คุณภาพชีวิตการทำงานที่มีอิทธิพลความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานขับรถบรรทุก ในอุตสาหกรรมน้ำตาล ในจังหวัดสุพรรณบุรี
คำสำคัญ:
คุณภาพชีวิตการทำงาน, ความผูกพันต่อองค์กร, พนักงานขับรถบรรทุกบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตการทำงานและระดับความผูกพันต่อองค์กร 2) เปรียบระหว่างความผูกพันต่อองค์กรกับปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาปัจจัยคุณภาพชีวิตการทำงานที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์กร ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับพนักงานขับรถบรรทุกในอุตสาหกรรมน้ำตาล ในจังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 226 คน ใช้สถิติพรรณนา, t- test, F-test และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ (multiple regression analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพชีวิตการทำงาน อยู่ในระดับมาก และความผูกพันต่อองค์กร ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นด้าน พบว่า ด้านความรู้สึก อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านความต่อเนื่อง และ ด้านบรรทัดฐานทางสังคม ตามลำดับ 2) พนักงานที่มีอายุ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่างกัน มีความผูกพันต่อองค์กรที่แตกต่างกัน ส่วน ระดับการศึกษา และสถานภาพสมรสไม่แตกต่างกัน และ 3) คุณภาพชีวิตในการทำงาน ด้านค่าตอบแทนที่เป็นธรรม ด้านสิ่งแวดล้อมที่ถูกสุขลักษณะและความปลอดภัย ด้านโอกาสและการพัฒนาความสามารถ ด้านการบูรณาการทางสังคม และด้านความสมดุลระหว่างงานกับชีวิตส่วนตัวส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร
คำสำคัญ: คุณภาพชีวิตการทำงาน/ความผูกพันต่อองค์กร/พนักงานขับรถบรรทุก
เอกสารอ้างอิง
กุลวดี เทศประทีป. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานระดับปฏิบัติการในโรงงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ศึกษาเฉพาะกรณีโรงงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา).
จำรัส ตันตระกูล. (2551). ความผูกพันต่อองค์กร ศึกษากรณี บริษัท ล็อกซเล่ย์ จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ทาริกา สระทองคำ นนทวัฒน์ สุขผล และวีรยา ศิริพันธ์ (2563). คุณภาพชีวิตในการทำงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร กรณีศึกษา บริษัท พลัส พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 60-71.
ทัศนีย์ ชาติไทย. (2559). คุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ธนรัฐ นาทอง. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันในองค์กรของพนักงานธนาคารออมสินภาค 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
เนตรนภา นันทพรวิญญู. (2551). ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัทเซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร).
พิรินทร์ชา สมานสินธุ์. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสร้างความผูกพันของพนักงาน ศึกษาเฉพาะกรณี บริษัท เพอฟอร์แมนซ์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2550). หลักการจัดการ. กรุงเทพฯ: วิจิตรหัตถกร.
วันชัย ศกุนตนาค. (2555). คุณภาพชีวิตในการทำงานที่มีผลต่อความผูกพันของพนักงานกลุ่ม service desk ของธนาคารแห่งหนึ่ง. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
เสาวนีย์ อวยผล. (2550). ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานระดับปฏิบัติงานกรณีศึกษาบริษัทผลิตชิ้นส่วนอิเลคทรอนิกส์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
ศิลาพร กันทา และชมภูนุช หุ่นนาค. (2562). คุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. วารสารวไลยอลงกรณ์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 120 - 134.
อรอุสา เกสรสังข์. (2550). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูพันองค์กรของพนักงานธนาคารไทยพาณิชย์สำนักงานใหญ่. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น).
Allen & Meyer. (1990). Organizational Commitment: Evidence of Career Stage Effect. Journal of Business Research, 26 (1), 49-61.
Walton. (1975). Criteria for Quality of Working Life. In Loues E.Davis and Albert B.Cherns (eds.). The Quality of Working Life. New York: Free Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
