แนวทางการปรับปรุงกระบวนการการบริหารการใช้ทรัพยากรของ บริษัท NEW PLAN ENGINEERING จำกัด

-

ผู้แต่ง

  • ศรัณยา เลิศพุทธรักษ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร., คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • พัสดา ปัดชุมมี นักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตสำหรับผู้บริหาร มหาวิทยาลัยบูรพา
  • อาทิตย์ ตรีภพ นักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตสำหรับผู้บริหาร มหาวิทยาลัยบูรพา
  • เดนนิส สโมคิน อาจารย์ คณะโลจิกติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

การบริหารการใช้ทรัพยากร, ธุรกิจก่อสร้าง, โครงสร้างเหล็ก, การปรับปรุงกระบวนการ

บทคัดย่อ

       การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัญหาและอุปสรรคในกระบวนการการบริหารการใช้ทรัพยากร และเพื่อนำเสนอแนวทางในกระบวนการการบริหารการใช้ทรัพยากรของบริษัท New Plan Engineering จำกัด เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับบุคลากรและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในกระบวนการการใช้ทรัพยากรของบริษัท จำนวน 15 คน  ผลการวิจัยพบว่าปัญหาและอุปสรรคในกระบวนการการบริหารการใช้ทรัพยากร คือ ลูกค้าเปลี่ยนแปลงแบบใหม่ส่งผลให้การใช้ทรัพยากร (เหล็ก) ทั้งขนาด รูปร่างและจำนวนที่ใช้งาน ผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบไม่มีรายการสินค้าที่ครบตามใบรายการสั่งซื้อและไม่ใช่แหล่งผลิตโดยตรง การตัดชิ้นงานนั้นไม่มีการตรวจสอบวัตถุดิบก่อนการตัดชิ้นงานและวัตถุดิบที่นำมาใช้งานไม่ได้มาตรฐานทางด้านวิศวกรรม และบุคลากรขาดประสบการณ์ในการตรวจสอบรอบเชื่อม แนวทางการปรับปรุงกระบวนการบริหารการใช้ทรัพยากร คือ ถ้าการเปลี่ยนแปลงการออกแบบ ควรแจ้งให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องทราบ ควรมีการส่งพนักงานไปอบรมความรู้เพิ่มเติมทางด้านการออกแบบ ควรหาแหล่งสินค้าที่สามารถจัดสินค้าได้ครบทุกรายการ หาผู้จัดจำหน่ายเหล็กที่สามารถผลิตและส่งวัตถุดิบได้ตามกำหนด ควรมีเอกสารเช็ครายการวัตถุดิบให้ถูกต้องก่อนดำเนินการการตัดชิ้นงาน ควรมีการจัดทำเอกสารส่งมอบสินค้ารับ-ส่งของทุกรายการ ควรจัดทำเอกสารตรวจรับชิ้นงานทั้งผู้รับและผู้ส่งแต่ละขั้นตอนอย่างละเอียด ควรอบรมความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเทคนิคการตรวจสอบรอยเชื่อม ควรทำรายการ Check list สำหรับการส่งมอบงานและควรจัดประชุมความคืบหน้างานทุก ๆ 3 วันเพื่อประเมินสถานการณ์และแก้ไขปัญหาต่างๆ  

เอกสารอ้างอิง

จิราภรณ์ บุญยิ่ง. (2559). การบริหารจัดการธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11 (1), 136-149.

ธิดารัตน์ ภัทรพันธกุล และศรัณยู กาญจนสุวรรณ. (2563). การปรับปรุงกระบวนการจดัซื้อด้วยแนวคิดลีน กรณีศึกษาบริษัทให้บริการทางการบินนอกชายฝั่ง. WMS Journal of Management, 9 (3), 90-101.

ศลิษา ภมรสถิตย์. (2547). การจัดการดำเนินงาน. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์ท๊อป.

ศศิหงส์์ เกษมจารุ ธีีรวุฒิิ บุณยโสภณ และ มนััส ชููผกา. (2565). การพััฒนารูปแบบการบริหารจััดการธุุรกิจก่อสร้างแบบครบวงจรเพื่อเพิ่มขีีดความสามารถในการแข่งขัน. วารสารวิชาการพระจอมเกล้้าพระนครเหนือ, 32 (2), 486-496.

อรอุมา หงษ์เหิน และ เพ็ญศรี เจริญวานิช. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการลดเวลาในอุตสาหกรรมก่อสร้าง:กรณีศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา) สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6 (1), 11-21.

Balci, G., Caliskan, A., Yuen, K.F., 2019. Relational bonding strategies, customer satisfaction, and loyalty in the container shipping market. International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 49 (8) ,816–838.

Gann, D. M. & Salter, A.J. (2000). Innovation in project-based, service-enhanced firms: the construction of complex products and systems. Research policy, 29 (7-8), 955-972.

Khompatraporn, C., & Somboonwiwat, T. (2017). Causal factor relationsof supplychain competitiveness via fuzzy DEMATEL method for Thai automotive industry. Production Planning & Control, 28(6–8), 538–551.

SCB Economic Intelligence Center. (2566). Construction outlook 2023. [เว็ปไซด์] สืบค้นจาก https://www.scbeic.com/th/detail/file/product/8997/gkvm085n8w/Industry-Insight_Construction_20230512.pdf.

Zidane, Y.J.T. & Andersen, B. (2018). The top 10 universal delay factors in construction projects. International Journal of Managing Projects in Business, 11 (3), 650-672.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย