การส่งเสริมอาชีพช่องทางเพิ่มรายได้ในสถานการณ์ระบาดโควิด - 19 ในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • ณัฐชยา ไชยมงคล -
  • เอื้อมพร ศิริรัตน์

คำสำคัญ:

การส่งเสริมอาชีพ, เพิ่มรายได้ , โควิด 19

บทคัดย่อ

นับตั้งแต่ประเทศไทยประสบปัญหาการแพร่ระบาดโควิด-19 ส่งผลกระทบให้ประชาชนตกงานอันเนื่องจากธุรกิจหลายแห่งต้องปิดกิจการ ทำให้ประชาชนส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีอาชีพเสริมเพื่อเพิ่มรายได้ภายใต้สภาวะวิกฤตดังกล่าว ด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยสนใจศึกษาเรื่อง การส่งเสริมอาชีพช่องทางเพิ่มรายได้ในสถานการณ์ระบาดโควิด - 19 ในเขตกรุงเทพมหานคร  โดยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความรู้ความเข้าใจในการส่งเสริมอาชีพในช่วงสถานการณ์การระบาดโควิด -19  2) เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ประโยชน์ของการส่งเสริมอาชีพเพิ่มรายได้ในช่วงสถานการณ์การระบาดโควิด -19   3) เพื่อศึกษาการส่งเสริมทักษะอาชีพการทำงานที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต จากการมีรายได้เพิ่มจากการส่งเสริมอาชีพในช่วงสถานการณ์ระบาดโควิด - 19 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการศึกษา โดยกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ คือ ประชากรในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน ผลการศึกษาพบว่า  1) กลุ่มตัวอย่างมีความรู้ความเข้าใจในการส่งเสริมอาชีพเพิ่มรายได้มีระดับความสำคัญมากที่สุด 2) การรับรู้ประโยชน์ของการส่งเสริมอาชีพเพิ่มรายได้ในช่วงสถานการณ์ระบาดโควิด -19 มีความสำคัญในระดับมากที่สุด 3) การส่งเสริมอาชีพมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตจาการส่งเสริมอาชีพในช่วงสถานการณ์การระบาดโควิด-19 ในระดับค่อนข้างสูง และผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า การส่งเสริมอาชีพมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความรู้ความเข้าใจ การรับรู้ประโยชน์ และคุณภาพชีวิตจากการมีรายได้จากการส่งเสริมอาชีพในช่วงสถานการณ์ระบาดโควิด - 19 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ P-value < .05

เอกสารอ้างอิง

กรมการจัดหางาน. (2564). โครงการส่งเสริมการประกอบอาชีพสู้วิกฤตโควิด-19 กระทรวงแรงงาน. สืบค้นจาก

https://www.doe.go.th/prd/main/news/param/site/1/cat/7/sub/0/pull/ detail/view/detail/object_id/34132

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยว. (2564). สถานการณ์การท่องเที่ยวเดือนพฤษภาคม 2564 สืบค้นจาก

https://mots.go.th/download/article/article_20210626132450.pdf

เกวรินทร์ ละเอียดดีนันท์ และนิตนา ฐานิตธนกร. (2559). การยอมรับเทคโนโลยีและพฤติกรรมผู้บริโภคออนไลน์ที่มี ผลต่อการตัดสนใจซื้อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์

ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).

เบญจวรรณ ถนอมชยธวัช, ผ่องศรี วาณิชย์ศุภวงศ์, วุฒิชัย เนียมเทศ, ณัฐวิทย์ พจนตันติ. (2559).ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: ความท้าทายในการพัฒนานักศึกษา.

วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาพใต้, 3(2), 208-222.

ปิยะวัฒน์ ตรีวิทยา. (2559). กรอบแนวคิดเกี่ยวกับคุณภาพชีวิต. วารสารเทคนิคการแพทย์เชียงใหม่, 49(2), 171-184.

รวิกันต์ เสริมศาสตร์. (2564). ปัจจัยการรับรู้คุณภาพ การรับรู้ประโยชน์ และความพึงพอใจในการใช้บริการส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้บริการผ่าน LINE@ สมาร์ท

เมมเบอร์ของบริษัท ซัสโก้ จำกัด (มหาชน). สืบค้นจาก https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/vlt15-1/6114993607.pdf

วศะ ธรรมจักรและคมสัน ตันสกุล. (2563). อิทธิพลของภาพลักษณ์แบรนด์การรับรู้ประโยชน์และการคล้อยตามที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อลูกอมปราศจากน้ำตาลของ

ผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาครั้งที่ 15 ปีการศึกษา 2563. (น.8-17). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยรังสิต.

ศกุนต์ แพรเพ็ชร และณัฐยา ประดิษฐสุวรรณ. (2561). การรับรู้ประโยชน์ และคุณภาพบริการที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการใช้บริการรับโอนเงินผ่าน

พร้อมเพย์ของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก http://kowdum.com/article/fileattachs/18052018112252_f_0.pdf

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศ (ทีดีอาร์ไอ). (2564). ผลกระทบทางสังคมของการระบาดโรคโควิด-19 ระลอกใหม่และมาตรการ. สืบค้นจาก

https://tdri.or.th/nrct-covid-19/

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement,

(3), 607 – 610.

Paul, B. (2007). Fear of Knowledge: Against relativism and constructivism.Oxford: Clarendon.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย