แรงจูงใจทางการท่องเที่ยวเชิงศาสนา ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ

ผู้แต่ง

  • ทวีศักดิ์ อุ่นทานนท์ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
  • ณพนณัฐ คำมุงคุณ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
  • ณรงค์ศักดิ์ ต้าวคำ ต้าวคำ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
  • สิริรัชพงศ์ สุขโสภณจิต คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
  • ศิวลัย ศิวลัย คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

คำสำคัญ:

แรงจูงใจ, การท่องเที่ยวเชิงศาสนา, จังหวัดสมุทรปราการ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรม และแรงจูงใจและเพื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจของการท่องเที่ยวเชิงศาสนา ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ จำแนกตามเพศ สถานภาพ และอายุ วิธีการศึกษาใช้วิจัยเชิงปริมาณ เก็บแบบสอบถามนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวเชิงศาสนา ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ จำนวน 385 คน วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบท่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20 - 30 ปี มีสถานภาพโสด มีวัตถุประสงค์ในการเดินทางเพื่อไหว้/ ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เดินทางมาท่องเที่ยวเป็นครั้งแรก ในช่วงเวลาวันหยุดสุดสัปดาห์ ใช้รถยนต์/รถจักรยานยนต์ส่วนตัวในเดินทาง มีค่าใช้จ่ายในท่องเที่ยว น้อยกว่า 500 บาท และส่วนใหญ่ได้รับข้อมูลข่าวสารจากสื่อสังคมออนไลน์ เช่น Facebook Line Tiktok Instagramฯ แรงจูงใจด้านอารมณ์และความรู้สึก เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวเชิงศาสนาระหว่างเพศ และอายุ ไม่มีความแตกต่างกันและเมื่อเปรียบเทียบด้านสถานภาพพบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05

เอกสารอ้างอิง

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์. (2566). แนวทางการพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศาสนาที่ยั่งยืน: กรณีศึกษาวัดเขาช่องพราน ตําบลเตาปูน อําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจปีที่ 2 ฉบับที่ 2 เมษายน - มิถุนายน 2567 หน้า 66-79

นรินทร์สิรี เชียงพันธ์. (2560). ปัจจัยที่มอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวเพศหญิงชาวต่างชาติที่เดินทางท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์)

วัชโรบล โกศลวิทยานันต์, ชัยธวัช ศิริบวรพิทักษ์ และอาภาพรรณ จันทนาม. (2566). พฤติกรรมการเดินทางบนความปกติใหม่ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(1), 168-177.

วารุณี ประไพรเมือง.(2565). แนวทางการท่องเที่ยวเชิงพุทธวิถีใหม่ New normal. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 395-408

แผนพัฒนาจังหวัดสมุทรปราการ 5 ปี (พ.ศ.2566-2570) ฉบับทบทวนปี 2567. (2567). สมุทรปราการ: กลุ่มงานยุทธศาสตร์และขับเคลื่อนข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ

รัชตะสรณ์ จันทรวารศิษฐ์. (2564). แจงจูงใจการท่องเที่ยว และประสบการณ์การท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการเดินทางมาท่องเที่ยว จังหวัดกาญจนบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์)

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2564). วิเคราะห์ผลกระทบของของโควิด-19 ต่อธุรกิจท่องเที่ยว.https://tdri.or.th/2021/02/covid-112/

อุมาพร รัตนพันธ์ และกิตติ แก้วเขียว. (2562). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการท่องเที่ยวตลาดใต้เคี่ยมจังหวัดชุมพร. วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา, 8(2, กรกฎาคม-ธันวาคม 2562) หน้า 85-91.

Bona Kim, Seongseop (Sam) Kim & Brian King (2020) Religious tourism studies: evolution, progress, and future prospects, Tourism Recreation Research, 45:2, 185-203, DOI: 10.1080/02508281.2019.1664084

Swarbrooke,J., & Horner, S.(1999). Consumer Behavior in Tourism. New Delhi: Butterworth-Heinemann.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย