การพัฒนามาตรวัดความสุขในการทำงานของวัยทำงานด้วยการประยุกต์ โมเดลการตอบสนองข้อสอบ : การทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์

ผู้แต่ง

  • สร้อยสุดา อิ่มอรุณรักษ์ ปิยะทิพย์ ประดุจพรม และ ปริญญา เรืองทิพย์ Mahidol University

คำสำคัญ:

มาตรวัดความสุขในการทำงานของวัยทำงาน, การทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์, โมเดลการตอบสนองข้อสอบ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำคลังข้อคำถามสำหรับมาตรวัดความสุขในการทำงานของวัยทำงาน พัฒนาโปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์สำหรับมาตรวัดความสุขในการทำงาน และศึกษาความสัมพันธ์ของผลการประมาณค่าความสุขในการทำงานของวัยทำงานที่ได้จากการทดสอบด้วยโปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์กับการทดสอบด้วย ข้อคำถามทั้งหมดในคลังข้อคำถาม การดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1) การจัดทำคลังข้อคำถามสำหรับมาตรวัดความสุขในการทำงาน โดยตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา วิเคราะห์คุณภาพรายข้อ และวิเคราะห์ความตรงเชิงโครงสร้างของข้อคำถามในคลัง โดยศึกษาในกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ที่มีสัญชาติไทยอยู่ในวัยทำงานต้องทำงานมาไม่ต่ำกว่า 1 ปี อายุ 20 ปีขึ้นไป ทำงานอยู่ในหน่วยงานของภาครัฐและเอกชน 2) พัฒนาโปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์สำหรับมาตรวัดความสุขในการทำงาน ในรูปแบบเว็บแอปพลิเคชัน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ของผลการประมาณค่าความสุข ที่ได้จากโปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์ กับการทดสอบด้วยข้อคำถามทั้งหมดในคลัง โดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน

          ผลการวิจัยปรากฏว่า

  1. คลังข้อคำถามสำหรับมาตรวัดความสุขในการทำงานของวัยทำงาน มีข้อคำถาม จำนวนทั้งสิ้น     43 ข้อ แบ่งเป็น 2 ปัจจัย ได้แก่ ปัจจัยจูงใจ จำนวน 19 ข้อ ข้อคำถามทุกข้อผ่านเกณฑ์การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา และผ่านการวิเคราะห์คุณภาพรายข้อตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.97
  2. โปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์ อยู่ในรูปแบบเว็บแอปพลิเคชันบรรจุข้อคำถามทั้งหมด 43 ข้อ และมีความเหมาะสมในการนำไปใช้งานในระดับมาก
  3. ความสัมพันธ์ของผลการประมาณค่าความสุขที่ได้จากโปรแกรมการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์กับการทดสอบด้วยข้อคำถามทั้งหมดในคลัง มีความสัมพันธ์กันในทางบวกมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เท่ากับ 0.89

เอกสารอ้างอิง

ชูฤทธิ์ เต็งไตรสรณ์, พระครรชิต คุณวโร, และอรุณี วชิราพรทิพย์. (2551). การพัฒนามาตรวัดสุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 17(6), 1650-1660.

ประเวช ตันติวิพัฒนสกุล, และเอกอนงค์ สีตลาภินันท์. (2554). คู่มือสร้างสุขระดับจังหวัด (พิมพ์ ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

ศิรินันท์ กิตติสุขสถิต, กาญจณา ตั้งชลทิพย์, สุภรต์ จรัสสิทธิ์, เฉลิมพล สายประเสริฐ, พอตา บุนยตีรณะ และวรรณภา อารีย์. (2555). คู่มือการวัดความสุขด้วยตนเอง HAPPINOMETER (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

สำนักงานสถิติพยากรณ์. (2558). การสำรวจสุขภาพจิต(ความสุข)คนไทย พ.ศ. 2558. สืบค้น 3 มีนาคม 2560, จากhttp://www.nso.go.th/nso/nsopublish/themes/files/mental-healthm_FullReport_ 58.pdf

อรยา ปรีชาพานิช. (2557). คู่มือเรียน การวิเคราะห์และออกแบบระบบ (System Analysis and Design) (ฉบับสมบูรณ์). นนทบุรี: ไอดีซี พรีเมียร์.

Anand, P. (2016). Happiness Explained. Oxford University Press.

Embetson, S.E., & Reise, S. P. (2000). Item response theory for psychologist. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.

Fliege, H., Becker, J., Walter, O. B., Bjorner, J. B., Klapp, B. F., & Rose, M. (2005). Development of a computer-adaptive test for depression (D-CAT). Quality of life Research, 14(10), 2277-2291.

Gibbons, R. D., Weiss, D.J., Kupfer, D.J., Frank, E., Fagiolini, A. Grochocinski, V. J., Bhaumik, D. K., Stover, A., Bock, R. D., & Immekus, J. C. (2008). Using Computerized Adaptive Testing to Reduce the Burden of Mental Health Assessment. Psychiatric Services, 59(4), 361-368.

Herzberg, F. (2005). Motivation-hygiene theory. Organizational behavior one: Essential theories of motivation and leadership, eds JB Miner, ME Sharpe Inc, New York, 61-74.

Kocalevent, R. D., Rose, M., Becker, J., Walter, O. B., Fliege, H., Bjorner, J. B., & Klapp, B. F. (2009). An evaluation of patient-reported outcomes found computerized adaptive testing was efficient in assessing stress perception. Journal of Clinical Epidemiology, 62(3), 278-287.

Simms, L. J., Goldberg, L. R., Roberts, J. E., Watson, D., Welte, J., & Rotterman, J. H. (2011). Computerized Adaptive Assessment of personality Disorder: Introducing the CAT-PD Project. Personality Assessment, 93(4), 380-389.

Singh, A., Juneja, D., & Malhotra, M. (2015). Autonomous Agent Based Load Balancing Algorithm in Cloud Computing. Procedia Computer Science, 45(1), 832-841.

Smith, H. C. (1985). Psychology of Industrial Behavior. New York: McGrwa-Hill Book Co.

Thomas, M. L. (2011). The Value of Item Response Theory in Clinical Assessment: A Review. Assessment, 18(3),291-307.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย