การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการด้านการงานอาชีพสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียน ในโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้ากรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ผู้แต่ง

  • วันฤดี ปุยะติ อุดม รัตนอัมพรโสภณ และ สถาพร พฤฑฒิกุล มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, การบริหารจัดการด้านการงานอาชีพ, ความเป็นเลิศ, โรงเรียนโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมพระเทพรัตน ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบและตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารจัดการด้านการงานอาชีพสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนในโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องและสัมภาษณ์เชิงลึกในโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ 3 โรงเรียน จำนวน 15 คน ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนารูปแบบด้วยเทคนิคเดลฟายโดยใช้ความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 คน ขั้นตอนที่ 3 การตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบโดยการสนทนากลุ่มผู้บริหารโรงเรียนและครู จำนวน 8 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์

 

ผลการวิจัยพบว่า  

  1. รูปแบบที่ได้ มีองค์ประกอบ 5 ด้าน ได้แก่

     1)  ด้านการบริหารจัดการ มี 22 ขั้นย่อย 2) ด้านหลักสูตรและการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ มี 15 ขั้นย่อย 3) ด้านคุณภาพผู้เรียน มี 15 ขั้นย่อย 4) ด้านการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย มี 11 ขั้นย่อย  และ     5) ด้านผลลัพธ์และความสำเร็จ มี  18 ขั้นย่อย โดยในแต่ละองค์ประกอบมีกระบวนการบริหารจัดการตามหลักวงจรคุณภาพ 4 ขั้นตอน ประกอบด้วย การวางแผน การลงมือปฏิบัติ การตรวจสอบประเมินผล และ    การปรับปรุงแก้ไขและป้องกันปัญหา รวม 5 องค์ประกอบ 81 ขั้นย่อย

  1. ผลการตรวจสอบรูปแบบ พบว่า รูปแบบที่สร้างขึ้นมีความเหมาะสมและเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติและมีขั้นตอนเหมือนกับรูปแบบที่สร้างขึ้นตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ

เอกสารอ้างอิง

กองทุนเพื่อโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษา. (2560). ผลการดำเนินงานของสถานศึกษาตามโครงการอาหารกลางวัน และโครงการที่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณการดำเนินงานจากกองทุนเพื่อโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษา ประจำปีงบประมาณ 2559. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

เกศินี ชีวปรีชา. (2540). การศึกษาการดำเนินงานทางวิชาการ ในสถานศึกษาที่ได¬รับรางวัลพระราชทาน สังกัดกรมอาชีวศึกษา (วิทยานิพนธ์¬ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ¬มหาวิทยาลัย.

ชวลิต โพธิ์นคร. (2560). ห้องสมุดดิจิทัลกับการก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. ใน การประชุมใหญ่สามัญประจำปี2559 และประชุมวิชาการ. สืบค้น 12 ธันวาคม 2560, จาก http://km.li.mahidol.ac.th/thai-studies-in-thailand-4-0/

โชติช่วง พันธุเวช. (2551). แม่แบบการจัดการศึกษาเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อและสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยสวนสุนันทา.

ฐิติรัตน์ เชี่ยวสุวรรณ. (2556). สูงเม่นโมเดล-ต้นแบบการจัดการศึกษาเพื่ออาชีพ. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.

พริ้มเพรา วราพันธุ์พิพิธ. (2556). ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อความเป็นเลิศ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ปริญญานิพนธ์ปริญญดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พรชัย เจดามาน, และคณะ. (2560). การพัฒนาการศึกษาภายใต้กรอบประเทศไทย 4.0 สู่ศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 16(2), 199-206.

สุกัญญา คุ้มกลาง. (2553). การดำเนินงานการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโดยใช้กิจกรรมสหกรณ์ โรงเรียนขามสะแกแสง อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุทธิชัย เดชสุวรรณนิธิ. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารที่มีประสิทธิภาพของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร (ปริญญานิพนธ์ปริญญดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.

สุพิศ โสภา. (2560) . การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขนาดกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25 จังหวัดขอนแก่น: กรณีศึกษา โรงเรียนแวงใหญ่วิทยาคม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย, วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย.

สำนักงานคณะกรรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการมีงานทำตามแนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). เอกสารประกอบการระดมความคิดเห็น

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานโครงการสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี. (2559). แผนพัฒนาเด็กและ เยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ระยะที่ 5 (พ.ศ. 2560-2569). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

อำรุง จันทวานิช. (2547). แนวทางการบริหารและการพัฒนาสถานศึกษาสู่โรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

Collins, J. (2001). Good to Great. London: Random House.

Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2013). Education administration: Theory research and Practice ( 9th ed.). Singapore: McGraw-Hill.

Longman, F. (1987). Born to pay: the new politics of aging in America. Boston, MA: Houghton Mifflin.

Morgan, F. (2008). What makes an Excellence school?. Retrieved, 2018, January 10, from http://kcsdblog.wordpress.com/2008/01/01/what-makes-an-excellent-school/

Nonthanawong, P. (2009). Alternative: Personnel Administration in Municipal Schools In Khon Kaen (Master’s thesis). Loei Rajabhat University.

Peters, T. J., Waterman, R.H. & Phillips, J.J. (1980). Structure is not organization. New York: M. Wiener

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย