ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ตามการรับรู้ของบัณฑิตพยาบาลและผู้ใช้บัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลในเครือข่ายภาคกลาง 1 สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก
คำสำคัญ:
ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21, บัณฑิตพยาบาลบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของบัณฑิตพยาบาลตามการรับรู้ของบัณฑิตและผู้บังคับบัญชา/ผู้ร่วมงาน กลุ่มตัวอย่าง คือ บัณฑิตและผู้บังคับบัญชา/ผู้ร่วมงานของบัณฑิตที่จบหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณทิตวิทยาลัยพยาบาลเครือข่ายภาคกลาง 1 สถาบันพระบรมราชชนก ปีการศึกษา 2557 จำนวน 3 แห่ง ได้แก่ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพฯ เป็นบัณฑิตพยาบาล จำนวน 117 คน และผู้บังคับบัญชา จำนวน 31 คน วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี เป็นบัณฑิตพยาบาล จำนวน 177 คน และผู้บังคับบัญชา จำนวน 115 คน และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ชลบุรี เป็นบัณฑิตพยาบาล จำนวน 222 คน และผู้บังคับบัญชา จำนวน 148 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถามทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของบัณฑิตพยาบาล และผู้บังคับบัญชา/ผู้ร่วมงาน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที และ One-way ANOVA ผลการวิจัย พบว่า
- ค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 โดยรวมตามการรับรู้ของบัณฑิตพยาบาล และผู้บังคับบัญชา/ผู้ร่วมงานมีความสอดคล้องกันคืออยู่ในระดับดี และเมื่อวิเคราะห์รายด้านตามการรับรู้ของบัณฑิตพยาบาล ทักษะที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ทักษะอาชีพและทักษะการเรียนรู้ ( = 4.18) และทักษะที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ทักษะ 3 R อ่านออก เขียนได้ และคณิตศาสตร์ ( = 3.69) และทักษะที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดตามการรับรู้ของผู้บังคับบัญชา/ผู้ร่วมงานของบัณฑิตพยาบาล คือ ทักษะอาชีพและทักษะการเรียนรู้ ( = 4.21) และทักษะที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ทักษะด้านการคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม ( = 3.67)
- บัณฑิตพยาบาลแต่ละวิทยาลัย มีการรับรู้ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของบัณฑิตแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
ดวงกมล ทองอยู่. (2557). แนวทางการพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของวัยรุ่นตามทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตน. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 4(2), 179-196.
นิภา แย้มวจี. (2548). การใช้ประโยชน์จากแหล่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา. ค้นจาก http://www.moe.go.th /moe/th/news/detail.php?NewsID=13755&Key=hotnews
ปานเพชร ชินินทร และวิเชษฐ์ พลายมาศ. (2553). การศึกษาปัจจัยความสำเร็จของการจัดการศึกษาเชิงบูรณาการกับการทำงานสำหรับอุดมศึกษาไทย (Work integrated Learning: Wil)”. ใน การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์วิทยาเขตกําแพงแสน ครั้งที่ 7 (น. 1056-1063). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน คณะวิทยาศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม
วิภาดา คุณาวิกติกุล. (2558). การเรียนการสอนสาขาพยาบาลศาสตร์ ในยุคศตวรรษที่ 21. พยาบาลสาร,42(2),152-156.
วิไลวรรณ ทองเจริญ, ช่อทิพย์ สันธนะวนิช, สกุลรัตน์ เตียววานิช, พัสมณฑ์ คุ้มทวีพร, วิไลพรรณ สมบุญตนนท์
ศุภาวดี วายุเหือด, กาญจนา ครองธรรมชาติ, พิจิตรา เล็กดํารงกุล และกลิ่นชบา สุวรรณรงค์. (2556). ผลการเรียนรู้การจัดการศึกษาเชิงบูรณาการกับการทํางานในวิชาปฏิบัติเสริมทักษะการพยาบาลต่อความพร้อมในการประกอบวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์, 31(4), 79-89.
วีระศักดิ์ พุทธาศรี และวณิชา ชื่นกองแก้ว. (บรรณาธิการ). (2560). รายงานการประชุมวิชาการประจำปีระดับชาติ “การพัฒนาการศึกษาสำหรับบุคลากรด้านสุขภาพ”. พี เอ ลิฟวิ่ง: กรุงเทพ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). สภาวะการศึกษาไทยปี 2559/2560 แนวทางการปฏิรูปการศึกษา
ไทยเพื่อก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. พริกหวานกราฟฟิค: กรุงเทพ.
สิริชัย ดีเลิศ, ปานใจ ธารทัศนวงศ์ และสมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2560). ความคิดสร้างสรรค์ของบัณฑิตในสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มีอัตลักษณ์เชิงสร้างสรรค์. วารสารการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 6(1),16-25.
Bandura, A. (1997). Self –efficacy. New York: W.H. Freeman.
Bezt, N. E. (1992). Counseling uses of career self‐efficacy theory. The Career Development
Quarterly, 41(1),22-26.
Gatzke, H. & Ransom, J. E. (2001). New skills for a new age: Preparing nurses for the 21st century. Nursing Forum, 36(3), 13-17.
Trilling, B. & Fadel, C. (2009). Learning and innovation skills: 21st century skills learning for life in our times. San Francisco: Jossey-Bass.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
