การประเมินผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของพนักงาน บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน): ศึกษาเฉพาะกรณีฝ่ายครัวการบิน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาถึงสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อการพัฒนาบุคลากรของ บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ฝ่ายครัวการบิน และ (2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลของพนักงาน บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ฝ่ายครัวการบิน กับการประเมินผลการพัฒนาบุคลากร ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ เป็นบุคลากรประจำของบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล และใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติในการวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัย สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistic) การแจกแจงความถี่ ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Devia-tion) สถิติแบบเปรียบเทียบ t- test & F- test โดยหาความสัมพันธ์ของตัวแปรต้นและตัวแปรตาม โดยการทดสอบสหสัมพันธ์แบบ ANOVA และเปรียบ เทียบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05

ผลการวิจัยพบว่าพนักงานมีความคิดเห็นเกี่ยวกับนโยบายที่สนับสนุนต่อการพัฒนาบุคลากร ในระดับปานกลาง ได้แก่ 1) นโยบายให้การพัฒนาบุคลากรเป็นส่วนช่วยกระตุ้นให้เกิดการแสวงหาองค์ความรู้ใหม่ๆ รองลงมาคือ 2) บริษัทมีการส่งเสริมให้บุคลากรได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เพื่อพัฒนาตนเอง 3) บริษัทมีการจัดสถานที่ และบรรยากาศที่สนับสนุนต่อกิจกรรมการพัฒนาบุคลากร 4) มีการประชาสัมพันธ์เผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนาบุคลากร และ 5) กิจกรรมพัฒนาบุคลากร จัดทำขึ้นเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานให้กับบุคลากร ส่วนวิธีการพัฒนาบุคลากรพนักงานส่วนใหญ่มีความคิดเห็นระดับปานกลาง ในแต่ละด้าน ได้แก่ ด้านการฝึกอบรม ด้านการพัฒนา และด้าน การสร้างเครือข่ายการพัฒนาบุคลากร ตามลำดับ สำหรับความคิดเห็นเกี่ยวกับผลที่เกิดขึ้นหลังจากมีการพัฒนาบุคลากร พนักงานส่วนใหญ่มีความคิดเห็นในระดับปานกลาง ได้แก่ 1) จำนวนบุคลากรที่มีทักษะในการทางานเพิ่มขึ้นหลังจากผ่านการฝึกอบรม รองลงมาคือ 2) บุคลากรผลิตและสร้างผลงานที่มีประสิทธิภาพต่อองค์การเพิ่มมากขึ้น 3) โครงการพัฒนาบุคลากรมีส่วนช่วยให้บุคลากรมีความก้าวหน้าในงาน 4) การดำเนินงานของบุคลากรมีความสอดคล้องกับนโยบายของบริษัท และ 5) บุคลากรมีการนำเอาเทคโนโลยีมาช่วยในการปฏิบัติงาน