ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามบริบทประชาคมอาเซียน

ผู้แต่ง

  • ปณชัย บุตรจันทร์ ภารดี อนันต์นาวี และ เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

ปัจจัยเชิงสาเหตุ , ความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน , บริบทประชาคมอาเซียน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษา ระดับความสำเร็จของการบริหารสถาบัน ปัจจัยสมรรถนะและปัจจัยกระบวนการดำเนินงาน สร้างโมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้น ตรวจสอบความเหมาะสมการปฏิบัติของสมรรถนะและกระบวนการดำเนินงานส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามบริบทประชาคมอาเซียน กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์ ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ภาคเหนือ, ใต้ตะวันออกเฉียงเหนือ, ตะวันออก, ภาคกลาง ปัจจุบัน มี 670 คน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นเครื่องมือเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.868

 ผลการวิจัยพบว่า

          ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามบริบทประชาคมอาเซียน มีปัจจัยสมรรถนะของสถาบันอุดมศึกษา กระบวนการดำเนินงาน และความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามบริบทประชาคมอาเซียน ค่าเฉลี่ยระดับมาก มีตัวแปรคู่ที่มีความสัมพันธ์กันสูงสุด ปัจจัยสมรรถนะกับปัจจัยกระบวนการดำเนินงาน ส่วนตัวแปรคู่มีความสัมพันธ์ต่ำสุดปัจจัยการดำเนินงานกับความสำเร็จ แบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามบริบทประชาคมอาเซียน พบว่า ตัวแปรแฝงของแบบจำลองตามสมมติฐานเป็นจริงสอดคล้องกับแบบจำลองการวัด มีค่าดัชนีวัดความกลมกลืนได้มาตรฐานสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ มีค่าไค–สแควร์ X2= 323.22, df = 101, X2/df  = 3.200, P = 0.000, GFI  = 0.95, AGFI = 0.92, RMR = .0036  REMSEA = 0.057, NNFI = 0.98 CFI = 0.99, SRMR = 0.028  P   ‹   .05, และผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นว่าโมเดลมีความเหมาะสมสามารถปฏิบัติได้ (GFI)=0.95 และ Adjusted Goodness of Fit Index (AGFI) = 0.92 และผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นว่าแบบจำลองมีความเหมาะสมและใช้งานได้จริง

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการต่างประเทศ, กรมอาเซียน กลุ่มงานนโยบาย. (ม.ป.ป.). ความหมายและความสำคัญของประชาคมอาเซียน. สืบค้น 9 มีนาคม 2555, จาก http://www.mfa.go.th/internet.

เกษม สาหร่ายทิพย์. (2540). ระเบียบวิธีวิจัย. นครสวรรค์: โรงพิมพ์นิวเสรีนครนงลักษณ์.

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). สหบรรณานุกรมห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาไทย. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล: สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นันทิยา น้อยจันทร์. (2560). รูปแบบการบริหารคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับประถมศึกษา. สืบค้น 24 มกราคม 2560, จาก http://www.ska2.go.th›reis›data›researchPDF.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (ฉบับปรับปรุงใหม่) (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น. ประชาคมอาเซียนในปีพ.ศ.2558. กรุงเทพฯ:ห้างหุ้นส่วนจำกัดบางกอกบล็อก.

ภาวดี อนันต์นาวี. (2545). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

ภาวดี อนันต์นาวี. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารสถานศึกษาสู่ประชาคมอาเซียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานภาคตะวันออก. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

วรเดช จันทรศร. (2551). ทฤษฎีการนํานโยบายไปปฏิบัติ: ตัวแบบทางด้านการจัดการ. สืบค้น 5 มีนาคม 2561, จาก http://Lidrary1.nida.ac.th/termpaper6/sd/2552/19576.pdf.

สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. (2558). แนวคิดการบริหารการจัดการเชิงระบบของ วรจรคุณภาพ ของ Deming.กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สารานุกรมเสรี. (2560). สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย. สืบค้น 21 มกราคม 2560, จาก https://th. wikipedia.org/wiki/สถาบัน.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3). สืบค้นเมื่อ 21 เมษายน 2565, จาก https://person.mwit.ac.th/01-Statutes/NationalEducation.pdf.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2553). ยุทธศาสตร์อุดมศึกษาไทยในการเตรียมความพร้อมสู่การเป็น

สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2554). การพัฒนาศูนย์ข้อมูลเกี่ยวกับสถาบันอุดมศึกษาในอาเซียน. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2556). แผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 11 (2555-2559). สืบค้น 10 มกราคม 2560, จาก http://planning.nida.ac.th›main›images›PlanPDF.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559) (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักนโยบายและแผน สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย. (2556ก). ยุทธศาสตร์การเตรียมความพร้อมของกระทรวงมหาดไทย ในการรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียน ในปี พ.ศ.2558. สืบค้น 20 มกราคม 2561, จาก http://www.stabundamrong.go.th/web/asean/asean_2.PDF

สำนักนโยบายและแผน สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย. (2556ข). ยุทธศาสตร์การเตรียมความพร้อมของกระทรวงมหาดไทยในการเข้าร่วมประชาคมอาเซี่ยน. สืบค้น 10 มกราคม 2560, จาก http://www. mahasarakham.go.th/asean/images/asean/004.pdf.

สุภมาศ อังศุโชติ, และคณะ. (2554). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

สุภมาศ อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตวรรณา, และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2552). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่งคงการพิมพ์.

สุรินทร์ พิศสุวรรณ. (2553). การปรับตัวของประเทศไทยต่อการเปิดการค้าเสรีอาเซียนภายใต้ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. สืบค้น 10 มกราคม 2560, จากhttps://www.excise.go.th›webportal 16200119591PDF.

เสรี ชัดแช้ม. (2544). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการวัดผลการศึกษา. ชลบุรี: ภาควิชาวิจัยและวัดผลการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

Harris, A. (2009). Creative leadership. Journal of Management in Education, 23(1), 9-11.

Hair J.F., Black W.C., Babin B.J., Anderson R.E., & Tatham R.L. (2006). Multivariate data analysis. (6th ed.).

Lunenburg, Fred C., & Allan C. Omstein. (2001). Educational Administration: Concepts and Practices (3rd ed.). Belmont, California: Wadsworth/Thomson Learning.

RV Krejcie., DW Morgan. (1970). Educational and psychological Determining sample size for research activities. Retrieved April 21, 2022, from https://scholar.google.co.th/scholar? q=Krejcie+%26+Morgan,+1970&hl=th&assdt=0&as_vis=1&oi=scholar.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-23

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย