การวิเคราะห์องค์ประกอบการเป็นองค์การสมรรถนะสูง : กรณีศึกษาศาลในสังกัดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒
คำสำคัญ:
องค์การสมรรถนะสูง, รางวัลคุณภาพแห่งชาติประเทศไทย, ศาลยุติธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงสำหรับศาลยุติธรรม 2) เพื่อตรวจสอบความกลมกลืนในองค์ประกอบการสู่องค์การสมรรถนะสูงกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3) เพื่อศึกษาระดับการเป็นองค์การสมรรถนะสูง (HPO) ของศาลในสังกัดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค 2 4) เพื่อเสนอองค์ประกอบในการพัฒนาองค์กรสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงของศาลในสังกัดสำนักงานศาลยุติธรรม
การศึกษาใช้ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพในด้านมุ่งเน้นการปฏิบัติการ ด้านมุ่งเน้นบุคลากร ด้านนำองค์การ ด้านให้ความสำคัญกับผู้รับบริการ ด้านโครงสร้างองค์การ และ ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล ผู้พิพากษา ผู้อำนวยการ หัวหน้าส่วน/ฝ่าย เจ้าหน้าที่ ในศาลจังหวัด ศาลแขวง ศาลเยาวชนและครอบครัวในสังกัดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาประจำภาค 2 จำนวน 21 แห่ง คิดเป็นจำนวนได้ 408 คน ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และในด้านการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) เป็นการนำองค์ประกอบที่ได้จากการค้นพบให้ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน เลือกขึ้นมาแบบเจาะจง (Purposive sampling) เพื่อวิพากษ์ยืนยันผลที่ได้มา
ผลการวิจัยพบว่า
1.องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูง (HPO) ในภาพรวม มี 6 องค์ประกอบเรียงตามลำดับดังนี้ 1.1) ด้านมุ่งเน้นการปฏิบัติการ 1.2) ด้านมุ่งเน้นบุคลากร 1.3) ด้านนำองค์การ 1.4) ด้านให้ความสำคัญกับผู้รับบริการ 1.5) ด้านโครงสร้างองค์การ และ 1.6) ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
- ผลการตรวจสอบความกลมกลืนในองค์ประกอบการเป็นองค์การสมรรถนะสูงกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พบว่ามีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์
- ศาลในสังกัดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค 2 มีระดับการเป็นองค์การสมรรถนะสูงทุกด้านโดยด้านการนำองค์การมีระดับที่สูงที่สุด รองลงมาตามลำดับคือ ด้านการให้ความสำคัญกับผู้รับบริการ, ด้านการมุ่งเน้นระบบปฏิบัติการ, ด้านการมุ่งเน้นบุคลากร, ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
- แนวทางในการพัฒนาองค์กรสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของศาลในสังกัดสำนักงานศาลยุติธรรมจะต้องให้ความสำคัญทั้ง 7 ด้าน มากน้อยตามลำดับ ดังนี้ 1) ด้านโครงสร้างองค์การ 2) ด้านการนำองค์การ 3) ด้านการให้ความสำคัญกับผู้รับบริการ 4) ด้านการมุ่งเน้นบุคลากร 5) ด้านการมุ่งเน้นระบบปฏิบัติการ 6) ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 7) ด้านแรงจูงใจ
เอกสารอ้างอิง
สุรศักดิ์ ชะมารัมย์. (2559). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่: กระแสหลักของการเปลี่ยนแปลงในการบริหารงานภาครัฐ. เข้าถึงได้จาก :https://www.esbuy.net/site/download-file.php?doc_id=4312[๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙].
พสุ เดชะรินท์. (2549). การพัฒนาองค์กรให้มีขีดสมรรถนะสูง (HPO) : กรุงเทพมหานคร, วิชั่นฟริ้นท์ แอนด์มีเดีย.
พสุ เดชะรินท์. (2549). รายงานผลการศึกษาการพัฒนาองค์การให้มีขีดสมรรถนะสูง: สำนักคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ, 2549
เสรี ชัดแช้ม. (2547). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน. วารสารวิจัยและวัดผลทางการศึกษา. 2(1), 15-42.
Bryne, B. M. (1994). Testing for the factorial validity, replication, and invariance of a measurement instrument:A paradigmatic application based on the Maslach Burnout Inventory. Multivariate Behavioral. Research, 29, 289–311.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
