รูปแบบการพัฒนาบุคลากรในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก เพื่อรองรับอุตสาหกรรมเป้าหมายในอนาคต

ผู้แต่ง

  • ณัฐพล บัวเปลี่ยนสี

คำสำคัญ:

รูปแบบการพัฒนาบุคลากร, ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก, อุตสาหกรรมเป้าหมาย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการพัฒนาบุคลากร ปัจจัยที่มีผลต่อรูปแบบการพัฒนาบุคลากร และนำเสนอรูปแบบการพัฒนาบุคลากรในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวัน ออก โดยใช้การวิจัยแบบผสมผสานคือ ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างจากผู้ประกอบ การหรือผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ จำนวน 300 ตัวอย่าง ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน และสนับสนุนข้อค้นพบด้วยการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักคือ นักวิชาการ และผู้บริหารจากภาค รัฐบาล จำนวน 12 คน

ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาบุคลากรในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก มีสภาพปัญหาคือ ยังไม่สามารถผลิตบุคลากรให้มีความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะได้ตรงตามความต้องการของอุตสาหกรรมเป้าหมายได้ ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อรูปแบบการพัฒนาบุคลากรมากที่สุดคือ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านคุณลักษณะ ตามลำดับ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรในด้านภาษามากที่สุด ดังนั้นจากผลการศึกษาทำให้ผู้วิจัยพัฒนารูปแบบการพัฒนาบุคลากรในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก โดยเรียกรูปแบบนี้ว่า  “KSAC Model”   ซึ่งเป็นรูปแบบการพัฒนาบุคลากรที่มีความเหมาะสม

เอกสารอ้างอิง

จรัสศรี เพ็ชรคง. (2552). การพัฒนาทุนมนุษย์ของวิทยาลัยพยาบาลสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตบัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ไทยรัฐออนไลน์. (2560). โครงการระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (Eastern Economic Corridor). (อินเทอร์เน็ต) สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2560 จากhttps://www.thairath.co.th /tags/EEC
ปริญญา เฉิดโฉม. (2559). การเติบโตของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ กรณีศึกษาอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ปรีดาพร อารักษ์สมบูรณ์. (2557). การศึกษาสมรรถนะของนักทรัพยากรมนุษย์ตามความต้องการของตลาดแรงงานภาคอุตสาหกรรมในประเทศไทย. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ลัดดาวัลย์ สุดสวาท. (2560). การพัฒนาทุนมนุษย์ในเขตเศรษฐกิจพิเศษ จังหวัดสระแก้ว. วารสารมนุษยสังคมและปริทัศน์. 19, 1: 15-28.
สถาบันพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม เครือข่ายมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2557). ศักยภาพในการปรับตัวของผู้ประกอบการธุรกิจ (SMEs) เพื่อรองรับการเปิดเสรีทางการค้า กรณีศึกษา : จังหวัดสงขลา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการ เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2560). รายงานการศึกษาความเหมาะสม (Feasibility Study) การจัดตั้งเขตส่งเสริมเศรษฐกิจพิเศษเขตนวัตกรรมระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
อังคณา สุเมธสิทธิกุล. (2557). รูปแบบการพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อเข้าสู่ตำแหน่งผู้บริหารทางการพยาบาลในโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม. วารสารพยาบาลทหารบก. 15, 3: 331-341.
Delahaye, B. L. (2005). Human Resource Development: Adult Learning and knowledge Management. (2nded.). Milton, QLD: John Wiley & Sons.
Suhonen, M., & Paasivaara, L. (2011). Factors of human capital related to project success in health care work units. Journal of Nursing Management. 19: 246-253.
Teeroovengadum, V., & Teeroovengadum, V. (2013). The Need for Individual Transformation in Building a Learning Organization in the 21stCentury. The International Journal of Learning. 18, 12: 1-13.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-06-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย