การพัฒนาอุปกรณ์สำหรับการปลูกพืชกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง
คำสำคัญ:
กรีนโอ๊ค , ไฮโดรโปนิกส์ , เทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง , เน็ตไพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และออกแบบอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง 2) พัฒนาอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง และ 3) ประเมินประสิทธิภาพของการใช้งานอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน โดยแยกเป็นด้านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง 3 คน และด้านการปลูกพืชไฮโดรโปนิกส์ 2 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากผู้ที่มีประสบการณ์ในด้านที่เกี่ยวข้องอย่างน้อย 3 ปี เครื่องมือที่ ใช้ ได้แก่แบบประเมินความเหมาะสมของการออกแบบอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง และแบบประเมินประสิทธิภาพการพัฒนาอุปกรณ์สำหรับลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การทำงานของระบบอุปกรณ์ปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดร โปนิกส์เชื่อมโยงทุกสรรพสิ่งแบ่งออกเป็น 3 โมดูล ได้แก่ 1. โมดูลควบคุมอุณหภูมิและความชื้นภายในโรงเรือน 2. โมดูลวัดค่าความเป็นกรด - ด่างของน้ำ (pH) และ 3 โมดูลควบคุมการเหนี่ยวนำกระแสไฟฟ้าในของเหลว (EC) 2) ความเหมาะสมของการออกแบบอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง ในภาพรวมมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก (= 4.30, S.D.= 0.77) เมื่อพัฒนาอุปกรณ์สำหรับปลูกพืชชนิดกรีนโอ๊คด้วยระบบไฮโดรโปนิกส์ผ่านเทคโนโลยีเชื่อมโยงทุกสรรพสิ่ง พบว่าการใช้งานในส่วนผู้เชี่ยวชาญอยู่ในระดับมาก (
= 4.13, S.D.= 0.10)
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2557). การผลิตผักปลอดสารพิษโดยการปลูกผักแบบไม่ใช้ดิน. สืบค้น 31 มีนาคม 2565, จาก http://www.doae.go.th
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2554). กรอบนโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ระยะ พ.ศ.2554-2560 ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีและการสื่อสาร.
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
ดำรง โลหะลักษณาเดช, และคณะ. (2555). การเลี้ยงปลานิลร่วมกับการปลูกผักโดยไม่ใช้ดินแบบ Dynamic Root Floating Technique. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ธนทร ทิชนนท์. (2557). ระบบไฮโดรโปนิกส์อัจฉริยะ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ธีระยุทธ ศรีมาดี. (2561, 18 สิงหาคม). [บมสัมภาษณ์].
บริษัท บ้านสบาย จำกัด. (2561). เทคนิคการเพาะเมล็ดในเพอร์ไลท์และเวอร์มิคูไลท์. สืบค้น 31 มีนาคม 2565, จาก http://www.h2ohydrogarden.com
พงศธร แสนหัน. (2561). ระบบควบคุมโรงเพาะชำด็วยบอร์ดราสเบอรี่พาย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
มนูญ ศิรินุพงศ์. (2559). การปลูกพืชโดยไม่ใช้ดินในประเทศไทย. นนทบุรี: มิตรเกษตรการตลาดและโฆษา.
อรรถพล นาขวา. (2557). ความหลากหลายของนกกับความสัมพันธ์ในแหล่งอาศัยพื้นที่ชุ่มน้ำเขตอำเมือง จังหวัดพิษณุโลก (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

