ประสิทธิผลการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในเขตพื้นที่จังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
ประสิทธิผล, การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในเขตพื้นที่จังหวัดชลบุรี, แนวทางการพัฒนาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิผลการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท 2) เพื่อศึกษาเงื่อนไขที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท 3) เพื่อนำไปใช้เป็นแนวทางการพัฒนาประสิทธิผลการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ในเขตพื้นที่จังหวัดชลบุรี โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยระเบียบวิธีวิจัยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ
ผลวิจัย พบว่า 1) ควรประชาสัมพันธ์ให้ผู้ไกล่เกลี่ยได้รับรู้ขั้นตอนไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ควรพัฒนากระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทโดยยึดหลักความยุติธรรม จริยธรรม ผู้ประนีประนอมควรพัฒนาความรู้และทำความเข้าใจระเบียบข้อบังคับของกฎหมายและจรรยาบรรณในการเป็นผู้ไกล่เกลี่ย 2) ผู้ประนีประนอมต้องมีความเป็นกลาง ยึดหลักศีลธรรมจริยธรรม เป็นผู้มีจิตสาธารณะ เน้นการมีส่วนร่วมกับทุกฝ่าย มีความน่าเชื่อถือ และมุ่งถึงประโยชน์ของคู่ความเป็นสำคัญ 3) ควรทำวิเคราะห์สัญญาประนีประนอม เพื่อใช้ในการวางแผน และวินิจฉัยสาเหตุของสำนวนคดี สามารถคัดกรองประเด็นที่พิพาทตามความเป็นจริง ผู้ประนีประนอมต้องพัฒนาการสื่อสาร เพื่อนำไปใช้ในการหาทางออกการไกล่เกลี่ยได้ง่ายขึ้น ควรเตรียมความพร้อมด้านสถานที่ไกล่เกลี่ย การเสริมแรงจูงใจการเข้าสู่กระบวน การไกล่เกลี่ยเพื่อยุติข้อพิพาทได้อย่างมีประสิทธิภาพ และควรพัฒนาศักยภาพของผู้ประนีประนอมให้มีความรู้ และมีเทคนิค การร่างสัญญาประนีประนอม ที่เน้นให้ทุกฝ่ายตระหนักเข้าใจในการประนีประนอมยอมความ สามารถเสริมความสัมพันธ์ที่ดีให้กับคู่ความ เพื่อความสะดวก รวดเร็วในการไกล่เกลี่ย
เอกสารอ้างอิง
กรมบังคับคดี. (2561). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อาร์ทีสทรี ดีไซด์.
ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกา ว่าด้วยการไกล่เกลี่ย พ.ศ. 2554. (2554, 7 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา, เล่มที่ 128 (ตอนที่ 73 ก), หน้า 19.
ปรัชญา ปิยะมโนธรรม. (2554). ตัวชี้วัดคุณลักษณะของผู้ไกล่เกลี่ยที่มีประสิทธิภาพสำหรับการแก้ไขความขัดแย้งในการทำงานขององค์การเอกชน (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรพจน์ เวียงจันทร์. (2557). การไกล่เกลี่ย สมนาฉันท์ ในระบบพิจารณาคดีอย่างต่อเนื่องของศาลยุติธรรม ศึกษาเฉพาะกรณีของศาลจังหวัดพิษณุโลก และศาลจังหวัดกบินทร์บุรี. สถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม: สำนักงานศาลยุติธรรม.
วันชัย นาสมจิตร. (2557). แนวคิดการจัดการความขัดแย้งทางเลือก ประยุกต์จากศาลยุติธรรมสู่สาธารณสุข. ยโสธร: ศาลจังหวัดยโสธร.
ศุภณัฏฐ์ สัตยาภิวัฒน์. (2557). ประสิทธิผลการบริหารงานระบบการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของศาลยุติธรรมตามหลักธรรมาภิบาล (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ศูนย์ไกล่เกลี่ยและประนอมข้อพิพาท ประจำศาลจังหวัดแม่สอด. (2556). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลอีกหนึ่งทางเลือกของประชาชน. ตาก: ศาลจังหวัดแม่สอด.
ศูนย์สมานฉันท์และสันติวิธี ศาลจังหวัดตะกั่วป่า. (2557). การไกล่เกลี่ย. สืบค้น 17 ธันวาคม 2564, จากwww.tkpc.coj.go.th/doc/data/tkpc/tkpc_1461818013.pdf
สมภพ สุขพิสิษฐ์. (2546). ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 20–20 ทวิ. กรุงเทพฯ: พิมพ์อักษร.
สราวุธ เบญจกุล. (2554). ประมวลจริยธรรมผู้ประนีประนอม. สืบค้น 17 ธันวาคม 2564, จากhttp://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9540000037637
สำนักงานคดีศาลแขวงชลบุรี. (2560). สรุปจำนวนคดีตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2560–31 ธันวาคม 2561. สืบค้น 17 ธันวาคม 2564, จาก http://www.chon-sum.ago.go.th/index.php/2014-07-02-07-18-53? fbclid=IwAR3P48hnjt3wIn6A-yIFGzwixCXz8E0ldOwmiyYnBgWn0kD6JTLWwEY
สำนักงานแผนและงบประมาณ สำนักงานศาลยุติธรรม. (2560). รายงานสถิติคดีศาลยุติธรรมทั่วราชอาณาจักร ประจำปี 2560. สืบค้น 17 ธันวาคม 2564, จาก https://oppb.coj.go.th/th/content/category/ detail/id/8/cid/2085/iid/94936?fbclid=IwAR1YCxzZeyBxzbkXFtP44MRJksm1tHGhszgw RE1xpL2p8VPnnF3hYaeRoKg
สำนักระงับข้อพิพาท ศาลแขวงชลบุรี. (2560). สถิติไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ศาลจังหวัดชลบุรี ระหว่างปี พ.ศ.2555 – 2559 และปี 2560 [เอกสารอัดสำเนา]. ชลบุรี: ศาลแขวงชลบุรี.
อนันต์ ลิ้มฉาย. (2556). การศึกษาเรื่อง การไกล่เกลี่ยในคดีแรงงาน. สถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลากรศาลยุติธรรม: สำนักงานศาลยุติธรรม.
อัครศักย์ จิตธรรมมา. (2551). การพัฒนาระบบไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลยุติธรรมของประเทศไทย (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Zartman, I.William. (2009). Conflict Resolution and Negotiation. In The SAGE Handbook of Conflict Resolution, eds. London: SAGE Publications Ltd.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

