การช่วยเหลือผู้ประกอบการค้าปลีกค้าส่งรายย่อยด้วยมาตรการผังเมือง กรณี ศึกษาจังหวัดชัยนาท

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่อง “การช่วยเหลือผู้ประกอบการค้าปลีกค้าส่งรายย่อยด้วยมาตรการผังเมือง : กรณี ศึกษาจังหวัดชัยนาท” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากแหล่งข้อมูลทุติยภูมิต่างๆ อาทิเช่น เอกสาร ตำรา รายงานวิจัย สถิติข้อมูลต่างๆ รวมทั้งข้อคิดเห็นของนักวิชาการ ประชาชน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในระดับต่างๆ เป็นต้น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษานโยบายการให้ความช่วยเหลือธุรกิจค้าปลีกค้าส่งในประเทศไทย , หลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตอาคารพาณิชยกรรมค้าปลีกค้าส่ง และศึกษาผลการพิจารณาหลักเกณฑ์การอนุญาตอาคารพาณิชยกรรมค้าปลีกค้าส่ง ประกอบการจัดทำประกาศกรมโยธาธิการ และผังเมือง ในพื้นที่จังหวัดชัยนาท  โดยในการศึกษาได้ใช้ตัวแบบคุณภาพ (Qualitative Analysis) ในการวิเคราะห์ข้อมูลตามลำดับ ดังนี้

1. นโยบาย และทางเลือกของนโยบาย  ในการให้ความช่วยเหลือธุรกิจค้าปลีกค้าส่งขนาดกลางและขนาดเล็กในประเทศไทย
2. มาตรการด้านผังเมืองและหลักเกณฑ์ ที่เกี่ยวข้องกับการค้าปลีกในต่างประเทศ
3. กระบวนการ ขั้นตอน และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ในการจัดทำหลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตอาคารพาณิชยกรรมค้าปลีกค้าส่ง
4. ผลการพิจารณาหลักเกณฑ์การอนุญาตอาคารพาณิชยกรรมค้าปลีกค้าส่งจังหวัดชัยนาท
5. .ผลกระทบที่เกิดขึ้นภายหลังประกาศกรมโยธาธิการและผังเมือง มีผลใช้บังคับตามกฎหมาย

      จากการศึกษา พบว่า  นโยบายการช่วยเหลือธุรกิจค้าปลีกค้าส่งขนาดกลางและขนาดเล็ก ด้วยมาตรการด้านผังเมืองนั้น อาจจะไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้มากนัก หากยังมีการแข่งขันทางการค้าที่ไม่เป็นธรรม แต่อย่างไรก็ตามมาตรการทางด้านผังเมืองก็เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องดำเนินการควบคู่กันไปกับมาตรการทางด้านการค้า เพื่อแบ่งแยกพื้นที่การให้บริการซึ่งทำให้ร้านค้าปลีกขนาดเล็กในชุมชนสามารถอยู่รอดได้ ทั้งนี้ร้านค้าปลีกขนาดเล็กต้องมีการปรับปรุงสินค้าและการให้บริการให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งในหลายๆ ประเทศต่างก็นำมาตรการผังเมืองมาใช้แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากธุรกิจค้าปลีกขนาดใหญ่ แต่ในประเทศไทยยังขาดความรู้ความเข้าใจเรื่องการผังเมือง ซึ่งต้องมีการสร้างความเข้าใจกันต่อไป