ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อคุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนครปฐม
คำสำคัญ:
คุณธรรมจริยธรรมครูและนักเรียน , ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชน 2) คุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนโรงเรียนเอกชน และ 3) ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนที่ส่งผลต่อคุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนครปฐม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูโรงเรียนเอกชน ในจังหวัดนครปฐม จำนวน 322 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยตารางของเคร็จซี่และมอร์แกนที่ค่าความคลาดเคลื่อนร้อยละ 5 ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชน ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ การเป็นบุคคลที่มีกฎเกณฑ์ การเป็นแบบอย่างที่ดีด้านจริยธรรม การสร้างแรงบันดาลใจ ความซื่อสัตย์และยุติธรรม และการผสานความร่วมมือ 2. คุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนโรงเรียนเอกชน โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ คุณธรรมจริยธรรมความเป็นคนไทย คุณธรรมจริยธรรมตามหลักศาสนา และคุณธรรมจริยธรรมความเป็นมนุษย์ 3. ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารส่งผลต่อคุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนโรงเรียนเอกชน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยตัวแปรที่ได้รับเลือกเข้าสมการ ได้แก่ การเป็นบุคคลที่มีกฎเกณฑ์ การผสานความร่วมมือ และการเป็นแบบอย่างที่ดีด้านจริยธรรม สามารถร่วมกันทำนายการส่งผลต่อคุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียน ร้อยละ 54.10
เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ อัตพัฒน์. (2550). จริยศาสตร์=Ethics (Moral Philosophy). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณัฐวัชร จันทโรธรณ์. (2561). บทความภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงเชิงจริยธรรมและวัฒนธรรมองค์การเชิงจริยธรรมกับประสิทธิผลของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตสายไหม. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาการบริหารจัดการองค์การ มหาวิทยาลัยเกริก
ดวงเดือน พินสุวรรณ. (ม.ป.ป.). คุณธรรมจริยธรรมสำหรับครู. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ดวงฤดี ศิริพันธุ์. (2558). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน จังหวัดสงขลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ : 1161-1174.
ดาริณี สมศรี. (2559). ซื่อสัตย์: คุณธรรมพื้นฐาน. ชลบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี
นพพงษ์ บุญจิตราดุล. (2557). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ตีรณสาร.
เนาวรัตน์ รอดเพียน. (2560). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานบุคลากรของโรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชน เขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์).
ปัญญา เล็กจันทร์อิ่ม. (2556). คุณลักษณะผู้บริหารที่ดี. สืบค้นจาก http://gotoknow.org/post/359072
ประภาวดี ทามนตรี. (2562). บทบาทความเป็นครูกับการสร้างแรงบันดาลใจในห้องเรียนเด็กประถม. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 176-191.
ประสงค์ ทองประ ทวีศักดิ์ ทองทิพย์ บรรจง โสดาดี และธนู ศรีทอง. (2553). การศึกษาแนวทางแก้ปัญหาการขาดคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา ในเขตจังหวัดสุรินทร์. รายงานการวิจัยทุนอุดหนุนการวิจัยประจำปีงบประมาณ 2547 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พนัส หันนาคินทร์. (2550). หลักการบริหารโรงเรียน. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ยุตโต). (2540). พระพุทธศาสนาพัฒนาคนและสังคม. กรุงเทพฯ: กรมการปกครอง.
พระมหาอนันต์ องฺกุรสิริ. (2561). คุณธรรมจริยธรรมกับการพัฒนาผู้เรียนในยุคไทยแลนด์ 4.0. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ MCU Congress II 2561 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พระอัครเดช ญาณเตโช. (2557). หน้าที่พลเมืองตามแนวทางพุทธศาสนา. สืบค้นจาก https://www.stou.ac.th/study/sumrit/5-58(500)/page2-5-58(500).html
พวงพยอม คำมุง. (2557). ความหมายของ “คุณธรรม” และ “จริยธรรม”. น่าน: ฝ่ายส่งเสริมและเผยแพร่การประชาสัมพันธ์ ส่วนแผนงานและพัฒนางานประชาสัมพันธ์ สปข. 3.
ภูเบศร์ สมุทรจันทร์. (2552). Inspiration… พลังแห่งลมหายใจ ไฟในการทำงาน. Productivity World, 20-23.
สัมมา รธนิธย์. (2556). หลัก ทฤษฎี และปฏิบัติการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). สุรินทร์: รุ่งธนเกียรติออฟเซ็ท.
สิวลี ศิริไล. (2550). จริยศาสตร์สำหรับพยาบาล. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ: เอกสารตำราหลักประกอบการเรียนการสอน หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น วิชาภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
สุพิศ ศรีบัว. (2564). คุณลักษณะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 619-635.
หนูไกร มาเชค. (2559). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมในผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
อชิรญาณ์ แย้มทับ. (2562). ความสามารถทางภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
อัญชลี มีบุญ. (2562). คุณธรรม จริยธรรมสำหรับผู้บริหารที่สอดคล้องกับการปกครองในองค์กรภาครัฐ. Veridian E-Journal, Silapakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11,(3), 1399-1408.
อาคม มากมีทรัพย์. (2557). จริยธรรมผู้บริหารสถานศึกษา. สุทธิปริทัศน์, 28(87), 304-322.
Brown, M. E., Treviño, L. K., & Harrison, D. A. (2005). Ethical leadership: A social learning perspective for construct development and testing. Organizational behavior and human decision processes, 97(2), 117-134.
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Dubrin, A. J. (2004). Leadership: Research Findings, Practice and Skill. (4th ed.). New York: Houghton Mifflin.
Hoy, W.K. & Miskel, C. G. (2001). Educational Administration: Theory, Research and Practice. (6th ed.). New York: McGraw-Hill International.
Kalshoven, K. (2010). Ethic Leader Behavior and Big Five Factors of Personality. Journal of Business Ethics, 100(2), 349-366.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
Sergiovanni, T. J. (1992). Moral leadership: Getting to the heart of school improvement. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Taylor, F. W. (2002). The Principles of Scientific Management. New York: Harper.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
