แนวทางการส่งเสริมคุณภาพชีวิตการทำงานที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์

ผู้แต่ง

  • ศิวัช โชติกิจนุสรณ์, ตรีเนตร ตันตระกูล บริหารธุรกิจ

คำสำคัญ:

การส่งเสริมคุณภาพชีวิตการทำงาน, ประสิทธิภาพการทำงาน, พนักงานบริการลูกค้า

บทคัดย่อ

            การวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ 2) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานและประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ และ 4) เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมคุณภาพชีวิตการทำงานที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ วิธีการศึกษาวิจัยเป็นแบบผสมผสานระหว่างวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างการวิจัยเชิงคุณภาพจำนวน 12 คน วิจัยเชิงปริมาณจำนวน 385 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา

            1.ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า คุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด เป็นอันดับแรก คือ คุณภาพชีวิตด้านลักษณะงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยเป็นลำดับสุดท้ายคือด้านสภาพการทำงานที่มีความปลอดภัยและส่งเสริมสุขภาพ ผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริการลูกค้าของธนาคารพาณิชย์ พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเป็นอันดับแรก คือ ด้านคุณภาพงาน ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยเป็นลำดับสุดท้ายคือด้านค่าใช้จ่าย ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพในการทำงานกับคุณภาพชีวิตการทำงาน พบว่ามีความสัมพันธ์ต่อกันเป็นไปในทิศทางเดียวกัน และผลการเปรียบเทียบระดับคุณภาพชีวิตการทำงานและประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

            2.ผลการวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่าด้านประสิทธิภาพของงาน ผู้บริหารและนักวิชาการมีความคิดเห็นว่าประสิทธิภาพของงานด้านคุณภาพจะต้องเป็นไปในทิศทางเดียวกัน พนักงานจะต้องทำงานโดยไม่ทำให้เกิดการผิดพลาดในงาน, ประสิทธิภาพด้านปริมาณงานจะต้องให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันคือเป็นไปตามเป้าหมายที่กำหนดและพนักงานต้องสามารถรองรับปริมาณงานได้เพิ่มขึ้น และคงไว้ซึ่งประสิทธิภาพตามมาตรฐาน, ด้านเวลาพนักงานต้องสามารถปฏิบัติงานภายในระยะเวลามาตรฐานการบริการที่องค์กรกำหนดไว้, ด้านค่าใช้จ่ายพนักงานต้องใช้งบน้อยแต่ได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า โดยไม่สร้างความเสียหายแก่องค์กร และในส่วนของคุณภาพชีวิตของพนักงานบริการลูกค้าในด้านต่างๆ ที่สัมพันธ์กับประสิทธิภาพของงาน พบว่าผู้บริหารมีความคิดเห็นในแต่ละด้านดังนี้ การให้ค่าตอบแทนต้องเหมาะสมและยุติธรรมเพื่อให้พนักงานทำงานอย่างมีศักยภาพ, ดูแลสภาพการทำงานที่มีความปลอดภัยและส่งเสริมสุขภาพอย่างได้มาตรฐาน, ให้โอกาสในการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร, สนับสนุนความก้าวหน้าและความมั่นคงในงาน รวมทั้งการมีความสัมพันธ์ทางสังคม, ส่งเสริมเรื่องประชาธิปไตยในองค์กร, ความสมดุลระหว่างการดำเนินชีวิตและการทำงาน, การทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและสรุปก็คือผู้บริหารและนักวิชาการให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพของงานด้านค่าตอบแทนที่เพียงพอและยุติธรรมเป็นอันดับหนึ่ง รองลงมาคือสภาพการทำงานที่ปลอดภัยเป็นอันดับสองและอันดับสุดท้ายคือความมั่นคงและความก้าวหน้าในงาน     

เอกสารอ้างอิง

เกศริน ป่งกวาน. (2558). คุณภาพชีวิตการทำงาน แนวทางการปฏิบัติงานที่ดี และแรงจูงใจในการทำงานที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานธนาคารพาณิชย์ไทยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

เจนจิราพร รอนไพริน. (2558). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน). สาขาอรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.

