รูปแบบการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล ในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
รูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจโฮสเทล, องค์ประกอบของการจัดการ, คุณภาพการบริการบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล ในเขตกรุงเทพมหานคร (2) สร้างรูปแบบการบริหารจัดการฯ และ (3) ประเมินรูปแบบการบริหารจัดการฯ การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ (1) ศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล ผู้ให้ข้อมูลหลักคือ ผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล 10 คน ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และผู้มารับบริการธุรกิจโฮสเทล จำนวน 150 คนใช้แบบสอบถามคุณภาพการให้บริการธุรกิจโฮสเทลฯ (2) สร้างรูปแบบการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล ศึกษาความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ 18 คน โดยใช้เทคนิคเดลฟาย 3 รอบ และ (3) ประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทล โดยการสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 9 คน
ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) สภาพและปัญหาการบริหารจัดการของธุรกิจโฮสเทลฯ จำแนกตามองค์ประกอบของการบริหารจัดการธุรกิจโฮสเทล 2 องค์ประกอบ ได้แก่ ปัจจัยทางการบริหาร และกระบวนการบริหารจัดการ ส่วนความคิดเห็นของผู้มารับบริการที่มีต่อคุณภาพการให้บริการธุรกิจ
โฮสเทล อยู่ในระดับปานกลางทุกด้านเรียงลำดับได้แก่ ด้านความเป็นรูปธรรมของการบริการ ด้านการตอบสนองความต้องการ ด้านการเข้าใจความต้องการของผู้รับบริการ ด้านการให้ความมั่นใจ และ ด้านความน่าเชื่อถือไว้วางใจ (2) ผู้เชี่ยวชาญทุกคนมีความคิดเห็นสอดคล้องกันว่ารูปแบบมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุดประกอบด้วย เป้าหมายทางธุรกิจ ปัจจัยทางการบริหาร และกระบวนการบริหารจัดการ และคุณภาพการให้บริการ และ (3) ผลการสนทนากลุ่ม ผู้ทรงคุณวุฒิมีความเห็นเกี่ยวกับร่างรูปแบบการบริหารจัดการของผู้ประกอบการธุรกิจโฮสเทลฯ ว่าทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสมและเสนอแนะว่าควรเพิ่ม องค์ประกอบการบริหารจัดการที่ดี และการให้ข้อมูลย้อนกลับ
เอกสารอ้างอิง
พรพรรณ อินทรประเสริฐ. (2550). องค์ประกอบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในทศวรรษหน้า. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เพ็ญรัตน์ วิเศษปรีชา. (2550). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์การที่ได้รับเลือกเป็นนายจ้างดีเด่นแห่งประเทศไทย: กรณีศึกษาบริษัท ฟาบริเนท จำกัด. สารนิพนธ์-วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
ธนพล รักษ์ธรรม. (2558). 10 เทรนด์การตลาดโรงแรมมาแรงปี 2017. ค้นเมื่อ 13 มกราคม 2560, จาก https://smartfinder.asia/th/hotel-marketing-trend-2017
เบญจพร แย้มจ่าเมือง และศศิธร เจตานนท์. (2555). โรงแรม 3 ดาว ในย่านถนนสุขุมวิทกับศักยภาพสําหรับการส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพื่อเข้าสู่ประชาคม-อาเซียน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ปฐมพงศ์ แสงศรีจันทร์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการบริหารกับความสำเร็จในการบริการขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการ กลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 53-66.
นิษฐ์สินี กู้ประเสริฐ์, วิทยา จันทรศิลา, สำราญ มีแจ้ง และจิตติมา วรรณศริ. (2558). รูปแบบการบริหารโรงแรมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 64-73.
ระชานนท์ ทวีผล และธีระวัฒน์ จันทร์ทึก. (2560). การให้บริการแบบมืออาชีพของโรงแรมบูติคในเขตอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และเขตอำเภอหัวหิน จังหวัด-ประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1),1-14
ตุลา มหาพสุธานนท์. (2554). หลักการจัดการ. กรุงเทพมหานคร: พี เอ็น เค แอนด์ สกายพริ้นติ้งส์.
หวน พินธุพันธ์ (2549). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: อักษร-บัณฑิต.
เอกราช ลักษณะสัมฤทธิ์. (2560). รู้จักโฮสเทล ที่พักคู่ใจของเหล่าแบ็คแพ็คเกอร์. ค้นเมื่อ 15 กันยายน 2560, จาก https://dsignsomething.com
Flippo, E. B. (1970). Principle of personnel management. New York: McGraw-Hall.
Gilley, J. W., & Maycunich, A. (1998). Strategically integrated HRD: Partnering to maximize organizational performance. Boston: Addison-Wesley.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1985). A conceptual model of service quality and its implications for future research. Journal of Marketing, 49(4), 41-50.
Stoner, J. A. F., & Wankel, C. (1986). Management. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
