องค์ประกอบของผู้นำชุมชนในการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน ตำบลโนนโหนน อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
คำสำคัญ:
องค์ประกอบภาวะผู้นำ, ผู้นำชุมชน, การจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืนบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง องค์ประกอบภาวะผู้นำของผู้นำชุมชนในการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน ตำบลโนนโหนน อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำของผู้นำชุมชน 2) เพื่อศึกษาการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน และ 3) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของผู้นำชุมชนในการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Product -Moment Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า
- องค์ประกอบภาวะผู้นำของผู้นำชุมชนตำบลโนนโหนน อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
- การจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน โดยรวมอยู่ในระดับมาก
- การวิเคราะห์องค์ประกอบของผู้นำชุมชนในการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน ตำบล โนนโหนน อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี พบว่า องค์ประกอบของผู้นำชุมชน ที่เป็นตัวพยากรณ์ต่อการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน มี 2 ด้าน คือ ด้านคุณธรรม จริยธรรมและ ธรรมาภิบาล และด้านความสามารถในการประสานงานการติดต่อสื่อสาร ที่มีความสัมพันธ์กับการจัดการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน โดยมีค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์พหุคูณ เท่ากับ 0.906 และมีค่าสัมประสิทธิ์การทำนายหรืออำนาจพยากรณ์ร้อยละ ร้อยละ 82.20 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กรมป่าไม้. (2560). ยุทธศาสตร์กรมป่าไม้ ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2560-2579. กรมป่าไม้. กรุงเทพฯ : กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). คลื่นลูกที่ 5 ปราชญ์สังคม. กรุงเทพฯ : ซัคเซสมีเดีย.
พินิจศักดิ์ คำวัน (2555). การจัดการป่าชุมชนบ้านโนนตูมขององค์การบริหารส่วนตำบลพังเคน อำเภอนาตาล จังหวัดอุบลราชธานี. การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พิมพ์จันทร์ แสงจันทร์และคณะ (2555). รูปแบบการจัดการทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาป่าชุมชนเขาราวเทียนทอง จังหวัดชัยนาท. รายงานการวิจัย คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
ภควา มุสิกะวัน (2555). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นผู้นำของผู้นำชุมชน. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ภราดร ธวัชชัยกร. (2555). ภาวะผู้นำท้องถิ่นของสมาชิกสภาเทศบาล ในเขตอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขายุทธศาสตร์การพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
มูลนิธิสืบนาคะเสถียร. (2560). “สถานการณ์ป่าไม้ในประเทศไทย 2559-2560.” ค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2561 จาก https://www.seub.or.th/bloging
ศิริ ฮามสุโพธิ์. (2546). การพัฒนาศักยภาพการพึ่งตนเองในระดับหมู่บ้าน. วิทยานิพนธ์ศิปลศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาพัฒนาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริพร พงศ์ศรีโรจน์. (2543). องค์การและการจัดการ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : บุ๊ค พอยท์.
สมาคมโลกสีเขียวเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน (2561). แผนยุทธศาสตร์สมาโลกสีเขียวเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน พ.ศ. 2861-2566. อุดมการณ์พิมพ์ : อุบลราชธานี
สุธาสินี แม้นญาติ. (2554). โมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น
อรดาวัลย์ ธนาวุฒิ. (2555). บทบาทของผู้นำชุมชนในกระบวนการเรียนรู้การจัดการป่าชุมชน
บ้านหัวทุ่ง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Curtis W. Cook, Phillip Hunsaker and Robert E . Coffey . (1997). Management and Organizational Behavior. 2nd ed. Boston : Irwin McGraw-Hill.
สัมภาษณ์ : นายอโนทัย จันทุมา, 4 พฤษภาคม 2561.
สัมภาษณ์ : นายอุดมศักดิ์ อ่อนคำ, 4 พฤษภาคม 2561.
สัมภาษณ์ : นายชาญชัย ปราณีวัฒน์, 6 พฤษภาคม 2561.
สัมภาษณ์ : นายสุทิน พุฒิพิมพ์, 7 พฤษภาคม 2561.
สัมภาษณ์ : นายวิเชียร จันทุมา, 4 พฤษภาคม 2561.
สัมภาษณ์ : นายนพวิทย์ ทีคำแก้ว, 7 พฤษภาคม 2561.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
