การศึกษาแนวทางการเพิ่มอัตราเข้าพักของลูกค้า (Occupancy rate) ของโรงแรม กรณีศึกษาโรงแรมควีน พัทยา
คำสำคัญ:
โรงแรม, อัตราเข้าพักโรงแรม, ท่องเที่ยวบทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้า (Occupancy rate) ศึกษาแนวทางการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้า (Occupancy Rate) ของโรงแรมควีนพัทยาในการศึกษาในครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ใช้รูปแบบของการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเริ่มต้นจากการทบทวนวรรณกรรมและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง( Literature review) ซึ่งมีเนื้อหา แนวคิดเกี่ยวกับ แนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม แนวคิดและความสำคัญของการบริหารอัตราการเข้าพักของลูกค้าโรงแรม ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเข้าพักของลูกค้าโรงแรม เช่น ปัจจัยภายใน ปัจจัยภายนอก เป็นต้น แนวคิดทฤษฎี SWOT ปัจจัยอื่นๆ แล้วทำการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) การสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ประกอบการโรงแรมหรือผู้ให้บริการบริหารการจัดการโรงแรมในระดับ 3 ดาวซึ่งมีอัตราการเข้าพักร้อยละ 90 ขึ้นไปและเก็บข้อมูลจนกว่าข้อมูลจะอิ่มตัวและกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เป็นชาวไทยอย่างน้อย 6 คนและชาวอาเซี่ยนอย่างน้อย 6 คน จนกว่าข้อมูลจะอิ่มตัว
ผลจากการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้า (Occupancy rate) และแนวทางการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้า (Occupancy Rate) ของโรงแรมควีนพัทยา แบ่งออกเป็น 4 ด้าน ประกอบด้วย 1.ด้านจุดแข็ง คือ ใกล้ทะเล การคมนาคมสะดวก ใกล้สถานที่ท่องเที่ยว ด้านกลุ่มลูกค้า คือ ชาวเอเชียตะวันออก ชาวเอเชียกลาง ชาวตะวันตก และชาวยุโรป ด้านการตลาด คือ การจัดราคาห้องตามฤดูการ การสร้างคอนเทนท์ผ่านสื่อออนไลน์ การเพิ่มช่องทางการจองผ่านสื่อออนไลน์ และการจัดโปรโมชันส่งเสริมการขาย ด้านการพัฒนา คือ การเพิ่มจุดเช็คอิน การปรับปรุงโรมแรมให้ทันสมัย การทำการตลาดออนไลน์ การเพิ่มทักษะทางภาษาให้กับพนักงาน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ. Retrieved from https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=411
กรีดิสกู๊ดส์ (Greedisgoods). (2018). PESTEL Analysis คือ อะไร (การวิเคราะห์ปัจจัยภายนอก). Retrieved from https://greedisgoods.com/pestel
ขนิฐา (Kanittha). (2561). วอนแก้ปัญหาโรงแรมเถื่อน ชี้ระดับ3ดาวกระทบหนัก. Retrieved from https://www.thaihotelbusiness.com/news-
ดุษฎีวัฒน์ แก้วอินทร์. (2562) พฤติกรรมการตัดสินใจของผู้ใช้บริการโรงแรม ในเขตจังหวัดเลย. วารสารธาตุพนมปริทรรศน์, 3(2), pp.1-10.
ธนัญญา ลีวงศ์วัฒน์ และณัฐกันนภัส โสมทองมี (2559). รายงานการปฏิบัติงานสหกิจศึกษา หนังสือแนะนำและสิทธิประโยชน์การสมัครสมาชิกสมาคมโรงแรมไทย และมูลนิธิมาตรฐานโรงแรมไทย.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสยาม.
มาโนช หนองใหญ่ และ ยุทธศักดิ์ สุภสร. (2563). ท่องเที่ยว พัทยา ซึม หวังตลาดดาวรุ่ง “'อินเดีย” กู้ยอด. Retrieved from https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/856068
รุ่งนภา สารพิน. (2562). เทรนด์ท่องเที่ยว 2020. Retrieved from https://www.thaipost.net/main/ detail/48269
วีรวัลย์ ปิ่นชุมพลแสง (2561). การศึกษาปัจจัยการตัดสินใจเลือกเข้าพักโรงแรมและรีสอร์ทของประเทศไทยตามแนวชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตะวันตก. วารสารการจัดการ สมัยใหม่, 13(2), 35-50.
Jiřina Jenčková & Josef Abrhám. (2016). Smart overbooking in the accommodation facilities in the Czech Republic. Journal of International Studies, 9(1), 265-275.
PSA Service & Supply. (2019). ระดับดาวของโรงแรม มาตรฐานโรงแรมวัดจากอะไรบ้าง. Retrieved from https://psasupply.com
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

