การศึกษาปัจจัยความสำเร็จ ปัญหาและอุปสรรคของการดำเนินการโครงการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และเสริมสร้างคุณธรรมเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเยาวชน ของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง
คำสำคัญ:
ความฉลาดทางอารมณ์, คุณธรรม, พฤติกรรม, เยาวชนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และเสริมสร้างคุณธรรมเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางในด้านกระบวนการดำเนินงานในปีพ.ศ.2560และปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความสำเร็จตลอดจนปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานของกิจกรรม เป็นการวิจัยด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Methods) เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) และการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) ผู้ให้ข้อมูลหลัก (Key Informant) คือ ผู้บริหาร ผู้ปฏิบัติงาน และเยาวชนที่เข้าร่วมโครงการ เครื่องมือของการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Se-mi Structure Interview) ตรวจสอบความน่าเชื่อของข้อมูลด้วยการตรวจสอบสามเส้า และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า
- โครงการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และเสริมสร้างคุณธรรม เป็นโครงการเจาะใจเยาวชนรายบุคคล เพื่อเปลี่ยนให้เยาวชนคิดได้ เปลี่ยนพฤติกรรมได้
- ปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความสำเร็จของกิจกรรมพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ ได้แก่ ปัจจัยด้านบุคลากร ที่ใช้ใจในการขับเคลื่อนกิจกรรมโครงการ ปัจจัยด้านนโยบายโดยโครงการถูกกำหนดเป็นวาระดำเนินงานประจำของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ปัจจัยด้านเทคโนโลยี มีการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ (ICT) เข้ามาช่วยจัดเก็บข้อมูลเยาวชนเพื่อให้การดำเนินงานเป็นระบบมากขึ้น
- ปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงาน คือ ปัจจัยด้านบุคลากร ได้แก่ ความเกรงใจระหว่างผู้ปฏิบัติงานด้วยกัน การไม่กล้าแสดงความคิดเห็นที่ออกกรอบ และความมีตัวตนของผู้ปฏิบัติงาน สำหรับปัจจัยอื่นๆ เช่น สถานที่ งบประมาณ เป็นเพียงข้อจำกัดซึ่งสามารถจัดการแก้ไขได้
เอกสารอ้างอิง
เกริกยศ ชลายนเดชะ. (2545). Strategic Planning and Management for Hospital. นนทบุรี: โรงพยาบาลชลประทาน
ชิตสุภางค์ ทิพย์เที่ยงแท้, กฤษณา เปรมวงค์ และทิพวรรณ ผ่องศิริ. (2558). ทีมหมอครอบครัว เห็นทุกข์สร้างสุขด้วยจิตอาสา. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
บุญสวัสดิ์ ชวลิตกุล. (2556). “ระบบและอำนาจหน้าที่ของผู้พิพากษาสมทบในศาลเยาวชนและครอบครัวในการพิจารณาคดีอาญา”. (ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต (กฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรม). นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
อนันต์ นวลใหม่. (2549). “การศึกษาปัจจัยบางประการที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) และความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค (AQ) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดอ่างทอง”. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การวิจัยและสถิติทางการศึกษา). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร).
อโรชา ทองลาว. (2557). “การถอดบทเรียนผลการดำเนินโครงการ 9 บวร ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน”. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Book.
Goleman, D. (1998). Woking with emotion intellgence. New York: Bantam Book.
Thomas L. Wheelen, J. David Hunger. (2011). Strategic management and business policy: achieving sustainability. Upper Saddle River, N.J.: Prentice Hall; London: Pearson Education
Solovey, Mayer, J.D. Goldman and P. (1997). What Is Your Emotional Intelligence?. Emotional Development and Emotional Intelligence. New York: Books.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
