ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP)
คำสำคัญ:
การฝึกอบรม, ส่วนประสมทางการตลาด, การตัดสินใจเลือกใช้บริการ, มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยประชากรศาสตร์ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด และการตัดสินใจเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP) 2) เพื่อศึกษาปัจจัยประชากรศาสตร์ และปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP) และ 3) เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะ แนวทางการพัฒนาการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP)
ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 57.80) มีช่วงอายุ 31 - 40 ปี (ร้อยละ 27.30) มีอาชีพธุรกิจส่วนตัว (ร้อยละ 29.0) และมีรายได้ต่อเดือน 30,001 บาทขึ้นไป (ร้อยละ 34.50) 2) ส่วนประสมทางการตลาด ในภาพรวมนั้นอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.10 โดยกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ให้ ด้านลักษณะทางกายภาพ (ค่าเฉลี่ย = 4.28) รองลงมาคือด้านบุคคล/วิทยากรและเจ้าหน้าที่ (ค่าเฉลี่ย = 4.20) และน้อยที่สุดคือด้านการส่งเสริมทางการตลาด (ค่าเฉลี่ย = 3.97) และ 3) การตัดสินใจเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP) อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.29) และผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า 1) ปัจจัยประชากรศาสตร์ที่แตกต่างกันมีการตัดสินใจเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP) ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์/หลักสูตร ด้านราคา/ค่าใช้จ่ายในการฝึกอบรม และด้านลักษณะทางกายภาพ ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการฝึกอบรมของมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ (IRDP) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กฤษดา ตั้งชัยศักดิ์. (2559). วิธีการวิจัยทางธุรกิจ. กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
กวินทร์ พิมจันนา. (2560). ปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจสมัครเข้าอบรมหลักสูตรพิเศษ ศูนย์ฝึกอบรมหลักสูตรพิเศษ วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม. วารสารการเมืองการปกครอง, 7(1), 379 - 392.
ชัชวาลย์ พิพิศจันทน์ และคณะ. (2561). การพัฒนาสมรรถนะสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาสารคาม.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2554). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐิติรัชต์ สุดพุ่ม. (2562). ปัจจัยและพฤติกรรมที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการวิชาการประเภทการฝึกอบรมสัมมนาของสำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. โครงการ
วิจัย ประเภทงบประมาณเงินรายได้ เพื่อส่งเสริมการวิจัยและการพัฒนานวัตกรรม ประจำปีงบมาณ พ.ศ. 2562 สำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธนศักดิ์ กำหนดแน่. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจเลือกใช้บริการองค์กรที่จัดฝึกอบรม ของผู้บริโภคในเขต
กรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ)
นริศรา บุญเที่ยง. (2562). ความพร้อมในการฝึกอบรม กระบวนการฝึกอบรม และความพึงพอใจในการฝึกอบรมที่มีผลต่อแรงจูงใจในการนำการฝึกอบรมไปพัฒนา
ในการทำงานของพนักงานธนาคารพาณิชย์ในโซนถนนรัชดาภิเษก. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)
น้ำทิพย์ เนียมหอม. (2560). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่ออาชีวศึกษาในวิทยาลัยเทคโนโลยีวิบูลย์บริหารธุรกิจ รามอินทรา.
(การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกริก)
ปรีดาพร อารักษ์สมบูรณ์ และนิชชิชญา นราฐปนนท์. (2559). การศึกษาสมรรถนะของนักทรัพยากรบุคคลตามความต้องการของตลาดแรงงานภาคอุตสาหกรรมใน
ประเทศไทย. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิตประจำปี 2559.
เปรมกมล หงส์ยนต์. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางแอพพลิเคชั่น ออนไลน์ (ลาซาค้า) ของผู้บริโภคยุคดิจิทัลในกรุงเทพมหานคร.
(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม)
พรชัย เจดามาน. (2556). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ โดยใช้หัวใจและมันสมอง. กรุงเทพฯ: สูตรไพศาลบิวเดอร์.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ. (2565). การฝึกอบรม. (ออนไลน์). สืบค้นจากhttps://www.irdp.org/.
รัตนาภรณ์ บุญนุช. (2555). การพัฒนาและฝึกอบรมที่มีผลต่อประสิทธิภาพของพนักงาน: กรณีศึกษาการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเขต 1 (ภาคกลาง) จังหวัดพระนครครี
อยุธยา. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี)
วรารักษ์ ลีเลิศสัมพันธ์. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานฝ่ายรายการและฝ่ายโฆษณาบริษัท เนชั่น บรอดแคสติ้ง คอร์ปอร์เรชั่น จำกัด
(มหาชน). (การศึกษาค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเนชั่น)
Best, J.W. (1986). Research in Education. (5th ed). New Jersey: Prentice Hall.
Chang, H. H., & Meyerhoefer, C.D. (2020). COVID.19 and the Demand for Online Food Shopping Services: Empirical Evidence from
Taiwan. American Journal of Agricultural Economics, 103(2), 150-170, 448 - 465.
Kotler, P., & Keller, K. (2016). Marketing Management. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Prentice.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1997). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity.
Dutch Journal of Educational Research. 2, 49-60.
Wexley, K N. & Latham, G. P. (1991). Developing and training human resources in organization (2nd ed.). New York: Harper Collins.
Yamane, T. (1967). Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harpe & row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
