แนวทางมาตรการจูงใจเพื่ออนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน ในไทย

ผู้แต่ง

  • กฤศ ฉายแสงเดือน, เศรษฐบุตร อิทธิธรรมวินิจ, วิเทศ ศรีเนตร

คำสำคัญ:

ความหลากหลายทางชีวภาพ, มาตรการจูงใจ, การตอบแทนการให้บริการระบบนิเวศ

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่อง แนวทางมาตรการจูงใจเพื่ออนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืนของไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการจูงใจและการใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน และแนวทางการนำใช้มาตรการจูงใจเพื่ออนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืนของประเทศไทย การศึกษาครั้งนี้มีใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ กำหนดวิธีการศึกษาใช้การรวบรวมข้อมูลข้อมูลด้านกฎหมายและนโยบายของหน่วยงานภาครัฐ และแนวทางการส่งเสริมขององค์กรเอกชนทั้งต่างประเทศและในประเทศมาวิเคราะห์ พร้อมทั้งใช้กิจกรรมประชุมกลุ่มย่อยกับผู้ให้ข้อมูลหลัก 5 กลุ่ม ซึ่งผลการศึกษาพบว่า ปัจจุบันประเทศไทยมีกฎหมายและนโยบาย และแนวทางการดำเนินงานเพื่อให้เกิดมาตรการจูงใจเพื่ออนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพจำนวนมากและเพียงพอต่อการดำเนินงานแล้ว แต่ขาดรูปแบบการนำไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม และการบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจัง ส่วนแนวทางการนำใช้มาตรการจูงใจเพื่ออนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพมาปรับใช้ในประเทศไทยต้องทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายเพื่อสนับสนุนการประเมินมูลค่าและผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างชัดเจน และการใช้มาตรการจูงใจต้องประกอบด้วย มาตรการด้านกฎหมายองค์กร นโยบายการเงิน การคลัง มาตรการด้านเศรษฐศาสตร์ และมาตรการด้านสังคมและการมีส่วนร่วม โดยแนวทางการนำใช้มาตรการจูงใจไม่สามารถใช้เพียงมาตรการด้านใดด้านหนึ่งได้เพียงอย่างเดียว จำเป็นต้องใช้มาตรการสามด้านร่วมกัน เพื่อให้เกิดผลของการปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม และอย่างยังยืน โดยมุ่งเน้นในประเด็นเหล่านี้  1) อนุรักษ์ในถิ่นที่อยู่/แหล่งกำเนิด 2) การใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนและชาญฉลาด 3) การจ่ายค่าตอบแทนการบริการของระบบนิเวศ และ 4) การระดมทุนทางการเงิน

เอกสารอ้างอิง

วิสุทธิ์ ใบไม้. (2014). การศึกษาและการวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. Journal Rajabhat Journal of Science, Humanities & Social Sciences, 15(2), 1-11.

สํานักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (ม.ป.ป). ความหลากหลายทางชีวภาพ “ขุมทรัพย์มหาศาลของไทย์”. ค้นหาจาก http://nstda.or.th/rural/public/100 articles-stkc/21.pdf

สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน). (2561). การจัดการความหลากหลายทางชีวภาพในท้องถิ่น. ค้นหาจาก http://www.tei.or.th/file/events/180518-BHI-book_73.pdf

สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน). (2561). ความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศไทย. ค้นหาจาก http:///www.bedo.or.th

สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2558ก). แผนกลยุทธ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ค.ศ.2011-2020 และเป้าหมายไอจิ. กรุงเทพฯ.

สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2558ข). แผนแม่บทบูรณาการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ พ.ศ.2555-2564. กรุงเทพฯ.

McNee, J. (1988). Economic and Biological Deversity: development and using econmic incentives to conserve biological resources: IUCN.

OECD. (1999). Handbook of Incentive Measures for Biodiversity Design and Implementation.

OECD. (2006). Subsidy Reform and Sustainable Development Economic, Environmental and Social Aspects. Retrieved from https://www.cbd.int/financial/fiscalenviron/several-subsidiesreform-oecd.pdf

Thies, E. (2000). Incentive Measures Appropriate to Enchance the Conservation and Sustainable Use of Agro-biodiversity: GTZ GmbH.

UNEP. (2011). Incentive Measures for the conservation and sustainable use of biological diversity. CBD Technical Series, 56.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย