การพัฒนากิจกรรมการประเมินทางเลือกในรายวิชา ของหลักสูตร ครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี
คำสำคัญ:
กิจกรรมการประเมินทางเลือก, รายวิชาสังคมศึกษา, หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจกรรมการประเมินทางเลือกในรายวิชา ของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา และเพื่อศึกษาผลการนำกิจกรรมการประเมินทางเลือกที่สร้างขึ้นในรายวิชา ของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษาไปทดลองใช้ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ อาจารย์ประจำที่สอนในสาขาวิชาสังคมศึกษา (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี จำนวน 7 คน และ นักศึกษาสาขาวิชาสังคมศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนใน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2561 จำนวน 215 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินความเหมาะสมของกิจกรรมการประเมินทางเลือก แบบประเมินความพึงพอใจของนักศึกษา และ แบบสอบถามความคิดเห็นของครูผู้สอน วิเคราะห์ข้อมูล โดยการหา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1)มีการพัฒนากิจกรรมการประเมินทางเลือกในรายวิชา ของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต ระดับปริญญาตรี สาขาวิชาสังคมศึกษา 37 รายวิชา รวม จำนวน 122 กิจกรรม พร้อมเกณฑ์การประเมินผลการประเมินความเหมาะสมของกิจกรรมการประเมินทางเลือกกับเกณฑ์การประเมิน มีผลการประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และมากที่สุด 2) ผลการนำกิจกรรมการประเมินทางเลือกไปทดลองใช้โดยผู้สอนคัดเลือกกิจกรรมการประเมินจากคลังกิจกรรมที่สร้างไว้ จำนวน 15 กิจกรรม เพื่อนำไปใช้ในรายวิชาต่างๆจำนวน 12 รายวิชา โดยมีเกณฑ์การคัดเลือก คือ ความพร้อมของนักศึกษา ระยะเวลาในการดำเนินกิจกรรม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อการจัดกิจกรรม
ผลการนำกิจกรรมการประเมินทางเลือกไปทดลองใช้พบว่า นักศึกษามีความพึงพอใจต่อกิจกรรมการประเมินทางเลือกในระดับมากที่สุด ส่วนผลการสอบถามความคิดเห็นของผู้สอนต่อการใช้กิจกรรมการประเมินทางเลือกมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุดเช่นกัน
เอกสารอ้างอิง
นาตยา ปิลันธนานนท์. (2545). จากมาตรฐานสู่ชั้นเรียน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิชจำกัด.
พลารัก ไชยโย. (2555). การพัฒนากิจกรรมการประเมินทางเลือกในกลุ่มวิชาภาษาอังกฤษ หลักสูตรศิลป ศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชมงคลสุวรรณภูมิ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
ราชกิจจานุเบกษา. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2554). การยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและการประเมินตามสภาพจริง. เชียงใหม่: The Knowledge Center.
อนันต์ ศรีโสภา. (2555). การวัดและการประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
Anderson, L., Cruikshank, K., Mayer, R., Pintrich, P., Raths, J., & Wittrock, M. (2011). A Taxonomy For Learning Teaching And Assessing. New York: David McKay Company.
Aureliana-L. P. (2014). Stimulating Learning Motivation of Early Education And Primary School Students Through Alternative Methods Of Assessment. Transylvania University of Brașov: Romania. Journal of Theory and Practice in Education, 10(4), 1022-1046.
Birenbaum, M., & Dochy, F. J. R. C. (2015). Alternatives in assessment of achievements, learning processes and prior knowledge. Boston: Kluwer Academic Press.
Hendrickson, K. l. (2010). Authentic assessment in action: The Challenges, success, and discoveries made in a 5th grade classroom (Master’s thesis). University of Alaska Fairbanks.
Herrington, J., Reeves, T., & Oliver, R. (2010). Authentic E-Learning. New York: Routledge.
Wangsatorntanakhun, J. A. (2010). Designing performance assessments: Challenges for the three-story intellect. Retrieved November 12, 2014, from http://www.geocities.com/Athens/Parthenon/8658.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