ชยาภรณ์ แสงเฟื่อง. (2560). อิทธิพลของผลตอบแทนขององค์การต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ความผูกพันกับองค์การและผลการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารไทยพาณิชย์. ดุษฎีนิพนธ์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ตรีเนตร ตันตระกูล. (2558). การพัฒนาทรัพยากรบุคคลในสำนักงานเขตประเวศ กรุงเทพมหานคร. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา http://journal.svit.ac.th/index.php/1/article/view/20 [12 พฤษภาคม 2561].

ทศพร ทรงเกียรติ. (2554). แรงจูงใจที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานด้านภูมิสารสนเทศของพนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เขต 3 (ภาคเหนือ). การค้นคว้าอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ธนาคารกสิกรไทย. (2558). รอบรู้ธุรกิจ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา https://www.kasikornbank.com [12 พฤษภาคม 2561].

ธนาคารกสิกรไทย. (2560). รายงานการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน, [ออนไลน์]. แหล่งที่มา https://www.kasikornbank.com/th/social-Activities/Pages/CSRAnnuval Reports.aspx. [10 พฤษภาคม 2561].

นวพร เรืองสกุล , ปิยนาถ บุนนาค และคนอื่น ๆ. (2550). 100 ปี จากบุคคลัภย์สู่ไทยพาณิชย์. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารไทยพาณิชย์.
แบงค์ลดสาขา เน้นคนไอทีรับยุคดิจิทัล. (2559, สิงหาคม 8). กรุงเทพธุรกิจ, หน้า 4.

พจน์ พจนพาณิชยกุล. (2556). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงานของบุคคล. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา https://sites.google.com/site/potarticle/. [25 พฤษภาคม 2561].

วิภาวรรณ เอ่งฉ้วน. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารออมสิน ในสังกัดธนาคารออมสิน เขตกระบี่. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต กลุ่มวิชาการจัดการคณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

เสกสรร อรกุล. (2557). ปัจจัยแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน บริษัท เมทเทิลคอม จำกัด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต , มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

อารีรัตน์ ปานศุภวัชร. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการบริการกับประสิทธิภาพการทำงานของผู้บริหารแผนกต้อนรับส่วนหน้าธุรกิจโรงแรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. รายงานการวิจัยคณะบัญชีและการจัดการ, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Becker,S.W. & Neuhauser, D. (1975). The Efficient Organization. New York: Elsevier Scientific Publishing Co., Ltd.

Bluestone, Irving. (1977). Implementating Quality of worklife Programs. Management Review, 6(9) p.p. 43-46.

Certo, Samuel C. (2000). Modern Management. New York: Prentice – Hall.

Cochran, W.G. (1977). Sampling Techniques. (2nd ed.). New York : John Wiley and Son, Inc.

Cronbach Lee Joseph. (1974). Essentials of Psychological Testing. (3rd ed.). New York: Harper and Row.

Davis, K. (1977). Human behavior at work. New York: McGraw – Hill.

Deming, W. E., J. Orsini and D. D. Cahill. (2012). The Essential Deming: Leadership Principles from the Father of Quality. New York : McGraw-Hill.

Daniel, J. J., & Sanz Valle, R. (2008). Could HRM support organizational innovation. International Journal of Human Resource Management.

Dessler, G. (2000). Human Resource Management (8th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.

Huse, E.F., and Cummings, T.G. (1985). Organizational Development and Change. St. Paul, Minn : West.

Nielsen, T. M., Hrivnak, G. A., & Shaw, M. (2009). Organizational citizenship behavior and performance: A meta-analysis of group-level research. Small Group Research.

Peterson, Emore, and E. Grovenor Plowman. (1953). Business organization and management – home wood. Illinoise: Richard D. Irwin.

Puathui, C. (2010). A study of happiness levels in the work of nurses: A case study of Siriraj Hospital. Master Independent Study, Silpakorn University.

Royuela Moreno, Vaya. (2007). The institutional V.S. the academic definition of the quality of work Life : What is the focus of the European Commission? Springer, 401-415.

Simon, Herbert A. (1960). Administrative Behavior. New York : The McMillen Company.

Walton. (1975). Criteria for Quality of Working Life. In Loues E.Davis and Albert B. Cherns (eds.). The Quality of Working Life. New York : Free Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-16

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย