กลยุทธ์การพัฒนาองค์การสถานประกอบการการแพทย์แผนไทย
คำสำคัญ:
ผู้ประกอบการ, แพทย์แผนไทย, การพัฒนาองค์การบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การพัฒนาองค์การสถานประกอบการการแพทย์แผนไทยต่อผลการดำเนินงานของสถานประกอบการการแพทย์แผนไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัย คือ ผู้ประกอบการในสถานประกอบการแพทย์แผนไทย จำนวน 312 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยเป็นการวิจัยเชิงสำรวจและใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติอนุมานในการทดสอบสมมติฐานโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า จากกลยุทธ์การพัฒนาองค์การซึ่งประกอบด้วย 7 ด้าน ได้แก่ ด้านกลยุทธ์ขององค์การ ด้านโครงสร้างองค์การ ด้านระบบการปฏิบัติงาน ด้านรูปแบบการบริหารจัดการ ด้านบุคลากร ด้านทักษะ ความรู้ ความสามารถ และด้านค่านิยมร่วม มีเพียง 3 ด้านที่มีผลต่อผลการดำเนินงานของสถานประกอบการการแพทย์แผนไทย ได้แก่ ด้านบุคลากรมีค่าสัมประสิทธิ์เท่ากับ .376 (p < .000) ด้านค่านิยมร่วมมีค่าสัมประสิทธิ์เท่ากับ .249 (p < .000) และด้านโครงสร้างองค์การมีค่าสัมประสิทธิ์เท่ากับ .122 (p < .043)
ด้านบุคลากร สถานประกอบการการแพทย์แผนไทย ต้องมีการบริหารงานบุคคลอย่างเป็นระบบ มีระบบการคัดเลือกพนักงาน มีการพัฒนาความสามารถของพนักงาน มีการให้รางวัลหรือผลตอบแทน และให้ความสำคัญเรื่องการพัฒนาคนสำคัญที่สุด ด้านค่านิยมร่วม สถานประกอบการการแพทย์แผนไทย ต้องมีปรัชญาการทำงานที่ทุกคนยอมรับ มีข้อความจูงใจเพื่อให้ทุกคนไปในทิศทางเดียวกันมีวัฒนธรรมองค์การที่ดี มีค่านิยมร่วมที่ยึดถือร่วมกัน และมีสิ่งที่คนทั้งองค์การมุ่งมั่นในสิ่งเดียวกัน และด้านโครงสร้างองค์การ สถานประกอบการการแพทย์แผนไทย ต้องมีสายการบังคับบัญชาชัดเจน มีโครงสร้างองค์การเหมาะสมกับการดำเนินธุรกิจ มีการกำหนดขอบแขตหน้าที่งานชัดเจน มีรูปแบบองค์การแบบรวมศูนย์อำนาจการตัดสินใจ และมีรูปแบบองค์การแบบกระจายอำนาจการตัดสินใจ
เอกสารอ้างอิง
กฤษติญา มูลศร. (2562). กรอบแนวคิดแมคคินซีย์ 7s และการจัดการคุณภาพโดยรวมที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ธุรกิจ, วารสารสหวิทยาการวิจัย, 8 (1), 40-53.
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (2565). ประวัติและตราสัญลักษณ์. สืบค้นจาก https://www.dtam.moph.go.th/index.php?
option=com_content&view=article&id=26:hi story&catid=15&Itemid=314&lang=en
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2563, 15 กรกฎาคม). จดหมาย.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2557). หลักสถิติ (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามลดา.
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สรุปขีดความสามารถในการแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของประเทศ.
สืบค้นจากhttps://www.mots.go.th/old/ewt_dl_link.php?nid=12032
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2562). สถานการณ์ สังคมสูงวัย 2561. สืบค้นจาก https://www.dop.go.th/th/know/3/127
เกษม พิพัฒน์เสรีธรรม. (2557). S.O.S. S (Strategic) O (Objective) S (Success) รหัสลับความรวย. กรุงเทพฯ: มติชน.
ชัยพัฒน์ พุฒซ้อน และกันตพัฒน์ พรศิริวัชรสิน. (2561). แนวทางการแก้ไขปัญหาสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทาง
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1), 25-35. เซฟสิริ. (2565). WHO คืออะไร. เข้าถึงได้จาก https://www.safesiri.com/who/
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). เพื่อความเป็นผู้นำของการครุศึกษาไทย : รวมบทบรรยายและบทความ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
เยาวภา ปฐมศิริกุล. (2554). แบบจำลองปัจจัยความสำเร็จการจัดการธุรกิจบริการสุขภาพของโรงพยาบาล เอกชนในประเทศไทย, วารสารบริหารธุรกิจ, 34 (130),
-35.
ศศพร มุ่งวิชา. (2560). การพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อส่งเสริมยุทธศาสตร์การแพทย์แผนไทยด้านเวชกรรมไทย ใน เขตพื้นที่ภาคอีสานตอนกลาง. (ดุษฎีนิพนธ์ดุษฎี
บัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล)
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2565). สถานการณ์และแนวโน้มสุขภาพและการแพทย์ฉุกเฉิน (ระดับโลกและประเทศไทย). สืบค้นจาก
https://www.niems.go.th/1/UploadAttachFile/2022/EBook/414529_20220111124457. pdf
สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา. (ม.ป.ป.) มูลค่าการผลิตยาแผนปัจจุบันสำหรับมนุษย์แยกตามฤทธิ์ ทางเภสัชวิทยา ประจำปี 2554 -2563. สืบค้นจาก
https://www.fda.moph.go.th/sites/drug/Shared%20Documents/Statistic/Value-IATC54-63.pdf.pdf
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2561). รายงานการศึกษา เรื่อง ประมาณการค่าใช้จ่ายสาธารณะ ด้านสุขภาพในอีก 15 ปี ข้างหน้า. สืบค้นจาก
https://tdri.or.th/wpcontent/uploads/2019/12/ประมาณการค่าใช้จ่ายสาธารณะด้านสุขภาพ ในอีก-15-ปีข้างหน้า.pdf
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2559). แผนพัฒนา เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560–
สืบค้นจากhttps://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422
เสวย อุคำพันธุ์. (2556). แนวทางการพัฒนาการให้บริการการแพทย์แผนไทยในโรงพยาบาลส่งเสริม สุขภาพตำบล กรณีศึกษาโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎกาฬสินธุ์, 2 (1), 90-113.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rded) New York.
Harper and Row United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division (2015).Population 2030: Demographic challenges and opportunities for sustainable development planning (ST/ESA/SER.A/389), Retrieved from
https://www.un.org/en/development/desa/population/publications/pdf/trends/Population2030.pdf.
World Health Organization (2016). Traditional medicine in kingdom of Thailand, SEARO. Retrieved from
https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/258886/sea-hsd-393.pdf?sequence=1&isAllowed=y.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

