แนวทางการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา ตลาดโบราณนครเนื่องเขต อ.เมืองฉะเชิงเทรา จ.ฉะเชิงเทรา

ผู้แต่ง

  • จิรศักดิ์ รัตนะวงษ์ โครงการจัดตั้งคณะพาณิชยศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ชนิสรา แก้วสวรรค์ วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาศักยภาพของตลาดโบราณนครเนื่องเขต และ 2. เพื่อหาแนวทางการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนของตลาดโบราณนครเนื่องเขต โดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพการสนทนากลุ่ม (Focus Group) กับหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน หน่วยงานการศึกษา และคนในชุมชนตลาดโบราณนครเนื่องเขต จำนวน 15 คน และการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research : PAR) ผลการศึกษา พบว่า ตลาดโบราณนครเนื่องเขตมีศักยภาพที่ดีทั้งหมด 6 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านความร่วมมือของคนในชุมชน 2. ด้านการบริหารจัดการในชุมชน 3. ด้านการมีเอกลักษณ์และอัตลักษณ์ของชุมชน 4. ด้านความสะดวกในการเดินทาง 5. ด้านโอกาสในการเข้าถึงของนักท่องเที่ยว 6. ด้านโอกาสในการเข้าถึงของความรู้และแหล่งเงินทุน ส่วนศักยภาพที่ยังต้องการการพัฒนามี 2 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านการประชาสัมพันธ์ และ 2. ด้านการเรียนรู้และการจัดทำบัญชี ซึ่งผู้วิจัยได้จัดทำแนวทางการประชาสัมพันธ์ และการอบรมการจัดทำบัญชีเบื้องต้นให้กับคนในชุมชนตลาดโบราณนครเนื่องเขต และจากผลการดำเนิน พบว่า ชุมชนมีรายได้เพิ่มมากขึ้นจากเดิมมากกว่าร้อยละ 20 และคนในชุมชนสามารถจัดทำบัญชีการเงินอย่างมีมาตรฐาน เพื่อใช้ในการบริหารชุมชนต่อไปได้เป็นอย่างดี

เอกสารอ้างอิง

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). สถานการณ์ด้านการท่องเที่ยวเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562. เข้าถึงได้จาก https://www.mots.go.th/download/article/article_20200123132729.pdf.

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์ (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 13(2).

นรินทร์ สังข์รักษา (2559). รูปแบบและพฤติกรรมการท่องเที่ยวที่ไร้ความเร่งรีบของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 36(2), เมษายน - มิถุนายน 2559.

นิตยา งามยิ่งยง และละเอียด ศิลาน้อย (2560). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ชุมชนบริเวณริมฝั่งคลองดาเนินสะดวกในจังหวัดสมุทรสาครและจังหวัดราชบุรี. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), มกราคม-เมษายน 2560.

ปุณยวีร์ วิเศษสุนทรสกุล (2563). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 10(3), กรกฎาคม-กันยายน 2563.

สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (2561) แผนปฏิบัติการการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยว ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก, เช้าถึงได้จาก https://www.eeco.or.th/th/tourism-development-and-promotion.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (2561). แผนปฏิบัติการขับเคลื่อนการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืนและสร้างสรรค์ พ.ศ. 2561- 2565. เข้าถึงได้จาก https://secretary.mots.go.th/news_view.php?nid=1481.

ศศิชา หมดมลทิล (2562) ท่องเที่ยวโดยชุมชนวิถีสู่ความยั่งยืน. หน่วยวิเคราะห์เศรษฐกิจฐานราก ส่วนเศรษฐกิจฐานรากศูนย์วิจัยธนาคารออมสิน. เข้าถึงได้จาก

https://www.gsbresearch.or.th/wpcontent/uploads/2019/10/GR_report_travel_detail.pdf.

องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) (2560). CBT ทำอย่างไรให้ยั่งยืน. กรุงเทพฯ:

อภิญญา วิเศษสิงห์ (2556). การจัดทำบัญชีของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีงบประมาณ 2556.

Puttachard Lunkam (2564) แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2564-2566: ธุรกิจโรงแรม. เข้าถึงได้จากhttps://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/Services/Hotels/IO/io-hotel-21.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย