาก http://www.gotoknow.org/posts/
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2549). ที่ระลึกงานวันครู พ.ศ.2549 ครั้งที่ 50. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2547). ผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. กรุงเทพมหานคร: เอสแอนด์จี กราฟฟิค.
อนุชิต วรรณสุทธิ์. (2546). การศึกษาคุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพในอนาคต. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์).
อุทัย บุญประเสริฐ. (2549). ผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. วารสารวิชาการ. บัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 1(1), 29.
Barnard, C. I. (1953). The functions of the executive. Cambridge, Ma : Harvard University Press.
Bass, B. M. (1985a). Leadership and performance beyond expectation. New York: Free Press.
Drake, T. L. & Roe, W. H. (1996). The principalship. New York: Macmillan.
Garton, R. D. (1983). School administration and supervision. Dubuque: Wm.
Glickman, D. (2007). Supervision and instructional Leadership:A developmental approach.(7th ed.).
Hallinger, J.S., & Murphy, S. L. (1985). Work stress and social support. Reading Massachusetts : Addison-Wesley.
Hoy, W & Miskel, C. G. (1991). Educational Administration: Theory, Research, and Practice. New York: McGraw – Hill.
Katz, R. L. (2005). Skills of an effective administrators. Harvard Business Review, 30, 45-61.
McEwan, K. (2003). 7 Steps to Effective Instructional Leadership. California: Corwin Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร Sarasas Journal of Humanities and Social Science ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
