การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี

ผู้แต่ง

  • บุญเพ็ง จันทร์งาม, นิมิตรา​ สิงห์​ทอง​อยู่​ เดโชชัย​ ภูริเอกทัต และรัชตา มิตรสมหวัง

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของประชาชน, การแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืน, องค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี  ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ประชาชนในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร จำนวน 5,976 คน ผู้วิจัยคำนวณหาขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้หลักการหาค่าสูตร ของทาโร ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่าง  จำนวน 375 คน ทำการรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการศึกษา และใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ (percentage) ค่าเฉลี่ย (mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (standard deviation) และทำการทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test  และ F-test และวิเคราะห์ความแตกต่างค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธี LSD Analysis (Least Significant Difference Analysis) ผลการวิจัยพบว่า

      ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 170 คน คิดเป็นร้อยละ 45.45 มีอายุตั้งแต่ 36-45  ปี จำนวน 132 คน คิดเป็นร้อยละ 35.29  มีระดับการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี จำนวน 248 คน คิดเป็นร้อยละ 66.31  มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่ำกว่า 10,000 บาท จำนวน 157 คน คิดเป็นร้อยละ 41.98  และ มีระยะเวลาที่อาศัยในพื้นที่ 5-10 ปี จำนวน 176 คน คิดเป็นร้อยละ 47.06

      ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีส่วนร่วมอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย  ด้านการรับประโยชน์ ด้านการดำเนินงาน ด้านการคิดและวางแผน และ ด้านการติดตามผลการดำเนินงาน ตามลำดับ

      การศึกษาเปรียบเทียบระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จำแนกตามปัจจัยคุณลักษณะส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และระยะเวลาที่อาศัยในพื้นที่  มีผลต่อระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ

เอกสารอ้างอิง

พิมพงา เพ็งนาเรนทร์ . (2557). โครงการวิจัยการแก้ไขปัญหาความยากจนและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันของท้องถิ่น ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร : ระบบบริหารจัดการงานวิจัยแห่งชาติ (NRMS).

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ฉบับที่ 10 พ.ศ.2550-2554. กรุงเทพฯ : สำนักนายกรัฐมนตรี.

อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 1).กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี:สถาบันราชภัฎอุบลราชธานี.

ชาญเกียรติ์ เจริญธนสถาพ. (2554). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้แก่น อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา. งานนิพนธ์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเพื่อความมั่นคง คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

บุญชม ศรีสะอาด. ( 2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ:สุวีริยาสาส์น.

สมจินตนา คุ้มภัย. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของชาวชุมชนในองค์การบริหารส่วนตำบลต้นแบบที่บูรณาการแผนชุมชนสู่แผนพัฒนาท้องถิ่น จังหวัดนครราชสีมา. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ เล่มที่ : 2 ฉบับที่ : 9 หน้า : 733-748 เดือน/ปี : 05/2559-08/2559.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย