การศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว ตามทัศนะนักท่องเที่ยวชาวไทยเพื่อความยั่งยืนภายใต้ โครงการเพิ่มปริมาณน้ำในอ่างเก็บน้ำเขื่อนแม่กวงอุดมธารา จังหวัดเชียงใหม่
The Study on the Guideline for Potential Development of Tourist Attraction According to the Opinion of Thai Tourists for Sustainability under the Project of Increasing Water in the Mae Kuang Reservoir of Udomthara Dam, Chiang Mai Province
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, แหล่งท่องเที่ยว, ทัศนะนักท่องเที่ยว, ความยั่งยืนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวตามทัศนะนักท่องเที่ยวชาวไทยเพื่อความยั่งยืนภายใต้โครงการเพิ่มปริมาณน้ำในอ่างเก็บน้ำเขื่อนแม่กวงอุดมธารา จังหวัดเชียงใหม่ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาท่องเที่ยวในพื้นที่ การสุ่มเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยกำหนดโควต้า จำนวน 300 ราย ใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวโดยภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยค่อนข้างน้อย ( = 3.37, S.D. = 1.14) ในแต่รายด้านพบว่า ศักยภาด้านสิ่งดึงดูดใจ ( = 3.37, S.D. = 1.14) ศักยภาพด้านการเข้าถึง ( = 3.52, S.D. = 1.21) ศักยภาพด้านการตลาดอยู่ในระดับเห็นด้วยค่อนข้างมาก ( = 3.60, S.D. = 1.11) ส่วนศักยภาพด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ( = 3.09, S.D. = 1.28) ศักยภาพด้านการบริหารจัดการนักท่องเที่ยว ( = 3.11, S.D. = 1.14) และศักยภาพด้านความปลอดภัย ( = 2.92, S.D. = 1.05) อยู่ในระดับเห็นด้วยค่อนข้างน้อย แนวทางการพัฒนาศักภาพแหล่งท่องเที่ยวมี ดังนี้ 1.) ประชาสัมพันธ์สถานที่ท่องเที่ยวเพื่อสร้างภาพลักษณ์วัฒนธรรมท้องถิ่น 2.) ส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยการตลาดสมัยใหม่ 3.) ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยการมีส่วนร่วม 4.) ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มจังหวัดและภูมิภาค 5.) ควรมุ่งเน้นการสร้างความประทับใจของนักท่องเที่ยว 6.) ส่งเสริมให้บุคลากรของสถานที่ท่องเที่ยวมีความรู้ในการให้บริการตามมาตรฐานของการท่องเที่ยว
เอกสารอ้างอิง
Department of Tourism. (2015). The study for the development of tourist attraction under the project of increasing water in the reservoir of Mae Kuang Udomthara dam, Chiang Mai. Chiang Mai: Chiang Mai Department of Tourism. [in Thai]
Edmonds John and George Lespoky. (2009). Ecotourism and sustainable tourism development in southeast asia. Tourism in Southeast Asia. USA: K.S. Chon.
Holloway, J. C. (1998). The Business of Tourism. Plymouth, Macdonald and Evens Ltd.
Likert, Rensis. (1968). New Pattern of Management. New York: McGraw–Hill .
Office of the National Economic and Social Development Board. (2009). Report of the primary study on the creative economy. Bangkok: BC Press (Boonchin) Co., Ltd. [in Thai]
Pimonsompong C. (2017). Tourism Research: Principle to Practice in Social Reflective Perspective, Journal of Business. Economics and Communications, 12, (1), 1-5.
Pongwiritthon R., Pakvipas P., and Chongesiriroj S. (2016). Guidelines for Leadership Potential Development of Entrepreneurs on Balanced Scorecard Administration for Small and Medium Enterprises in Northern Thailand. FEU Academic Review. 10(3), 115-127.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
