ความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมทางการตลาดกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
กระบวนการตัดสินใจซื้อ, ผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม, ส่วนประสมทางการตลาดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมทางการตลาดกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะประชากรศาสตร์ของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี 2) ศึกษาส่วนประสมทางการตลาดและกระบวนการตัดสินใจซื้อในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมทางการตลาดกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวม คือ แบบสอบถามเชิงสำรวจ จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 460 คน และใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสองขั้น คือ ทำการสุ่มเลือกพื้นที่ และสุ่มแบบกำหนดจำนวนตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน จากผลการวิจัย พบว่า ผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี ให้ความสำคัญกับส่วนประสมทางการตลาดและกระบวนการตัดสินใจซื้อในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมโดยรวมและเป็นรายด้านอยู่ในระดับมาก และมากที่สุด และพบว่า ส่วนประสมทางการตลาดกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในเขตจังหวัดปทุมธานี ในภาพรวมมีความสัมพันธ์กันในระดับปานกลาง ไปในทิศทางบวก ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ที่ระดับ 0.01
เอกสารอ้างอิง
เกษม จันทร์แก้ว. (2558). วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณัฐพล ทองปลิว. (มกราคม - เมษายน 2555). การบริโภคที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม. วารสารธุรกิจสีเขียว, 6(1), 11-15.
นภัสวรรณ วงกตวรินทร์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการซื้อผลิตภัณฑ์อาหารที่ใช้บรรจุภัณฑ์สีเขียว. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล).
พิรุณรัตน์ เลาหกุล. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดกับการตัดสินใจซื้อรถจักรยานของลูกค้าในอำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).
พิสุทธิ์ เพียรมนกุล และณัฐวิญญ์ ชวเลิศพรศิยา. (2560). น้ำมันกับวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาวิณี กาญจนาภา. (2554). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: ท้อป
สมชาติ กิจยรรยง. (2561). กลยุทธ์ทางการตลาดสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพฯ: Smart Life.
สันทนา อมรไชย. (มกราคม 2552). ผลิตภัณฑ์สีเขียวเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน. วารสารกรมวิทยาศาสตร์บริการ, 57(179), 29-36.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2563). รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน. สืบค้น 16 มิถุนายน 2564, จาก
https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMenu/newStat/sumyear.php.
สุดาพร กุณฑลบุตร. (2557). หลักการตลาด...สมัยใหม่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุดารัตน์ กันตะบุตร. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเพื่อสิ่งแวดล้อมของ ผู้บริโภคในจังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สุวรรณ เนียมประชา, ศิริพร น้อยวงศ์, และ ประเณตรี คงงาม. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดกับพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าและบริการในร้านสะดวกซื้อของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 8(1), 86-96.
เสรี วงษ์มณฑา. (2554). กลยุทธ์การตลาด วางแผนการตลาด. กรุงเทพฯ: ดวงกมลสมัย.
เมฆินทร์ เมธาวิกูล. (มีนาคม 2561). ไทยแลนด์ 4.0 กับการเมืองไทย. วารสารดำรงราชานุภาพ, 18(56), 10-14.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2016). Principles of marketing. (16th ed.). England: Pearson education.
Kotler, P., & Keller, Kevin Lane. (2016). Marketing Management. (15th global ed.). Edinburgh: Pearson Education.
Miller, G. T. (2004). Environmental Science. (10th ed.). Canada: Thomson Learning.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2014). Consumer behavior. (11th ed.). New York: Prentice - Hall, Inc.
Wheelen, T.L., & Hunger, J.D. (2012). Strategic Management and Business Policy: Toward Global Sustainability. (13th ed.). London: Pearson.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rded.). NY: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
